توحید عملی | قسمت ۱ - صفحه 28 (به ترتیب امتیاز)

سلام از یک سحرگاه بارانی

دیروز که فایل توحید عملی رو گوش دادم اومدم یک باور پنهان و شرک آلودی که داشتم و تا حدودی قبلا بهش پی برده بودم ولی عمیق و منطقی باهاش روبرو نشدم رو کالبدشکافی کردم که اینجا مینویسم تا شاید بقیه دوستان هم بهش فکر کنند و ببینند که شرک چطوری رسوخ میکنه به ظرافت وارد زندگیهامون:

از کودکیم به کرات میدیدم که بابام همیشه از یک سری افراد تو فامیل خیلی حساب میبره یا ازشون میترسه و ما رو هم نصیحت میکرد که نباید پا بزارین رو دم چنین افرادی که اینها رو اگر باهاشون خوب تا نکنین چنین می کنند و چنان..‌

همیشه روی همین ترس، می دیدم که اونها در راس مجالس و محافل ما هستند و بسیار باهاشون محترمانه رفتار میشه و گلِ هر چیزی باونها داده میشه.

و انقدر اینها تو ذهن خانواده من بزرگ بودن که حتی وقتی رابطه ای به طلاق ختم شد گفتن اینها مقصرن و اینها زهر خودشون رو ریختن و …

و این نطریه تو کل فامیل هم بود نه تنها بابام و جوری که وقتی میخواستن تصمیمی بگیرن میگفتن به اینها نگیم که اینها دو به هم زنی میکنند.

و این انقدر رو مغز و ذهن من بود که چرا ما انقدر بزرگ و موثر نباشیم ؟!

نتیجه چنین افکاری این شد که منم تبدیل شدم به آدمی که باید به جایگاهی برسم که آدما رو من حساب باز کنند و حرفم برو داشته باشه و تلاش کردم و شاغل شدم تو جاهایی که تو نگاه عام خیلی بزرگ بود و اون خلا ناکافی بودنم تو وجودم بود و میگفتم تو معیارهام برای ازدواج این قطعا باید باشه که طرف جایگاه اجتماعی بالایی داشته باشه معتقد بودم که ما که انسانهای مهم و تعیین کننده ای نیستیم و کسی هم که از ما حساب نمیبره حداقل از طریق همسر آینده ام دیگران روی من حساب کنند(نه که دقیقا اینارو بگم الان نیت پشت اون خواسته ام رو کشف کردم (^o^) ) و به دنبال این جذب آدمایی میشدم که جایگاه اجتماعی بالایی داشتن ولی …

اون آدما جایگاه اجتماعی خوبی داشتن و من چون اونها رو بالاتر و بهتر از خودم میدیدم بخاطر احساس عدم لیاقت انقدر اونها رو بت میکردم و ارزشمندتر میدونستم که ذهنی باونها میچسبیدم و در یک شرک پنهان قرار میگرفتم احتمالا آدمایی که احساس لیاقت کمتری دارند پتانسیل شرک هم در اونها بالا باشه…

احساس نالایقی داشتم>>( آدمای که یه لول از نظر شغلی از من بالاتر بودن رو ارزشمندتر از خودم میدیدم)== با خودم میگفتم این آدم رو نباید از دست بدم و میچسبیدم به دستان خدا (یعنی همان شرک )

این سیکل معیوب بارها بارها تکرار شد و پس گردنی که چه عرض کنم با کله هم میرفتم تو باقالی ها اما دست بردار نبودم که…

این روزها هم که نگم چقدر از چپ و راست ترس از شرایط اقتصادی و بالارفتن قیمتها تو پوست و خون و گوشت آدمها فرو رفته و تو هر محیطی قرار میگیرم چنین ترسی حاکمه… گاهی باخودم میگم بیام پولم رو فلان چیز بخرم که گرون بشه و … بعدا نمیتونی بخری ولی همونجا میگم استپ اگر باور داری که خداوند هست که رزق رو میده پس از روی ترس کمبود نخر چون وقتی آرامش نداری و تصمیمی بگیری بقول استاد اون حرفا رو شیطان بهت میگه.

امید است که با این منطقها و ساختن باور درست بتونم ریشه این شرک رو بخشکانم و این لطف خداوند رو ممنونم و همچنین از استاد و خانم شایسته که این فایل رو گذاشتین تا من بشینم و باگ ذهنم رو پیدا کنم و رفعش کنم.

متشکرم