زیبایی ها را ببینیم - صفحه 136

سلام.

خدایا از اعماق قلبم ازت ممنونم که این کنج امن و دل انگیز رو بهم هدیه دادی.

این سایت، این صفحه و هر صفحه ی دیگه ای تو سایت که به راحتی داخلش مینویسم از خودم، احساساتم، بهبودهام، ضعف هام، قوت هام، افکارم، خواسته ها، خودشناسیم، خداشناسی و …

خدایا تو منو بهتر میشناسی،

و هر بار با بهترین روش که برای من مناسبه هدایت و راهنماییم میکنی.

ازت ممنونم که نعمتِ نوشتن و خوندن رو بهم دادی.

خیلی واسه بهبودم بهم کمک میکنن این دو تا.

چه قبلا که یه عالمه کتاب میخوندم و تو دفترهام خودمو تحلیل میکردم،

چه این سالهای اخیر که کامنت میخونم و مینویسم روزانه.

الحمدالله.

مرسی که بهم شجاعت و جسارت نوشتن دادی.

من همیشه نوشتن رو دوست داشتم.

همیشه از نوجوانی دفتر خاطرات داشتم تا بزرگسالی.

سبک و سیاقش طی سالها عوض شد، ولی همچنان ادامه داره اون نوشتن ها از خودم و زندگیم.

طی سالها هدفمندتر مینویسم به لطف خودت.

مرسی که تو همین نوشتن، خودمو به خودم نشون میدی.

تو همین نوشتن بهم راهکار میدی.

مرسی که نوشتن تو سایت رو هم بهم یاد دادی، بهم جسارت دادی.

یادمه تا مدتها بعد از عضویت در سایت، مخاطب چراغ خاموش بودم.

شاید خیلی کم کامنت میخوندم و اصلا کامنت نمیذاشتم.

میگفتم حسش نیست.

در حقیقت قبلش تو اینستاگرام کپشن های دلی مینوشتم و لذت میبردم،ولی بعدش اینجا دستم به نوشتن نمیرفت.

تا یه جایی که بالاخره قفل شکسته شد و شروع کردم پراکنده به کامنت نوشتن.

انقدر استمرار به خرج دادم تا الان به این نقطه ی لذت بخش رسیدم در مورد کامنت نوشتن.

این از فضل و لطف خداست.

اینکه همیشه حواست به دل من هست، به خوشایند من هست، واقعا برام ارزشمنده.

ممنونتم خدای عزیز دلم.

فَاللَّهُ خَیْرٌ حَافِظًا وَهُوَ أَرْحَمُ الرَّاحِمِینَ

الهی شکرت

سلام.

در مسیر، دارم یاد میگیرم که:

آروم باش،

هول نشو،

سر و صدا نکن،

خدا خودش راهنماییت میکنه،

بهت میگه.

هدایتت میکنه.

مثل همین درس ها و یاداوری هایی که برات داره از طریق نوشتن هات.

عجله نکن.

به روش های گوناگون بهت میگه، مطمین باش.

اول باید برسم به این نقطه که سمانه جان،

بهت میگه،

راهنماییت میکنه،

اون می دونه چه خواسته هایی (مادی و معنوی) داری،

اون میدونه تو ذهنت چه چیزهایی داره میچرخه،

خودشم کمک و پشتیبانته،

نترس، ناامید نشو، عجله نکن.

بعد که درک کردم اینارو، اروم میشم.

و هدایت ها رو دریافت میکنم.

دقیقا مثل الان و امشب.

الحمدالله.

علایمی که متوجهم میکنه تو مدار خوبی هستم، تو مدار سپاس گزاری و تحسین هستم:

وقتیکه حالم خوبه، فرکانسم میزونه، با خودم در صلحم، نگاهم نسبت به بقیه زیبا میشه.

این زمان ها، نوشتنم بیشتر میشه.

کامنت مینویسم، تو دفترم مینویسم، تو ذهنم میگم، روی زبونم هم میگم از خیر و زیبایی ها.

حوالی 00/10 بامداد امروز اومدم سراغ نوشتن و تا الان ادامه داره، با شوق، با لذت، با حس خوب.

اولش معمولی بود حسم ولی رفته رفته بهتر و شادتر شدم با نوشتن.

مخصوصا اینکه تو نوشتن هام فکر میکنم.

البته الان بهتر شدم، تو ذهنم هم میتونم در مورد ایده ها فکر کنم نه فقط موقع نوشتن‌.

یه اتفاقی افتاد قبل از نوشتنِ این کامنت و قبلیش:

داشتم جلسه دوم پروژه تغییر را در آغوش بگیر رو گوش میدادم.

صحبت های شیرین و تأثیر گذار رزا جانِ عزیز رو که مثل شهد و عسل بود.

و بعد گفتگوهایی درونم شکل گرفت.

به خودم راحت گرفته بودم امروز که سمانه جان

فایل های پروژه رو گوش بده، جلو بیا،

هر جا حس کردی میتونی و حرفی برای زدن داری، کامنت بنویس.

نخواه که سفارشی بنویسی، دلی بنویس.

چون به خودت قول دادی چیزی بنویسی که بهت کمک کنه.

هدف خودنمایی یا نمایش نیست.

هدف رشد و بهبود شخصیت خودته.

یه ذره مکدر بودم که چرا نمیتونم کامنت بنویسم واسه این دو جلسه ای که از پروژه اومده.

در حقیقت چرا تو مدار و فرکانس نوشتن کامنت نیستم؟

چون اغلب تو کامنت نوشتن خودمو بهتر پیدا میکنم و میشناسم.

بعدش فهمیدم که دختر خوب،

عجله نکن،

به وقتش.

شاید تو یه وقتایی فقط باید بشنوی.

یه وقتایی فقط باید بخونی.

پس خوشحال باش و جلو بیا.

به وقتش…

هدفت بهبودته.

چطوریش رو بسپر به خدا.

الان و تو همین کامنت، پاسخ های خودمو دریافت کردم به زیبایی.

الحمدالله رب العالمین.

صحبت های دلی، لاجرم بر دل میشینن.

به قول یکی از بچه ها (اگه اشتباه نکنم سعیده جان خواجویی) گاهی تو فرکانس درک متن توضیحیِ فایل هم نیستم.

یعنی کشش و جوشش خوندنشو ندارم.

نه به خاطر طولانی بودن.

ارتباطم و فرکانسم با محتوا، فاصله داره و درک نمیکنم، حس نمیکنم، و نمیتونم بخونم و ادامه بدمش.

اشکال نداره، ادم فرکانس و مدارش در حال تغییره.

زمان و پشتکار لازم هست تا به پایداریِ فرکانسی برسم.

درک همین یه موضوع ساده، بهم کمک میکنه به خودم سخت نگیرم.

اون لحظه رها کنم و کاری رو انجام بدم که حسم باهاش سازگارتره، بهتر میفهممش و لذت میبرم ازش.

الحمدالله برای رزق های اگاهی بخشِ امشب.

فَاللَّهُ خَیْرٌ حَافِظًا وَهُوَ أَرْحَمُ الرَّاحِمِینَ

الهی شکرت

سلام.

پروژه تغییر را در آغوش بگیر دومین قسمتش اومد امروز، خیلی هم عالی.

میخوام آسان بگیرم به خودم.

اینطوری که بشنوم، بخونم، و هر زمان که حرفی برای زدن داشتم کامنت مینویسم.

خدایا شکرت برای تعطیلات آخر هفته مون، که رفتیم خونه مادرشوهر مهربانم.

خدایا شکرت که خانواده دور هم جمع بودیم و لذت بردم.

خدایا شکرت که حافظ جونم با خانواده معاشرت کرد، بازی کرد، شادی کرد.

خدایا شکرت که همیشه بهمون خوش میگذره دورهمی.

خدایا شکرت که سلامت رفتیم و سلامت برگشتیم.

خدایا شکرت برای تیک خوردن خواسته ام.

سورپرایز شدم.

در فاصله ی چند روز از ارسال خواسته ام به جهان، اجابت شد.

الهی شکر.

فَاللَّهُ خَیْرٌ حَافِظًا وَهُوَ أَرْحَمُ الرَّاحِمِینَ

الهی شکرت