زیبایی ها را ببینیم - صفحه 122

سلام.

امروز تو ستاره قطبیم نوشته بودم میخوام سورپرایز شم.

خلق شد.

یکی از دوستام برام تو واتس اپ پیام فرستاد.

همون لحظه کلی ذوق کردم.

از دلم رد شد که بنویسم امروز برق قطع نشه، ولی ننوشتم…

اینم خلق شد.

امروز برخلاف روزهای پیش که حتی دو بار در روز قطعی برق داریم، برق قطع نشد.

میخوام ذهنمو تمرین بدم کم کم با مثال های منطقی،چ باور کنه خودش خالق زندگیشه با افکارش.

بدون توجه به اینکه چند تا ستاره قطبی مینویسم، یا چند تاش تیک میخوره تا پایانِ روز، من مینویسم و خوشحالی و سپاس گزاری میکنم بابت هر موردی که تیک میخوره.

پروژه ی قلک سپاس گزاری هم سر جاشه هر روز و تقریبا داره پر میشه.

امروز یه ظرف دیگه هم گذاشتم روی میز کنار قبلی.

انجام دونه به دونه تمرین ها بهم کمک میکنه برای بهبودم.

کار کردن روی خود، همینه دیگه.

نمیخواد شاخ غول بشکنم.

فقط باید اروم و مستمر و منعطف، هر روز تمرین هامو انجام بدم و تکامل رو رعایت کنم.

الحمدالله.

فَاللَّهُ خَیْرٌ حَافِظًا وَهُوَ أَرْحَمُ الرَّاحِمِینَ

الهی شکرت

سلام.

چند تا درس تو ذهنم مرور شد که برای یاداوریِ بیشتر خودم و تثبیتِ بیشتر تو ذهنم، اینجا مینویسم:

– ادب، نزاکت و حیا در رفتار و کلام، بسیار ارزشمنده.

این ویژگی ها جزو ویژگی های یه انسان با شخصیتِ خوبه.

تلاش برای ساختنِ یه انسانِ با ادب و با حیا، و تقویتِ این ویژگی، بسیار ارزشمنده.

فَاللَّهُ خَیْرٌ حَافِظًا وَهُوَ أَرْحَمُ الرَّاحِمِینَ

الهی شکرت

سلام.

دیروز میخواستم بنویسم، دستم جلو نیومد برای نوشتن.

البته یه بخشش هم اینه که یه کوچولو هم از کانونِ توجهم، نامتمرکز شده بود.

سپاس گزاری هامو تو دفترم مکتوب میکنم هر روز، چون یکی از سرگرمی های لذت بخش زندگیم هر روز نوشتن از روزم و نکات مثبتش و سپاس گزاری و تحسین و توجه به قشنگی ها و رزق های زندگیمه.

یکی از نکات به شدت پر رنگ این روزها و شرایطم، اینه که متوجه شدم آرامشم بیشتر از چند وقت قبلم شده.

شاید یه دلیلش این باشه که دارم تمرین میکنم تا کسی ازم درخواست نکرده به مسیله ای ورود نکنم.

یکیش اینه که تمرین میکنم بهتر سکوت کنم، و از واکنش گرا بودن دوری کنم.

بله، شاید از 100 نمره 1 نمره مثبت بگیرم، به همین میزان بهبود هم خوشحالم و ادامه اش میدم تا بهتر مومنتوم بگیره.

یه دلیل خوب و قشنگش سپاس گزاری هامه.

فارغ از روشم برای سپاس گزاری (کلامی، نوشتنی تو دفتر، قلک سپاس گزاری)، حس میکنم احساسم تو سپاس گزاری رقیق تر و محکم تر شده.

یعنی باورم بهتر شده تو درک نعمتهام.

انگار که تازه درک کنم قلبا باید بابت خیلی نعمت ها و رزق هایی که هر لحظه دارم یا به دست میارم، سپاس گزار باشم.

یه چیزهایی بهتر برام شفاف میشه.

فلان چیز نبوده، الان یه شماره بهتر شده، پس این رزقه، پس بابتش باید سپاس گزار باشم.

خیلی تمرین میکنم.

هنوز گاهی فرمالیته سپاس گزاری میکنم.

گاهی قلبی سپاس گزاری میکنم.

با هر دو مورد هم راحت و ok هستم و افتخار میکنم به خودم برای ادامه دادنِ هر روزم در مسیر بهبود خودم.

متوجه میشم کجاها دارم میزنم جاده خاکی.

ولی با خودم بد صحبت نمیکنم.

چون میدونم بداخلاقی با خودم، منو بهبود نمیده.

صادق بودن با خودم، بهترین روش و درمان هست تو شناخت خودم.

سعی میکنم خودمو با همه ی ابعادم بپذیرم و تلاش کنم برای بهتر کردنِ شخصیتم.

سعی میکنم خودمو با ضعف ها و قوت هام بپذیرم.

سعی میکنم با خودم قشنگ صحبت کنم..

میزانِ سرزنش کردن خودم خیلی کمتر شده نسبت به قبلم.

میدونم کمالگرایی دارم و بهبودهامو نادید میگیره و کوچک نشونشون میده بهم، ولی بهبود گراییم هم وارد عمل میشه و بهبودهامو واسم شفاف میکنه و بهم یاداوری میکنه.

اینم خودش برام یه نعمت و رزق بسیار بزرگه.

الهی شکر برای اینکه رزقم شد و این کامنت رو نوشتم.

فَاللَّهُ خَیْرٌ حَافِظًا وَهُوَ أَرْحَمُ الرَّاحِمِینَ

الهی شکرت

سلام.

زیبایی هایی که دوست دارم بنویسم ازشون:

حافظ نشست روی پام، منم واسش قصه ی قوری قوری رو تعریف کردم و ناخن های دستشو گرفتم.

به آسانی و با آرامش.

تکون هم نمیخورد، از دستم فرار هم نکرد،دستشو هم نکشید.

این فوق العاده بود برای من.

دقیقا آسان شدم بر آسانی.

بهترین حالتِ ناخن گرفتن، وقتیه که بچه خوابه و میشه با آرامش ناخن ها رو مرتب کرد.

الان، این نعمت و رزق رو داشتم که تونستم به بهترین نحو ناخن های حافظ رو کوتاه کنم.

برای ناخن های پاهاش زیاد راغب نبود، منم رها کردم.

چقدر خوبه آدم تلاش کنه، حرکت کنه ولی قفلی نزنه روی نتیجه.

فَاللَّهُ خَیْرٌ حَافِظًا وَهُوَ أَرْحَمُ الرَّاحِمِینَ

الهی شکرت

سلام.

الهی شکرت برای همه ی نعمت ها و رزق های مادی و معنوی مون.

دیروز هدایت اومد که برای خلق زندگیم، تمرینِ ستاره قطبی رو دوباره آغاز کنم.

همون دیروز شروع کردم.

از 5 مورد یک موردش تیک خورد و 100 درصد اجابت شد.

خیلی هم کیف کردم و لذت بردم از کیفیتِ بالای اجرای خواسته ام.

الحمدالله.

حدود یه هفته پیش حافظ عسلی با کارت بانکیم بازی میکرد و یه جایی گذاشته که معلوم نیست کجاست.

همه جا رو گشتم پیداش نکردم.

تو ستاره قطبیم نوشتم که میخوام کارتم پیدا شه.

مطمینم میاد جلوی چشمم.

امروز هدیه ی پولی دریافت کردم، الهی شکر برای این روزی.

لباس های کوچولو و قشنگ حافظ جان رو ریختم تو ماشین، با مایع لباسشویی.

وقتی پهنشون کردم روی رخت اویز، بوی خوش مایع لباسشویی میدادن و منو یاد زمانِ نوزادی حافظ انداخت که لباس های کوچولوشو با مایع لباس میشستیم.

این بو برای من لذت بخش هست، چون وصله به یه خاطره ی قشنگ.

خاطره ی زیبای نوزادیِ حافظ.

فَاللَّهُ خَیْرٌ حَافِظًا وَهُوَ أَرْحَمُ الرَّاحِمِینَ

الهی شکرت