توحید عملی | قسمت ۱۰ - صفحه 75 (به ترتیب امتیاز)

به نام خدای مهربانم

سلام خدمت استاد توحیدی عزیزم و خانم شایسته بی نظیر و همه دوستانم

الهی شکرت که یک روز زیبای دیگه بهم فرصت زندگی دادی هر انچه که دارم از ان توست

من هدایت شدم به فایلهای توحیدی یک دو روزی هست واقعا هدایتی بود الهی شکرت

واقعا من از خودم هیچ ندارم هر چقدر فکر میکنم میبینم که خدا بوده به من همه چی داد من لخت به این جهان

آمدم هیچی نداشتم حتی لباس هم نداشتم حتی نمیتونستم گردنم را نگه دارم اگر دستانم ناخنهام را نمیگرفتن

خودم را زخمی میکردم خدا بوده که از زمان تولد تا به الان نجاتم داده بهم نعمتها را داده پدر مادر خانواده سلامتی

زیبایی آرامش همسر درامد شغل عالی ازادی مالی ازادی مکانی ازادی زمانی شغلی داشته باشم که تمام زمانش دست

خودم باشه خودم ارباب کارم باشم و هر وقت دوست دارم غذا بخورم ورزش متن بخوابم مسافرت برم شادی کنم

اهنگ گوش کنم فایلهای سایت را بببینم رو باورهام کار کنم اینا تمامش را خدای من بهم داد اگر به خودم بود

گند زده بودم شایدم این جهان نبودم خودمو نابود کرده بودم استاد عزیزم شما درست میگین ما از خودمون چی

داریم که اعتبارش را به عقلمون بدیم هر وقت که همه چی را خودمون خواستیم کنترل کنیم گند زدیم هر وقت

فرمان زندگی را دست خدا دادم خداوند به عالیترین شکل ممکن برایم انجام داده ولی جالبش اینه که چقدر ما

زمانی که به خدا به نعمتهاش نیاز داریم بهش نزدیکتر میشیم به محض اینکه کارمون راه میفته غرور میا منیت

میاد به قول خدا در قران انگار نه انگار همون ادمه بودیم که زار میزدیم التماس میکردیم

ما فراموش کاریم خدا چون این صفاتی است که میدونه در ما هست و به همین دلیل ما را میبخشه واگرنه

همون بار اول ما را نابود میکرد حساسیت که خدا رو شرک داره رو چیز دیگه ندارد ما باید این را خوب درک

کنیم که به غیر از خدا روی هیچ کس و نیرویی حساب نکنیم رو شفاعت هیچی جادو جنبل همه اینا شرک هستند

قدرت دادن به عوامل بیرونی یعنی شرک حالا هر چی میخای اسمش را بزاری قدرت دادن به نیرویی به غیر خدا میشه

شرک در قلب هر آدمی یک قلب بیشتر وجود ندارد دوتا قلب در سینه کسی نیست قدرت هم باید فقط برای یک نیرو

به نام خداوند باشه خیلی سخته فراموش میکنیم منم میخام بیشتر سعی کنم تا بیشتر به یادم بیارم که تمام

اتفاقات زیبا را خدا برام انجام داده همه سختی ها گره ها توسط خودم بوده که روی عقل خودم حساب کردم

و به الهامات تووجه نکردم جالبه وقتی ما داریم با فرمون عقل پیش میریم بیشترین نشانه ای کخ وجود داره

و میشه درکش کنیم احساس بدمان هست که داره آلارم میده که داری از خط خدا مدار خدا خارج میشی

ولی ما انقدر بهش ایمان نیاوردیم که سریع قطعش کنیم و ادامه ندیم احساس ما مانند قطب نمای ماست

به ما میگه تو چه مداری هستیم باید بیشتر بهش اهمیت بدیم اگر میخایم در مدار اسون شدن به اسونی ها

قرار بگیریم زجر نکشیم باید به خداوند وصل بشیم اعتبار تمام اتفاقات زیبا را به خداوند بدیم و اینو تقویتش

کنیم تکاملی این ایمان توکل اعتماد به خداوند در ما رشد میکنه و میتونیم اتوماتیک وقتی قویتر شد در کارهای

بزرگتر از ذهن ما به اون بسپریم و زندگی در بهشت را تجربه کنیم

الهی شکرت

خدایا منو به راه راست هدایتم کن راه کسانی که به انها نعمت دادی و نه راه کسانی که بر انها غضب کردی

و نه راه گمراهان عالم الهی شکرت

استاد توحیدی عزیزم خیلی دوستون دارم آرزوی درخشش و گسترش توحیدرا در کل جهان برای شما آرزومندم .

خدا نگهدارتون