live | باور به «امکان پذیری» - صفحه 39 (به ترتیب امتیاز)

به نام خداوندی که مونس سالکان مجذوبه.

سلام به استادعزیزودوست داشتنی خودم .

سوال وپرسشهای خوبی بود،استادهم که جوابهاوپاسخهای کوتاه وجامعی دادن به خصوص درموردچندمورد.

درموردکنترل ذهن سوال کردن؟

یکی از اصلی ترین قوانینه ،که اگه بتونیم ذهنمون را که مدام نجواهای شیطانی توگوشمون میخونه ،کنترل کنیم ،طبیعتا،نه تنهاافکارمون ،یادمی گیره که کمتر،ورودیهای نامناسب ،داشته باشه هم تورفتاروعملکردهامون ،واکنشهای مثبتی نشون میدیم .

هرچی می کشیم ازدست این ذهنمون ،می کشیم.

پس باید ورودیهای ذهنمون رابتونیم کنترل کنیم ،چه جوری؟بنده خدااستادتواکثرفایلهاش ،توضیح میدن.

توجه به زیبایی هاونکات مثبت .

قبول دارم توشرایط بدوموقعیتهای نامناسب ،سخته.ولی شدنیه.تمرین کنید،سعی کنیدآگاهانه توجهتون رابه چیزای دیگه ببریدکه ازاون احساس بد،دوربشید.

من درمورداین فایل باذهنی باز،یه کامنت خوب نوشته بودم ولی دستم خورد،کل کامنتم حذف شد.ازاین اتفاقاتوسایت خیلی برام افتاده ،اولا،خیلی عصبانی میشدم ،بقدری که کل روزم راخراب میکردم .آخه دلم می‌سوخت که یک ساعت وقت برانوشتن گذاشتم بعدش هیچی به هیچی .

بعدش هم،اگه وقت داشته باشم برای نوشتن اون فایل،چیزی که اذیتم می‌کرداین بود که دیگه ذهنم مثل اول ،یاری نمیکنه که جملات خوب وبه جابنویسم .واین گونه میشدکه عصبانی میشدم .

حالابیشتردقت میکنم که این اتفاق نیفته ولی بازممکنه ،بیفته مثل دیروزکه کلی نوشته بودم ولی با،یه اشتباه کوچیک ،کل کامنتم رفت ینی حذف شد.

تولحظه ناراحت وعصبانی شدم .ولی به خودم گفتم ولش کن اصلن امروزبی خیال نوشتن .سعی کردم فراموشش کنم وخودموبه برنامه های دیگم مشغول کردم .چون وقت هم نداشتم که دوباره بنویسم اگه مثل قبل به نجواهای شیطانی گوش میکردم ،کل روزم رابایدخراب میکردم که چرازحمت من هدررفت،به خصوص بخاطر وقتی که بعدش ندارم ،بنویسم .

.پس بنابراین چیزی ننوشتم .اینم به خودم میگم شایدمصلحت براین باشه که نوشتم به یه شکل دیگه ای باشه.ینی اون چیزی که میخواستم بفرستم صلاح نبوده .نمی‌دونم درسته یانه ولی اینوبرادلگرمی وفروکش کردن عصبانیم میگم.😉

ولی ،الان که حالم بهتره ووقت دارم ،شروع کردم به نوشتن.تازه امروزازدست همسرمم ،ناراحتم ،برای اینکه این احساس بدهم ازم دوربشه ،سعی کردم خصوصیت های اخلاقی خوبش رابه خودم یادآوری کنم تا این موضوع ذهنم رادرگیرنکنه.استاددرموردهمسرم بگم که باوجود داشتن خیلی اخلاقهای مثبت ،ولی به دلایلی ،تووجودم خیلی ازاحساساتم که بایدباشه ،نیست .

ازوقتی که ازشمایادگرفتم درواقع برای داشتن احساس خوب وداشتن آرامش و حرکت اشتباه نکردن،کل زندگیموباانجام قوانیهایی که ازشمایادگرفتم ،تغییردادم واقعادرموردهمسرم ،هرروزآگاهانه تمام توجهم رابه نکات مثبتش میبرم.اینطوره که روزم خوب پیش میره.ودرحال حاضرایشون ازم احساس رضایت داره ،خیلی وقتا دلم نمیخادخیلی رفتارهای مثبت راباهاش داشته باشم ولی این شخصیت، چیزی بود که همیشه توزندگیم داشتم وهیچ وقت نتیجه ی خوبی نگرفتم .نسبت به همسرم خیلی تغییرات داشتم وایشون هم خیلی تغییرات مثبت داشتن ولی اگه روزی پیش بیاد که من به دلیلی ،بش توجه نکنم ،متاسفانه سریع احساس بدرابه من منتقل می‌کنه .درواقع عالیه تازمانی که من براش عالی باشم .می‌دونم همه ی رفتارش به خاطروابستگیش به منه.خیلی احساسهاتووجودمه که من فقط با کنترل ذهن ،دورشون میکنم .اگه بخام باهاشون درگیربشم مثل گذشته ،همش بایدباهم به جنگ ودعوابپردازیم.

به خاطر همین میگم هرروز لازمه که فایلی ازاستادراگوش بدم، چون دیدن ویادآوری صحبتهای استاد،همیشه نجاتم میده .

تمام پیامهای خداوندراازاستادمیگیرم وازاین طریق آروم میشم وباآرامش به روندزندگیم ادامه میدم درواقع به هدایت خدابدون انجام کاری از جانب خودم ،خیلی اعتقاد پیدا کردم .یه جورایی همه چیو،سپردم به خودش .من که ازآینده خبری ندارم.تنهاکاری که ازدستم برمیاد،اینه که متفاوت باقبل عمل کنم ،تک تک قوانین جهان ملکه ذهنم باشه ،خارج ازچارچوبهایی که استادیادم داده ،قدم برندارم .درکل باتمام قواونیروم ،ودریک کلام احساس وحال خودمو،به هر طریقی که شده،خوب نگه دارم .

اینم بگم نتیجه راهم کنترل نمیکنم چون به خدااعتمادوایمان پیداکردم که خودش هرمسیری راکه لازمه ،سرراهم میزاره به شرط اینکه من توراستای برداشتن ،قدمهای مثبت باشم.

اتفاقا یکی ازدوستان پرسیده بودن که چگونه منتظرهدایت باشیم؟

همانطورکه استاد گفتن ،هدایت چیزی نیس که انتظاربخاد،توهرلحظه هدایت داره اتفاق میفته .

این بستگی به احساس ورفتارهای خوب وبدتوداره که کدوم سمت هدایت بشی .

ما داریم یادمیگیریم که بانگه داشتن احساسات خوب توتمام لحظات ،چ خوب چ بد،به سمت وسوی اتفاقات خوب هدایت بشیم.

پس این بستگی به عملکردهای خودتون داره که به کدوم سمت هدایت بشید.

اگه هدایت پروردگارتان رامیخاهید،احساسات خودتون راخوب نگه دارید،تابه چیزهای خوب ،مکانهای خوب و اتفاقات عالی هدایت بشید.

باورداشته باشید،خداوندبرای همه بهترینهارامیخادامااگربنده ای خودش نخاد،اونم اصراری نمیکنه واون بنده رابه حال خودش میزاره تاخودش انتخاب کنه .درواقع انتخابهای درست و نادرست ،غلط یاصحیح ،همه دست خودماس.

درمورداون دوستمون که گفتن استاد،دیگران میگن شمادزدید؟من شهامت این دوستمون که راحت احساسشونوگفتن ،تحسین میکنم هرچندسوالشون خیلی بی ادبانه بودولی چیزیه که متاسفانه افرادزیادی ،میگن.منم اوایلش که محصول خریداری کردم ،وبابی تجربگی ،پیش بعضیاگفتم ،اوناهم همین نظرومیدادن .ومن ازاحساس اونها خیلی عصبانی میشدم تااینکه به این نتیجه رسیدم ،که اولااین اشتباه منه که پیش کسانی که هیچ ربطی به اونهانداره ،چرابازگومیکنم.ودوم اینکه احساس وتجربه ی خودم چی میگه.احساس درونم به من میگه آیاارزششوداره ؟وهمیشه جواب میدم آره خیلی ،بله خیلی ارزششو داره .انقدازاین پولهابرای هیچی ،خرج کردیم که هیچ اثری ازش نمونده ولی این دوره ها مثل جواهری باارزش هستن که هردفه ازشون استفاده کنیم ،حالشومیبریم واقعن من که به نوبه ی خودم بگم لذت تمام رامیبرم حتی تکراری باشن .چون می‌دونم چ گنجینه ای هستن .

هرجا که کسی باافکارش ،عقایدش،رفتارش،انتقادش،احساسش، باعث رنجش وناراحتی تومیشه ،تنهاکاری که بایدانجام بدی،اعراض ودوری کردن ازاون افرادهستش.

ولزومی به ثابت کردن هم نداره که ذهنتونم درگیراین کنید که چی بگم که درموردمن اینطورفکرنکنه.

منم خیلی جاها،تحت تاثیرقرارمی گیرم ولی دارم تمرین میکنم که توهیچ موضوعی،حرف مردم اهمیتی برام نداشته باشه.

وفقط خدا،برای توکافیس.یه درک وباورقوی هستش ، برای جلوگیری ازاین احساس بد.

اینکه مابه این درک برسیم که مانمیتونیم برای همه عالی باشیم وهمه ی افراد،را راضی نگه داریم .می‌تونه بهمون کمک کنه.

واینجاس که می فهمیم به مرحله رشد خوبی رسیدیم .

استادوعده ی اومدن به ایران را،دادن .به امید این روزقشنگ .دورت بگردم ،که بااومدنتون به ایران ،ایران رامنورمیکنیدازانرژیهای مثبت .

حتی اگه نتونم ببینمتون ولی مطمئنم حس خوب راازتون میگیرم مثل الان که همیشه این احساس را دارم .

درموردروابط زن وشوهر،کاملاباصحبتهاواحساسات استاد،موافقم .میتونم بگم ۹۹درصدایرانیها،به همون شکل بدواحساس بدکه ناچارن ،توزندگیهاشون هستن .منم جزعه یکی ازاون دسته افراد هستم متاسفانه 😔

ولی بی گدار دوست ندارم دست به آب بزنم ،چون درگیربودم که چکاری بهتره وازطرفی خیلی نواقص توخودم دیدم ،سعی کردم باخریددوره ی عشق ومودت استاد،زندگیموباتغییرات خودم ،تغییربدم تابعدهراتفاقی افتاد،بپذیرمش .شایدم بهترین اتفاق موندن تو همین زندگیه ولی با تغییرات من ،اتفاقات دیگه ای افتاد .دیگه کسیومقصرنمی کنم ومقصرنمی بینم .درواقع منتظرنیستم کسی منوبه خوشبختی برسونه وپاسخگوی رسیدن به خواسته هام باشه.

فقط دنبال آرامشم و اینکه باوردارم اگه من مسیردرست رابرم .اگه قرار باشه اتفاقی بیفته خودش میفته ونیازی به دست وپازدن من نیس.

بقدری خستم ازاین موضوع ،که دوس ندارم رفتارهای منفی گذشته راتکرارکنم .واون احساسات بد،را،یدک بکشم.مهم نگه داشتن احساس خوبه ،که من سعی میکنم نگهش دارم به هر طریقی شده.انقداستادم راباوردارم که هرچی تواین زمینه گفتن را قبول میکنم وسعی میکنم انجامش بدم .

سوال بعدهم باوربه آخرته؟که باورش چ کمکی می‌تونه بهمون بکنه.

اینم داستانیه که هنوز به درکش نرسیدم ولی به نسبت گذشتم خیلی فرق کردم .تواین چندسال اخیر باتوجه به اتفاقات ناخوشایندی که توجهان افتادوماشاهدمرگ ومیرهای زیادی به خصوص از سمت جوونهابودیم ،همین باعث شدکه درمورداین باور،فکرکنم که بله دنیامون فانی وزودگذره وارزش دردورنج وکشیدن سختی رانداره .وبااین آگاهی اگه طوردیگه اگه عمل کنیم واقعن دیگه خیلی …..

بله این موضوع خیلی بهم کمک می‌کنه که هرروز باپذیرفتن شرایط وموقعیت ونگه داشتن حال خوب ،ازروزم لذت تمام راببرم واجازه ندم چیزی حال منوبدکنه .بایدبتونم خودموازاحساس بد،بیرون بکشم .این یکی از کارهای مهم ،روزانه ی منه.

استادمیگن اگرایمان به آخرت داشته باشید،درست زندگی می کنید.مال وثروت وهرچیزدیگه ،خوبه ولی هیچ کدوم بردنی نیس .پس باید چیزهایی داشته باشیم که بتونیم باخودمون ببریم واوناچیزی نیستن جزرفتارواعمال خوب ما.

خوب زندگی کردنمون ینی عملکرد خوب داشتن.خوشبخت نگه داشتنمون ینی خوشبخت بودن ماتوآخرت.

منم دارم ،این باوررادرخودم تقویت میکنم .

چون اگه باورش نداشته باشی ،به پوچی میرسی .باوروایمان به آخرت ،بهت انگیزه میده که خیلی کارا،روبکنی ،واگرنه هممون اینومیدونیم که باهمه ی داشته هامون ، چیزی نمی‌تونیم باخودمون ببریم ومااگه صاحب هرچیزی باشیم درواقع صاحب چیزی نیستیم وبارفتنمون به اون دنیا،همه چی برا،کس دیگه میشه .درواقع همه چی ازمال وثروت بگیر،همسروفرزند،همه چی امانت دست ماس ،تنها،وظیفه مااینه که به بهترین شکل ممکن از داشته هامون استفاده کنیم .این مهمه .

درموردخوندن کتاب ،هم استادنظرشون این بود دیگه مطالعه ندارن ،وفقط تمرکزشون به این آگاهی های خودشونه .چرا؟چون ازاین طریق به نتایج عالی رسیدن .وهرآنچه باید،دارن .خب همه ی این آگاهی ها،هم ،نتیجه تمام کتابهایی هس که قبلامطالعه کردن .درواقع چکیده وعصاره ی اونهاس البته بارسیدن به درکیات والهامات عالیتروبالاتر.

پس ماهم روش ومسیر،ایشون راسرلوحه ی ،زندگیمون قرارمیدیم ،مگه چیزایی که استاددارن رانمیخاییم .پس دنبال چی می گردیم .الگوازاین بهترکجا میتونیدپیداکنید.

من که ازوقتی بااستادهستم ،تازه مفهوم زندگی را فهمیدم .

پس باقدرت همین مسیر،رومیرم .بدون شک واتفاقابااطمینان ویقین واعتمادزیادبه استادعزیزم .

استادجونم عاشقتم

بی نهایت به وجودت افتخارمیکنم

ازخدابه خاطروجودت سپاسگزارم

خدایا شکرت که عباس منش روسرراه مسیرزندگیم قراردادی🙏