معرفی دوره «قانون سلامتی» | قسمت 3 - صفحه 7 (به ترتیب امتیاز)

سلام به دوستان عزیزم و استاد عزیزم و خانم شایسته مهربان امیدوارم عالی باشین

حسی در من بود که بیام بنویسم و یه حسی گفت توی این فایل بنویسم

من بعد از 7 سال کار کردن با استاد عباسمنش تازه امسال معنی باور و باور داشتن و پاشنه های اشیل و فرکانس و تغییر رفتار در پی تغییر باور رو فهمیدم و درک کردم

یعنی فهمیدم ها

من دو سال و نیم طول کشید دوره دوازده قدم رو تموم کنم و وقتی تموم کردم خداوند یک پاشنه اشیل من رو به من شناسوند و چیزی بود که اول دوره ارزو کرده بود بشناسمش

بعد باخودم گفتم خب این پاشنه اشیل رفع شد و دیگه تمومه

بعد دیدم عه این باور کجا بود

بعد دیدم عه این یکی کجا بود

ینی من بعد از 28 سال زندگی فهمیدم چه عذاب وجدان هایی با خدم حمل میکردم چه باورهای مخربی با خدم حمل میکردم

مثلا یک باور که بعد از شجاعت روبرو شدن با پاشنه اشیل اصلیم پیداش کردم این بود که من عذاب وجدان کاری رو داشتم که در سالها پیش کرده بودم و این باور من رو پیش خودم کوچک داشت میترسیدم بزرگ شم چون تا وقتی کوچک بودم پیش خودم این مسئله رو هم به یادم میومد میگفتم بابا من بچه بودم هنوز بچم میترسیدم ب

ا هاش روبرو شم

اما مردانه روبرو شدم و تا حد زیادی حلش کردم و الان دارم هاله هاش رو هم از بین میبرم

بعدش با خدم گفتم خب تموم شد دیگه پاشنه های اشیلم رو حل کردم بعد دیدم عه یک باور خیلی خیلی واضح و قدیمی در من بوده که اصلا نفهمیدم اون چی بود باور احساس قربانی شدن حس ترحم بقیه رو جلب کردن باور اینکه من کاملا لایق رسیدن هستم اما عواملی بیرون از من اجازه نمیدن ای مردم ببینید من چقدر خوبم و مظلومم بخاطر اینکه روی باور اشتباهم سرپوش بذارم خدم رو مظلوم نشون میدادم و از خیلی خواسته های واقعیم دست میکشیدم

بهای کارهام رو خیلی پایین تر از استاندارد میگفتم چون من میخاستم خدم رو ادم خوبی نشون بدم و اگر بعدا نرسیدم به خدم بگم تو ادم خوبی هستی و اگه نمیرسی دلیلش تو نیستی

بچه ها این خیلی باور زیر پوستی هستش وقتی من این باور رو پیدا کردم تا چند دقیقه شوک بودم که عه اصلا این چرا من ندیدم این بغل گوشم بوده که

بعدش شروع کردم باور های مناسبشو ساختن

همه اینا از وقتی شروع شد از 6ماه پیش شروع شد که من شروع کردم به انجام تمرین ستاره قطبی

شکرگذاری بخاطر گذشتم شکرگذاری بخاطر هرانچه دارم و هستم

من ادم خیلی شادی نبودم بهتر شدم اما هنوز نقطه قوتم نشده

زندگی در حال رو اموختم که انسان رو ادم شادتری میکنه

دیدن نعمت هایی که داری رو اموختم

ینی همین شکرگذاری به من یاد داد

قران میخونم هرروز قرانی که از توش چیز یادمیگیرم

ینی هر خط که میخونم میگم عه این چه قانون درستی عه این چه باور خوبی عه چه خدای درستی

الان توی سن 28 سالگی هستم و از لحاظ مالی به تعادل رسیدم شاید باورتون نشه بعد از 9 سال وقتی یکی از پاشنه های اشیلم رو حل کردم توی عرض سه ماه 40 میلیون بدهیم رو پرداخت کردم

چیزی که توی 9 سال نشده بود

خیلی به این که همه چیز با افکار ما رقم میخوره یقین دارم

اما اینم میدونم افکار مثل پوله

کسی با هزار تومن یا 10 هزار تومن یا 100 هزار تومن یا 1 میلیون تومن کار خاصی نمیتونه انجام بده اما میلیاردشم از همین 1 میلیون ها و هزار تومن ها ساخته میشه

افکار هم همینجورین یک فکر و یک دفعه کار خاصی اتفاق نمیفته اما باور ها از همین افکار و همین یک دفعه ها شکل میگیرن

خیلی خوشحالم احساس خوبی دارم از خدم راضیم از خدای خدم راضیم شاید اگر به گذشته برمیگشتم باز هم همین مسیرو برای خدم انتخاب میکردم

دارم شجاعت های بخرج میدم توی کارم تفاوت هایی دارم ایجاد میکنم

این مرحله بعدیه میدونم باورهای واقعی به من شجاعت انجام کارهای جدیدو میده.

این روزها مدام خداوند بهم میگه منتظر خبر های خوب باش خبرهای خوب در راه است

کنترل ذهن این روزا یخورده برام سخت شده اما بازم بسیار لذت بخشه

ممنون که کامنتم رو خوندین

شکر.

تشکر.