زیبایی ها را ببینیم - صفحه 151

سلام.

نوشتنِ کامنت برای من، یه فرایند دلی هست.

متنی که نوشتم رو پاک کردم و دوباره میخوام بنویسم.

امروز خبر خوب شنیدم.

امروز سورپرایز شدم.

امروز از دوستانم عشق دریافت کردم.

امروز یه عالمه رزق متنوع دریافت کردم.

امروز رزق هامو حس کردم و بابتشون سپاس گزاری کردم.

امروز سکوت اگاهانه داشتم و از لحظاتم لذت بردم.

امروز درخواستِ فرکانسِ خوب و شادی و ارامش کردم، بهش رسیدم.

بهبودِ امروزم بهم گفته شد و اجراش کردم.

امروز هدیه معنوی دریافت کردم.

اینا ستاره قطبی امروزم بود که اجابت شدن.

الحمدالله.

امروز چون میخواستیم بریم بیرون، خدا هدایتم کرد ضبط اوریگامی مو ظهر انجام بدم، زودتر از زمانِ روزهای پیش.

ایده ی شکل رو بهم داد، تمرینی انجامش دادم (درست کردن شکل همراه با توضیحات شفاهی)، و بعد ضبط کردم.

عاشق پایه دوربینِ ابتکاریِ جدیدم هستم، ارتفاعش بالاتره و من راحت تر کار میکنم.

چند سال پیش که میخواستم ویدیو ضبط کنم انقدر سختم بود که پایه دوربین ندارم، ضبط بی کیفیت میشه و فلان.

اصلا اماده نبودم، چون سطح کمال گراییم خیلی بالا بود، اصلا نمیخواستم زیر بار برم که بدون نگهدارنده ی تخصصی موبایل یا دوربین بخوام ضبط کنم…

الان به خودم میگم سمانه تو عوض شدی.

تو بهبودگراتر شدی، وقتش شد و خدا قلبتو اروم و نرم کرد، بهت ایده داد چطوری برای خودت با امکانات موجود پایه یا نگهدارنده ی موبایل بسازی…

همه چیز در عینِ سادگی، داره کار میکنه و جلو میره.

خدا داره دونه به دونه به مخاطبین و اعضای کانالم اضافه میکنه.

حس خودم نسبت به کاری که انجام میدم روز به روز بهتر و شیرین تر میشه.

خودمم باورم نمیشه سرانجام اقدام کردم، اونم تو یوتیوب…

امروز حسم بهم گفت خدا داره با این ضبط ها عزت نفس و اعتماد به نفسمو تقویت میکنه.

من به شدت فراری بودم از ضبط ویدیوی آموزشی.

چون فکر میکردم بی کیفیت میشه.

قابل قیاس نیست با ویدیوهای باکیفیت و قشنگ و مجلسیِ اینستا و …

اما الان، عاشقانه ویدیوهای کوچولو و نُقلی و قشنگمو دوست دارم.

مقایسه ای نیست تو ذهنم.

چون صدای استاد تو گوشمه که میگن کار خودشون رو انجام میدن، فارغ از اینکه بخوان بدونن همکارهاشون چه کار میکنن.

این باعث میشه حواسمو بدم به خودم و بهبودِ کارم تو هر پله.

قفل ذهنیم داره میشکنه نسبت به اینکه ویدیوی اموزشی ضبط کنم و ازش کسب درامد بکنم.

مطمینم خدا به وقتش بهم میگه مرحله ی بعدی چیه.

الحمدالله.

هدف داشتن، فوق العاده است.

هدفی که حال ادم باهاش خوبه.

باعث سرزندگیِ ادم میشه.

فَاللَّهُ خَیْرٌ حَافِظًا وَهُوَ أَرْحَمُ الرَّاحِمِینَ

الهی شکرت

سلام.

امروز قرار داشتیم بریم بیمارستان، ملاقاتِ عمه جانم.

با خانواده هماهنگ شدیم رفتیم.

حافظ هم پیشِ پدرش بود.

من تو این مدت تمام تلاشمو کردم وارد گفتگوهای ناراحت کننده در این مورد نشم.

الحمدالله که کنترل ذهن خوبی کردم.

تو ستاره قطبی نوشتم:

خدایا در بهترین فرکانسِ خودمون و خانواده ی عمم، با هم ملاقات کنیم.

خدایا در سلامتی و شادی و ارامش، بریم و برگردیم.

قشنگی ها شروع شد…

تمام مسیرِ رفت، با خواهرم گفتیم و خندیدیم.

شاد بودم از درون به فضلِ خدا.

قشنگ حس میکردم که خدا، این شادی رو درونم گذاشته.

الهی شکرت.

به بیمارستانم که رسیدیم تا دخترعمه هامو دیدیم ماچ و بغل و بوس.

تو اتاق هم همگی سرشار از انرژی بودیم و شادی و خنده و شیطنت.

الحمدالله رب العالمین شرایط عمه ام خوب بود و در بهترین فرکانس، اونجا بودیم.

اینکه ستاره قطبیم انقدر دقیق ساخته شد، خیلی خوشحال شدم.

در راحتی رفتیم و برگشتیم.

حافظ هم همکاری داشت.

خیلی برام مهم بود فضای فرکانسی تو ملاقات و روبه رویی با عمه جان، شاد باشه و تو ناراحتی نریم.

خدایا شکرت.

برای عمه جانم آرزوی سلامتی و بهبود دارم.

دیدار عزیزانم‌ خوشحالم کرد.

و خوشحالتر اینکه این فرایند رو برای خودم تبدیل کردم به یه مهمونی،

ملاقات یه عزیز،

دیدار خانواده.

و همین باعث شد هیچ احساسِ غم انگیزی نداشته باشم و برعکس شاد و سرخوش باشم.

خدایا تو امروزم رو انقدر زیبا چیدی و مدیریت کردی.

ممنونتم.

فَاللَّهُ خَیْرٌ حَافِظًا وَهُوَ أَرْحَمُ الرَّاحِمِینَ

الهی شکرت