ساختن عزت نفس در عمل - صفحه 6 (به ترتیب امتیاز)

به نام خداوند وهاب وعظیم

عزت نفس ودیگر هیییچ

یعنی قشنگ می تونم درکش بکنم قشنگ میفهمم نداشتن عزت نفس ونداشتن اعتماد به نفس چجوری قولو زنجیر میشه به پات ونمیزاره قدم از قدم برداری

وچقدر پوچ وتوخالی میشن ترسهات وقتی میری تودلشون ومتعهد میشی به انجام همون کاری که دقیقا داری فرار میکنی از انجامش

امروز میخوام با نوشتن این کامنت وبجا گذاشتن رد پایی از خودم در روز 77 از روز شمار تحول زندگیم

یک بار دیگه برم توی دل این ترسها وحرف مردم

ویک خاطره رو اینجا ثبت بکنم

من مسیر مورد علاقه خودمو در کشاورزی دیدم (بماند که کلی باور نا مناسب داشتم که اهمیت نمی دادم به علاقم) خلاصه گفتم باید شروع بکنم وباید پول بسازم ازش از تواناایم در این حوضه ای که علاقه دارم بهش

وبا توکل به خدا شروع کردم(حالا به ضاهر با هیچی واز صفر واقعا واقعا کلوین)

فقط گفتم من میخوام از این توانایی که دارم وعلمی که به دست آوردم وکارایی که تا بحال انجام دادم وانجامم می دادم ولی توقع پولی نداشتم پول خلق بکنم.وایمان داشتم که یک کاری یک در باز میشه که من باید حرکت بکنم که من باید یک عملی انجام بدم

وچند روز گذشت بدون هیچ ایده وهیچ فکری

وبلاخره گوشیم زنگ خورد!! یکی از اقوامون که میشناختیم همو ولی هیچ موقعه تماس تلفنی باهم نگرفته بودیم

تلفنمو جواب دادمو حالو احوال پرسی وبعدش گفت محمود یه خواهشی دارم ازت اگر رومو زمین نندازی یک دنیا ممنونت میشم

گفتم مهدی آقا بفرما در خدمتم(اسمش مهدی بود)

گفت من نیستم توی جاده هستم(راننده اتوبوسه مهدی آقا) یه زحمت برام میکشی امشب آب زمینه ومنم نیستم باید زمینم آب بخوره هیچ کسیم نیست که بتونم بهش بگم انجام بده فقط تنها کسی که تونستم بهش زنگ بزنم که رومو زمین نندازه تویی

حاالاا حالااا اینجااش قشنگه که منو بگو ذهنم داشت کلی بهناه میاورد وعصبانی نیخواست بشه وکلی منم متم داشت میکرد که چه فکری کرده این که زنگ من زده مگه من نوکرشم مگه من کارگرشم زنگ من زده ما خودمون مالک کلی زمینیمو….اووو تا دلت بخواد حرف مفت میزد

ولی گفتم این دقیقا همون جاایه که باید نشون بدم به خدا که من تا چه حد پای خواسته ام وایمیستم وانجام میدم بخاطرش.

وهمه اینا توی یکی دوثانیه داشت توی سرم میچرخید

وگفتم آره مهدی آقا چرا که نه

آقا ما گفتیم آره بنده خدا کلی تشکر کردو سپاسگذاری کرد واقعاا خیلی تشکر کرد

ومن رفتم وانجامش دادم وتوقع پول نداشتم بازم

گفتم حالا نیسته خودش یه آبم براش میگیرم کاری که نداره برای من منم از سر زمین بودن وبا درختا بودن کیف میبرم تازه شبم هسه ستاره هارو هم می تونم نگاه بکنم

خلاصه رفتمو یه چند ساعت گذشته بود که دوباره زنگم زد گفت روم نمیشه بگم بهت ولی شماره کارتتو بهم بده زحمت کشیدی برام منم اگر پول بهت ندم اصلا خواب نمیرم

منم قبول کردمو گفتم باشه هرچی دوست داشتی بزن

بعدش فردا صبح زودش که کار من تموم شده بود پولو واریز کرده بود

برای اولین بار پول ساختم اونم خودم از کارایی که انجام میدادم همیشه ولی توقعی نداشتم ازشون

وبعدش گفتم خب این سرمایه اولیه( دلم میخواست از صفر شروع بکنم که همیشه یادم بمونه وبه خودم یه روزی افتخار بکنم که از کجا شروع کردم بدون کمک هیچ کسی جز حساب کردن روی قانون خداوند)

گفتم قدم بعدیم خدایا خودت میاری من نگرانش نیستم

یه چند روز دوباره گذشت شد فصل پیوند زدن

(توی منطقه ما پسته کاریه ودرخت پسته باید پیوند بخوره تا ثمر بده)

ومن بلد این کار بودم وانجام داده بودم واصلا رشته تحصیلیمم رشته کشاورزی بوده

وبه پدرم گفتم امسال میخوام برم پیوند زنی هرکی سراق پیوند زن گرفت بهم بگو

وپدرم اولش یه مکث کرد وبعدش گفت باشه

(یه جوری انگار براش تعجب داشت که من میخوام برم پیوند زنی)

وبعدش گفتم خب حالا باید وسایل لازم برای کارمو تهیه بکنم

اول رفتم یه کلاه از این کلاهایی که کشاورزیه گرفتم که دور تا دور سرو میگیره تا آفتاب نخوره توی سرت جنسشم پارچه ایه

گفتم خب بعدش چاقوی پیوند زنیه

ولی منکه پولم اینقدرا نبود چاقوی پیوند زنی خوبو بگیرم همون چاقوی پیوند زنی که اصله او کار درست

گفتم من با داشته هام کارو انجام میدم از کسیم هیچ توقعی ندارم نه قرض نه هیچی با همونی که خدا برام ساخته کارمو شروع میکنم.اگر این قانونشه پس باید جواب بده

پس رفتم یه چاقو خریدم باقیمت خیلی کم تر ولی کار راه انداز بود

خب تا اینجا دوتا وسیله برای کارم آماده شده بود

ولی هنوز کاریو قبول نکرده بودم یعنی کاری نبود هنوز

رفتم سراغ وسیله بعدی رفتم توی حموم خونمون یه کاسته پلاستیکی داشتیم برداشتمش اون شد کیف کارم:)

قیچی درخت چینی هن خودمون داشتیم برداشتم

یه تیغ هم خودم حلالی درست کردم برای جداکردنه پوک از روی ترکه(جدا کردن همون جوانه از روی شاخه اصلی )

وهمشو ریختم توی همون کاسته توی حمومون وگفتم من دیگه آماده ام حالا کارو برام بفرست خدا که منتظرم

و بوووم دو روز بعدش یه کار برام پیدا شد که 10 روز کار داشت فقط همون یه کار وکار زیادی بود برام ولی گفتم قبولش میکنم با عموم میرم پیوندشو میزنیم چون عمومم پیوند زنه اون کارش همینه

بهش میگم باهم میریم اون کار بلد ترم هست دوتاهم میشیم اگر مشکلی چیزیم پیش اوند اونم هست!!!

این یکی دوتا خط آخری برام کلی تجربه داشت ودرس

حالا در دامه میگم

اقا ما رفتیم زمین بنده خدارو دیدم درختاشوهم دیدمو اومدیم خونه به عمومون گفتم من رفتم زمینشو دیدم وقبول کردم کارشو میای بریم پیوندشو بزنیم عمومم خوشحال شدو گفت آه خوب کاری پیدا کردی باهم میریم

وما وعده گذاشتیم که پس فرداش بریم وشد مس فردا عمو تلفنشو جواب نداد

ماهم نرفتیم سر کار گفتم بهش قول دادم اگر خودم برم ناراحت میشه میگه خودش رفته که من نیام همراش

خلاصه عصرش دیدمش گفتم جواب ندادی گفتم مریض شدمو نتونستم بیامو از این حرفا اووو..

من دیگه اینجا فهمیدم که خودمو خودم وکار مردمو قبول کردم باید انجام بدم.

حالا ذهن دست بکار شد که توکه نمی تونی سر موقعه انجانش بدی اگه خراب بکنی چی اگه بد پیوند بزنی چی اگر این بشه اون بشه چی اگر نتونی اگرررر اگررر

وهزارتا حرف مفت دیگه

وگفتن اگر اون خدا منو تا اینجا رسونده بقیشم میبره واصلا میخوام تجربه بکنم اصلا بزار خراب بشه تهش یه مولی میدم یکی دیگه بیاد درستش بکنه اصلا فراری میشم میرم از این شهر ولی بااید این کارو انجام بدم

(هههه عجب قانع کردم ذهنمو دمم گرم واقعا)

خلاصه رفتم توی دلش با کلی ترس وهر روز که رفتم وانجام دادم دیدم بااباا من چقدر چیزی بلدم ومی دونم که یک هزارمشم اینا نمی دنن حتی خود این کشاورزی که پسته داره وکارش اینه اصلا وحتی همسایه هاشم که درخت داشتن چیزی نمی دونستن راجب درخت پسته نسبت به منی که اینقدر میترسیدم از انجام کاری که بلدش بودم

وشجاعتم بالا رفت اعتماد بنفسم بالارفت ودیدم که همه اون ترسها الوی بود پوچ وچقدر تجربه کسب کردم از شغلی که عاشق انجام دادنشم از کاری که نمی توننم اصلا دور بشم ازش من عاشقبودن توی باغو درختا هستم من دلم میخواد گلهای خونمونو پیوند بزنم به هم دیگه تا رنگشونو تلاقی بکنم

وچقدر دیدم که این ترسها جلوی منو گرفته بودن وخودم خبر نداشتم

واز همه مهم تر یاد گرفتم روی هیچ کسی جز خدا حساب نکنم چه عمو باشه چه خاله

فقط روی خدای خودم حساب بکنم وتوکل بر اون پیش برم

اینو اینجا نوشتم که باشه رد پایی بر تموم ترسهایی که پوچن والکی