اگر به دنبال مشکل باشی، حتماً پیدایش می کنی

سلام به استاد و رفیق عزیزم.

قسمت سوم تغییرات زندگی در یکسال اخیر.

محل زندگی من اردکان و محل کارم یزد بود و قبل از تغییر شیفت 24/48، اداری بودم و هر روز مسافت 60 کیلومتری را طی میکردم. خیلی برام سخت بود اما این سختی را طبیعی می‌دانستم و نداشتن عزت نفس باعث نگرش اشتباه و غلط من به این سختی بود چون عزت نفس نداشتم و حرف مردم برایم مهم بود و اگر مردم تعریف و تمجید می کردند احساس بهتری داشتم. و از آنجائیکه کار در مرکز استان از نظر اطرافیان پرستیژ بهتری داشت، بخاطر این پرستیژ بهتر، از دیدگاه مردم، هر سختی را پذیرفته بودم و قبول کرده بودم این وضعیت برایم خوب است و همیشه به کسانی که هر روز این مسافت را طی می کردند و برایشان عادی بود نگاه می کردم ، حتی برای قانع کردن خودم به کسانی نگاه می کردم که وضعیت بدتر و در آمد پایین تری را پذیرفته بودند ، و هرگز انتظار چیز بهتری را نداشتند و اصلن درخواستی درونشان و درون من شکل نمی گرفت که جهان بخواهد برای بهتر کردن اوضاع دست به کار شود بلکه جهان از همان جنسی که من داشتم به آن توجه می کردم بیشتر وارد زندگی ام می کرد.

اما…

همانطور که در کامنت قبلی گفتم وقتی تصمیم به تغییر گرفتم و تسلیم شدم اوضاع به آرامی تغییر کرد.

درخواست من که شیفتی شدن بود بصورت معجزه آسایی انجام شد با فردی آشنا بودم که در استانداری یزد بود و دستی از دستان خداوند شد و جابجایی محل کار من بدون جایگزین انجام شد هرچند رئیس قسمت بشدت مخالف انتقال بدون جایگزین من بود و تضادهایی را برای من ایجاد می کرد اما او نمی‌دانست به دلیل اینکه من تسلیم هستم حتی اگر او همه جا را به آتش بکشد بازهم من آرامم و می گویم این اتفاق می خواهد مرا به سمت خواسته ام هدایت کند به هر حال محل کار من تغییر کرد و بجای اینکه من هر روز بخواهم این مسیر را طی کنم حالا هر سه روز یکبار طی می‌شد… و زمانی هم که سرکار بودم تقریبا در 24 ساعت هیچ کار خاصی نداشتم و جهان این تایم خالی را در اختیارم گذاشت که من ساعت ها کامنت بخوانم، استاد راست می گفت که در این کامنت ها گنج هایی نهفته است.

چون در خانه که بودم نمی‌توانستم این حد از زمان را برای کامنت خواندن و کار کردن روی دوره 12 قدم بگذارم هم مراحل پایانی ساخت خانه بود هم نگهداری دوقلوها و امورات زندگی بود و شرایط جوری بود که مدام با همسرم بحث پیش می آمد و در این یک روزی که سر کار بودم من هم ذهنم را رفرش میکردم و هم سپاسگذاری می کردم و هم مدت ها کامنت می‌خواندم و هم در آن دو روزی که در اختیار خودم بود با سرعت و فراغت بیشتری خانه جدید را به اتمام برسانم.

این اولین تغییر و بهبود در مسیر بود.

و تغییر دوم با تضادی دیگر کلید خورد.

وقتی خانه اول را اجاره دادیم و به خانه جدید رفتیم خانه جدید هنوز کابینت نداشت و ما بخاطر بدهی ها و نیاز به رهن خانه اول گفتیم اشکالی نداره ما اسباب و وسیله ها را می‌بریم و کابینت کارهم کار خودش را می کند.

اما گرد و خاک چوب ها و دستگاه های برشی که در خانه بود و دو قلوها که فرصت را غنیمت شمرده و خاک اره ها را در همه جا پخش می کردند و کابینت کار از دستکاری شدن وسایلش توسط دوقلوها به ستوه آمده بود، در کنار آن همسرم از بیرون رفتن ناگهانی بچه ها و خصوصا اینکه چندبار تا نزدیکی خیابان هم رفته بودند و باید مدت ها با نگرانی و استرس دنبال آن ها می گشت و همه این مسائل تضادی دیگر شکل داد که با توجه به قوانین و اینکه من مدتی بود کار کردن روی خودم را شروع کرده بودم فقط سعی می کردم احساسم را خوب کنم و به نزدیک ترین و راحت ترین راه حل فکر کنم و به هیچ وجه روی مسائل و مشکلات تمرکزی نکنم میخوام بگم این ایده به ذهنم رسید که موقتا به خانه پدرم در روستا که 40 کیلومتر با شهر فاصله داشت و اسباب و وسیله آن کامل بود و ماه ها بود کسی آنجا نرفته بود و پدرم هم مدت ها بود در اصفهان مشغول امورات خودش بود و خانه خالی افتاده بود ، برویم لازم است اینو هم بگم همسرم همیشه با رفتن به روستا مخالفت می‌کرد و حتی برای آخر هفته ها و دورهمی ها هم با اکراه به روستا می آمد به هر حال ایده را به همسرم پیشنهاد دادم و گفتم موقتا به روستا برویم تا کابینت کار کارش تمام شود، و دوباره بر میگردیم.

و من نمی‌دانستم رفتن به روستا آغاز رسالت من و شروع تغییرات بزرگ و اجرای عزت نفس در عمل و ورود به مسیر نعمت ها و ثروت ها و تضادها و تغییرات و زندگی کردن رویاهایم بود اما این مسیر خیلی آرام و تکاملی بود و من انقدر به مسائل زندگی و این اتفاقات دقت کردم و اونا رو بخودم یادآوری کردم که الان با این جزئیات قادر به نوشتن اونا هستم.

هزینه های ساخت خانه و بدهی ها و حقوق کم کارمندی من را به فکر فرو برده بود که به دنبال راهی برای کسب درآمد دیگری باشم برای همین اولین چیزی که به ذهنم رسید راه اندازی ساندویچی بود حتی با همسرم قرار گذاشتیم ساندویچ درست کنیم و من برم کنار جاده و با نصب یک تابلو ساندویچ ها را به تریلی ها بفروشم.

من به همسرم میگفتم اگر ثروتمند شدن معنوی ترین کار جهان است من این کار را خواهم کرد و کنار جاده می روم.

چون خیلی از افراد را در جامعه میبینم برای انجام کاری که به نظرشان خیلی کار معنوی هست خیلی کارها انجام می دهند و حتی اشخاصی بودند که روزها خانه و زندگی و همه چیزو رها کرده و در کنار خیابان مشغول چایی دادن به سایر افراد بدون هیچ دستمزدی می شدند با این دیدگاه که این کار دروازه ورود به بهشت و معنوی ترین کار جهان است.

پس من چرا برای هدفم که با هزاران منطق درست به ذهنم فهمانده بودم معنوی ترین کار جهان است باید تسلیم نجوای ذهن میشدم با آموزه های استاد عزیزم ابزار قدرتمندی به اسم عزت نفس در اختیارم قرار گرفته بود و یواش یواش میخواستم لذت اهمیت ندادن به حرف مردمی که سال ها توجه به حرفشان یکی از ارکان تصمیم های زندگی ام بود را تجربه کنم.

و میگفتم برای دیدن نمایش پروردگارم آماده ام و اینکه چطور ثروت را به زندگی ام وارد می کند و برایم مشتری می شود را به تماشا خواهم نشست.

واین زیباترین سریالیه که قراره در زندگیم تماشا کنم و من فقط بازیگرم که حتی نقش خودمم به درستی نمیدونم و برای ایده ها و ایفای نقش تسلیمم سریالی که کارگردان آن پروردگار یکتا بود و من هیچ پیش بینی درباره قسمت های بعدی این سریال نداشتم. یک سریال هیجان انگیز و غیر قابل پیش‌بینی پر از سورپرایز و اشک و لبخند که پروردگار من برای اجرای آن از من دعوت کرده بود دعوتی که در اجابت به خواسته های من انجام شده بود.

خواسته هایی که نمی‌دانستم چطور می تواند وارد زندگی ام شود اصن نمی‌دانستم به چه چیزی علاقه دارم وقتی در اوایل دوره 12 قدم استادم تنها شرط موفقیت در کار را علاقه و عشق می دانست چون وقتی به کاری عشق داشته باشی قطعا احساست در زمان انجام آن کار خوب است و این برآیند اصل احساس خوب= اتفاقات خوب قطعا موفقیت و ورود نعمت و ثروت و آرامش به زندگی خواهد بود.

حالا اولین درخواست من از پروردگارم این بود که خدایا من نمی‌دانم به چه کاری علاقه دارم و می‌دانستم نباید درخواستم را با تمرکز بر نقاط ضعفم مطرح کنم چون موسی هم وقتی برای رفتن پیش فرعون آماده می‌شد اول درخواست خود را با تمرکز بر نکات ضفعش مطرح کرد و خدا با احترام به موسی گفت کلا(چنین نیست).

اما زمانی که گفت: رب شرح لی صدری و یسر لی امری وحلل عقده‌ من لسانی یفقهو قولی.

و درخواستش را با تمرکز بر خواسته هایش مطرح کرد و دیگر بر نکات ضعفش متمرکز نبود خداوند در پاسخ گفت: اجابت شد.

من هم بصورت تکاملی درخواستم را به درستی مطرح کردم و خدا هم مرا به سمت کاری که به آن علاقه دارم هدایت کرد تا علاقه هم را بفهمم….

و برای اجرای رسالتم آماده شوم…

برای تمام این اتفاقات خوب از خداوند سپاسگزارم.

و از استاد عباسمنش عزیزم ممنونم.

ادامه دارد…

سلام به خواهر ارزشمند و توحیدی ام منیژه خانم عزیز.

خداروشکر که پاسخ های رب یکتا در زندگی تون قابل مشاهده است و به خاطر تمرکز بر زیبایی ها به روستاهای زیبا هدایت شدید .

قطعا نتیجه سپاسگذاری شما به خاطر دیدن این زیبایی ها دیدن زیبایی های بیشتر خواهد بود.

اگر اتفاقات زندگی من براتون قابل تحسین بود جهان همون رفتاری رو که تحسین کردید به شما هدیه خواهد داد، و این نگاه زیبابین شما قطعا باعث رشد و پیشرفت در تمام مراحل زندگی خواهد شد و به لطف الله یکتا به تمام خواسته هاتون می رسید.

نکته زیبایی که بهش اشاره کردید، همراهی همسرم در این اتفاقات هست که به من درس دادید این نکته رو بیشتر به خودم یادآوری کنم و به خاطر این همدلی از خداوند سپاسگذار باشم چون خداوند داره از طریق همسرم منو حمایت میکنه . همون طور که خداوند درخواست موسی رو برای وجود برادرش هارون و دلگرمی بیشترش در انجام رسالتش اجابت کرد.

خداوند برای دلگرمی بیشر من از طریق همسرم داره لطف بیکران خودش رو شامل حال من میکنه.

در قرآن پیامبرا همیشه خداوند رو مفرد صدا کردند چون قل هو الله احد چون در ذهن ما باید اینجور باشه فقط و فقط اونه که میتونه منو حمایت کنه.

ولی در قرآن خداوند بعضی جاها در گفتن کارهایی انجام داده از ضمیر جمع استفاده کرده و گفته ما اینکارو کردیم ما اون کارو کردیم…

این به این معنیه که خداوند در اجابت درخواست های ما از دستانش استفاده میکنه که بعضی وقتا دستان خداوند میتونه همسر آدم یا دوست آدم و… باشه .

ولی وظیفه ما اینه که همیشه در ذهنمون اعتبار هر اتفاق و حمایتی در راستای رسیدن به اهداف و خواسته هامون از طریق هرکسی رو به رب یکتا بدیم.

خداروشکر به خاطر یادآوری این آگاهی های ناب بخودم.

و از شما دوست ارزشمندم سپاسگذارم به خاطر کامنت پر نورتون.

به دستان رب العالمین می سپارمتون.