آرامش در پرتوی آگاهی | قسمت 2 - صفحه 6 (به ترتیب امتیاز)

به نام یگانه خالق یکتا

سلام به استاد عزیزم و مریم عزیزم

این قسمت رو من زمانی گوش دادم که سر یه موضوعی

سعی کردم خودم رو آروم کنم، سخت بود برام، خیلی سخت بود، چون برای آروم شدنم باید رها میکردم، باید میگذشتم،

و گذشتم،، رد شدم، به خداوند سپردم و خو م رو رها کرده بودم

توی تمرین فایل اول بودم که سه روز بود،، و زمانی که رفته بودم کوهنوردی، موقع برگشت، ذهنم باز هم میخواست که نجواهاش رو شروع کنه، و من از خداوند یاری خواستم،

خواستم که آروم بشم و ازش خواستم که آرومم کنه

همون لحظه یادم افتاد که روز سوم تمرین اولین فایل تموم شده، و من میتونم فایل دوم رو شروع کنم، همون لحظه گوشیم رو درآوردم و فایل رو گوش کردم

و…

اون موقع که گفت هر اتفاق خوبی نتیجه قلب پاکه، و قلبت رو پاک کردی و ساده تر شدی و سادگی یعنی رهایی، و من واقعا رها شده بودم

و من واقعا مشتاق بودم، مشتاق آگاهی های بیشتر، برای آرامش بیشتر،

توی اون لحظه واقعا حس میکردم که خداوند داره باهام حرف میزنه

تموم اون صحبت ها،، واقعا داشت باهام حرف میزد

وقتی که رها کرده بودم،، و به سمت خداوند اومده بودم تا از وجود خداوند آرامشم رو بگیرم، به سمت اصلم اومده بودم و چه آرااامشی ک از وجودش به قلب و ذهن و روح و جسمم تابید، قبل از اومدن به سمتش، زندگیم متلاطم بود و طوفانی، و اکنون پر از آرامش،

چه چیزهایی که توی زندگیمون اونهارو ارزش هامون میدونیم، و همه بی ارزشن،، اما خداوندی که ارزش کل هستش و ما نمیشناسیمش و درکش نکردیم،، و واقعا بعد از اینکه به سمتش اومدم خودم رو هم پیدا کردم خداوند رو، آرامش رو،

چه موقع هایی که با وجود بودن خانواده، دوستان، کار و درآمد، تفریح، خرید کردن، یا هر چیز دیگه ای،، باز هم حس میکردم یه چیزی در وجودم کمه، احساس تهی بودن و خلا میکردم در درونم، و الان پیداش کردم، خداوندم رو، اصلم رو، بهش برگشتم، و الان تک و تنها و با گذشتن و رها کردن همه چی، با سپردن خودم به خداوند آرامش وجودیم رو پیدا کردم،

اون لحظه ای که گفت،

بیااا این دم را گرامی بداریم، این دم را که برای همه پیش نمی آید، بیا بیشتر آشنا شویم

توی اون حال و هوا،، فقط پر از حس عااالی شده بودم، واقعا حس میکردم خداوند داره باهام صحبت میکنه، و میگفت بیا بیشتر آشنا شویم،، و چشمام از شوق، پر از اشک شده بود،

حکایت من و تو، حکایت جان است و جسم

و من که از ازل بوده ام، این بار در تو تجلی یافته ام

به این فک کردم که تا کودک بودیم همه چیز خوب و خرم بود، چون در سکوت بودیم، و سکوت جایگاه صحبت با خداوند است

و زمانی که کم کم بزرگ شدیم، نفس ما قوی تر شد، و ما مشغول نفس شدیم و از اصل خود دور شدیم و در اون شلوغی ذهن خداوند رو فراموش کردیم، پر شدیم از خشم و کینه و حسرتو این گفتگوهای درونی،، مارو آشفته کرد، صداهای آلوده و افکار آلوده و غذاهای آلوده که از طبیعت و خداوند نبودن و جسم و ذهن را پریشان کردند، و هرچه بیشتر به سمت قیل وقالهای ذهن رفتیم و بیشتر بهشون بها دادیم، اون سکوت درونی رو، بیشتر از دست دادیم، و سکوت ذهن، زبان گفتگوی خداوند است،، چون نجواهای ذهن کار شیطان است، و زمانی که ذهن رو بتونیم کنترل کنیم تا در سکوت به صدای قلبمون که جایگاه خداونده گوش بدیم،

هرچه به نفس و نجواهای ذهنی بیشتر بها دادیم، زمینی شدیم، و از اصل خود دورتر شدیم، و آرامش رو از دست دادیم، و زندگیمون بدون اون آرامش و اصل وجودی، پر شد ازدست و پا زدن‌های بی نتیجه، روابط آزرده، تحقیرها، خشم‌ها، کینه‌ها، حسادت ها، پریشانی‌ها، بیشتر خواهی ها، فرافکنی‌ها و مشکلاتی که به آن‌ها عادت کرده بودیم و فکر می‌کردیم که زندگی همین است،

و واقعا که قافل بودیم، چون که آرامش اصلی توی وجود خودمون بود، توی قلبمون، توی تمام وجودمون،، و نفس چقدر مارو دور کرده بود از این اصل،،

امااا،، به لطف خداوند، الان پر شدم از سکوت، سکوت کردم و رها کردم همه چی رو، تا بهتر و بیشتر بیشناسم اصلم رو، و واقعااااا که این بزرگتررررین اتفاق زندگیمه، که بابتش هر روز و هر لحظه از خداوندم سپاسگزراااام

چون به آراااامش رسیدم، همون چیزی که توی کـــــــل زندگیم دنبالش بودم،، الان حس میکنم وجودم پر شده،، قلبم پر شده،، دیگه توی وجودم احساس خلا نمیکنم، و حس بینهایت عاالی رو دارم

وتو تنها در سکوت و آرامش است که‌، می‌توانی به من باز گردی.

وقتی نفس را و گفتگوهای درونی‌ات را آرام می‌کنی

و چقدر الان آرومم

خداوندااا شکرت، هزاران بار شکرت

درپناه الله یکتا

شاد، سالم، موفق، خوشبخت و سعادتمند در دنیا و آخرت باشید