خودمان را هم قضاوت نکنیم‌، چه برسد به دیگران - صفحه 30 (به ترتیب امتیاز)

سلام خانواده ی صمیمی خودم

قضاوت نکردن رو من سالهاست که یاد گرفتم انجامش ندم . دقیقا توی همون مواقعی بود که من هر وقت کسیو قضاوت میکردم توی شرایط همون شخص قرار میگرفتم و عینا میدیدم که حتی اگه از دیدگاه خودم کار درستتری رو انجام میدادم از دیدگاه بقیه کارم و عملکردم کاملا اشتباس و خودم وقتی از اون شرایط بیرون میومدم میدیدم که عملکرد خودمم بهتر از شخصی که قضاوتش کردم نبوده .

رفته رفته متوجه شدم که هرچی رو قضاوت میکردم مشابهش رو خودم میدیدم و من یاد گرفتم قضاوت کردن شخصی که من توی شرایطش نیستم فقط باعث میشه آرامشمو به هم بزنم .

اما شنیدن این صحبتها اونم وسط این سفر قشنگمون باعث شد که دیدگاه های قشنگتری بدست بیارم ، آره هر بار دنیا قشنگتر میشه .

از این فایل یاد گرفتم که وقتی بتونم به این باور برسم که من جای اون نیستم و اگه بودم شاید بدتر از اون عمل میکردم ، خیلی راحتتر میتونم اون شخص رو دوس داشته باشم ، خیلی راحتتر میتونم اون رو تکه ای از خودم ببینم ، تکه از خدا ، خیلی راحتتر میتونم که آرامشمو داشته باشم ، چون اون اتفاق فقط یه پاسخ متفاوت بوده توی شرایط متفاوت .

یاد گرفتم هیچ مسئله ای انقدر بزرگ نیست که بخوام تمرکزمو بذارم روش .

یاد گرفتم این قضاوت کردن و دیدگاه منفی به شرایط باعث جذب شرایط واتفاقات منفی بعدش میشه .

یاد گرفتم فقط با تغییر دیدگاهم با یه جمله ی ساده که من جای اون نیستم و حق ندارم قضاوت کنم به احساس خوب برسم و این اتفاق رو پشت سر بذارم و ادامه راهمو با اتفاقات خوب و حس خوبتر ادامه بدم .

یاد گرفتم که میشه به جای قضاوت از هر اتفاق تجربه بدست بیارم .

من خیلی وقت بود یاد گرفته بودم که قضاوت نکنم ، ولی فقط چند وقتیه که یاد گرفتم که میشه از اون شرایط به نفع خودم استفاده کنم و درس بگیرم و احساسمو خوب نگه دارم .

خدایا شکرت .

مرسی استاد عزیزم .

در پناه فرمانروای کل کیهان .