توحید عملی | قسمت 9 - صفحه 50 (به ترتیب امتیاز)

سلام و درود به استاد و خانم شایسته نازنین و دوستان عزیز همفرکانسی من.

خدارو سپاسگزارم بابت دریافت آگاهی های این فایل که واقعا منو مبهوت کرد و الان که دارم مینوسم بین هر کلمه ای که تایپ میکنم ده پونرده ثانیه فکرم میره به سمت صحبت های استاد و نکاتی که یاد داشت کردم.

خدایا ازینکه صدای این بارون فوق العاده رو شنیدم و حسش کردم فوق العاده بود، سپاسگزارم.

خدایا سپاسگزارم که الان اینجا هستم در این لحظه و دارم تلاش میکنم برای نزدیکتر شدن بهت برای داشتن احساسات خوب بیشتر خدایا ازت ممنونم.

استاد و خانم شایسته عزیز از شماهم سپاسگزارم که این همه زحمت میکشید و این فایل های بینظیر رو رایگان در اختیار ما قرار میدید.

پاسخ تمرین:

سوال1:

اتفاقی که میخوام بنویسم راجع بهش یکبار پارسال واسم پیش اومد و یکبار هم امسال سه ماه پیش که از لحاظ روحی افتضاح بودم افکار منفی که داشتم چنان ممنتومی گرفته بود که هیچ کنترلی روی خودم نداشتم اتفاقات نشون میداد که من چقدر تنها هستم چقدر کسی منو دوست نداره چقدر من بی ارزش و بی اهمیتم و پارسال که اینجوری بودم توی ماشین گریه میکردم و رانندگی میکردم گله میکردم از خدا غر میزدم و اخرش با عجز با حس ناتوانی ازش میخواستم که کمکم کنه دیگه نمیتونم و بعد از یک روز خداوند منو به مسیری هدایت کرد که پر بود از احساسات خوب و موفقیت دقیقا یک روز بعد وارد یک دوره برنامه نویسی شدم و اینقدر علاقه داشتم و تمرکزم روی یادگیری و رشد بود که اصلا به بقیه اهمیتی نمیدادم و بعد کم کم همه چیز خود به خود درست شد و من توی این حوزه به موفقیت های زیادی رسیدم.

امسالم که اینطور شد دیگه احساس میکردم خسته شدم به خدا گفتم ببین من دیگه نمیتونم کنترل کنم همه چیزو خسته شدم ازین کنترل گری که داره مغزمو میترکونه ازسن همه احساس بد بی ارزش یودن خسته شده بودم و از خدا خواستم خودش نجاتم بده و دقیقاااا روز بعدش هدایت شدم به سایت به دوره خانه تکانی ذهن و نمیتونم بگم چقدرررر حالم بهتر شد چقدررر احساسات فوق العاده ای رو ازون به بعد تجربه کردم چقدر رضایتم بیشتر شد از زندیگم و کلا انگار آروم آروم زندگیمو چرخوند.

من الان بیشتر سعی میکنم خداوند رو توی اتفاقات خوبی که برام رخ میده رو ببینم و اعتبارشو به خداوند بدم نه به خودم و دیگران حتی با صدای بلند به خودم میگم که ببین فلان اتفاق کار خدا بودا اگه به تو بود تو صد سال دیگه هم نمیتونستی انجامش بدی و مدام اینا رو بلند برای خودم تکرار میکنم که تبدیل بشن به باور هام.

سوال2:

در مورد این سوال جواب واضحی رو به یاد نمیارم اما من در کل توی گذشته ام خیلی به خودم توی این مورد مغرور بودم و همیشه میگفتم چون من باهوشم چون من زرنگم چون من با استداد و توانا هستم چون خوش شانسم این اتفاقات میوفته و در حقیقت اون نتایج خوب رو به خودم نسبت میدادم و همه اینو میدونستم و همین باعث میشد وقتی که شکست میخوردم بقیه مسخره ام کنن و با همون حرفایی که خودم میزدم از همونا استفاده میکردن و تا ناراحتم کنن مثلا میخندیدن میگفتن تو که خیلی ادعات میشد چیشد تو که خیلی فلان بودی الان چی؟ دیدی خدا به سرت آورد دیدی!!!

و دقیقا با این حرفا بود که ترسیده شدم اما راه درستم نمیدونستم چیه