دستورالعمل پروژه « تغییر را در آغوش بگیر » - صفحه 3 (به ترتیب امتیاز)

به نام خداوند بخشنده ی مهربان

سلام به استادعزیزم وسلام به مریم بانوی مهربانم

وسلام به تک تک دوستانم.

شاید تا 4 سال پیش یا حتی کمتر،شایدم تا همین 2 سال پیش، برای خوب پیش نرفتن کسب وکار و رابطه و سلامتی و معنوییتم…می تونستم مشکلات ومسائل رو بندازم گردن خانواده وجامعه وطرف مقابل وجبر روزگار و اقتصاد و البته خدا…

چون هنوز به صورت صد در صد نپذیرفته بودم یا نمیخواستم بپذیرم، که مسئول صد درصد اتفاقات زندگیم فقط خودم هستم،چون همیشه دیگران وشرایط رو مقصر دونستن، کار آسونتری هست و قرار نیست بهائی بابتش پرداخت کرد!!!

ولی مدتهاست که میدونم همه چیز در جهان من، به اون بخش باورهای من گره خورده.

اون باور ودیدگاهی که در من باعث توجهات وافکار و گفتار ورفتار من میشه….

اون دیدگاهی که باعث واکنش ها وعکس العمل های درست یا نادرست من میشه…

خیلی شهامت میخواد بپذیری که هر خیر وشری، هر خوبی وبدی که در زندگیت هست رو خودت بله فقط خودت جذب زندگیت کردی…

یادمه وقتی وارد این مسیر شده بودم یه تایم خیلی طولانی ، چندین ماه از همه فاصله گرفتم، وارتباطم رو به شدت محدود کرده بودم.

جوریکه می ترسیدم چیزی بگم وکاری انجام بدم که نادرست باشه و بازتاب بدش دامن خودم رو بگیره…

چون دیگه فهمیده بودم یعنی قبول کرده بودم همه چیز رو خودم خراب کردم، یه ترسی از اینکه بازم خراب کاری نکنم توی وجودم بود…

گفتم حداقل تا زمانیکه نمی تونم برای ارتباطات درست و کسب درامدم و در کل تغییر اوضاع نابسامان زندگیم، کاری انجام بدم، بیام تمرکزم رو بذارم روی سکوت کردن و مشاهده گر بودن، اینکه بشینم به تماشا و درک احساسات وافکارم…

همزمان داشتم هر چی فایل توسایت بود رو 24 ساعت می دیدم ومی شنیدم، یعنی حتی توی خواب هم صدای استاد عزیزم پخش بودتاصبح، هنوزم بعد 4 سال با صدای پراز مهر وعطوفت شما استاد قشنگم میخوابم وبیدار میشم، مگر اینکه جایی باشم یا مهمون داشته باشم وشرایطش نباشه…

گفتم حالا که یه نفر پیدا شده میگه اگه 6 ماه با من باشید توی همه ی جنبه های زندگیتون نتایج مثبت میگیرید پس بذار اول ببینم من کی هستم، خدا کیه؟ جهان چطور داره اداره میشه، فکر خدا وهدف خدا از آفرینش منو جهان چی بوده، تا بتونم بعدا برای چیزای دیگه تصمیم بگیرم..

شکر الله مهربان، نه به مدت طولانی تمام سالهای عمرم که با جهالت ونادانی گنده زده بودن به زندگیم، بلکه در عرض چند ماه ، تغییرات از قلب وذهن من، از چشمها ونوع نگاه واز گوشهای من شروع شد.

وحالا اینجام، 4 سال گذشته، من نه صد در صد بلکه هزار درصد مطمعنم که در هر لحظه دارم شرایط واتفافات رو برای خودم رقم میزنم وجزء خودم هیچکس مسئول زندگی من نیست، و هیچ چیز وهیچ کس بیرون از من روی من تاثیری نداره تا خودم نخوام، چه تاثیر خوب چه تاثیر بد.

من دیگه میدونم زندگی من در هر لحظه تحت مراقبت ومحافظت یه نیروی عظیم وقدرتمند که صاحب اختیار و خالق و فرمانروا و همه کس وکار منه، داره اداره میشه…

من میدونم یعنی حتی یک درصد شک ندارم که جهان من داره حول محور، افکار وگفتار ورفتار وتوجهات من شکل میگیره ، وجهان بیرون من یه آینه ی بزرگ ونزدیک هست که تمام اونچه که از من ساطع میشه رو به خودم برمیگردونه…

حالا هر فکر وگفتار ورفتار واحساسی که به شکل باوری قدرتمند در من هست، در مورد تمام جنبه های زندگیم…

چه سلامتی، چه روابط، چه ثروت، چه معنوییت و..

خب کسی که تا این حد خودش رو مسئول زندگیش میدونه هم کارش سخته وهم آسون…

سخته چون خیلی باید مراقب خودش باشه و آسونه چون حداقل ذهنش درگیر قدرتهای بیرون از خودش نیست، چون میدونه قدرت تنها دست یه نفره، اونم خداشه، خدایی که شناختش وهنوزم در پی شناخت بیشترش هست واین شناخت و شوق شناخت خداوند هرگز پایانی نداره، خدایی که میدونم خیر مطلقه، عاشق منه کارهای منو سروسامون میده، منو از خطرات حفظ میکنه و نه اندازه ای که من به یادشم، بلکه بدون توقف وهرلحظه به یادمن و کنار منه…

اینجوری شد که تغییر در من، الان مدتهاست داره هر روز وهر لحظه اتفاق میفته..

با کوچیکترین نشانه ، با کوچیکترین تضاد، من هوشیارم به لطف الله، تا بتونم خودم رو تغییر بدم به سمت مثبت شدن در هر جنبه از زندگیم.

تمرین ستاره قطبی 12 قدم وتمرین سپاسگزاری وقدردانی از نعمت های دوره هم جهت با جریان خداوند، یه ابزار کاربردی فوق پیشرفته وکارآمد هست که کمک میکنه ، من هر روز وهر لحظه خالق زندگیم باشم…

من تمرکزم فقط روی خودم باشه و حواسم جمع باشه به اتفاقات زندگیم.

نمیگم همیشه در کنترل ذهن وکنترل اوضاع موفق بودم نه، ولی از روان وآسون شدن امورات زندگیم اینو خوب متوجه هستم، که جهانم به لطف الله پراز ارامش واعتماد واطمینان وایمان شده..

دیگه از ترسهای گذشته خبری نیست، چون میگم اوکی خودم خرابش کردم، خودم کم کاری کردم، خودم بی توجهی کردم، حالا خودمم درستش می کنم.

وقشنگی جهان وقوانینش به اینه که هر بار هرجایی در زندگیت متوجه بشی اشتباه کردی، یا داری اشتباه میکنی می تونی برای جبران اقدام کنی..

واتفاقا به محض تعهد تو، جهان منتظره تا به کمکت بیاد برای اصلاح امورات زندگیت .

اصلا خیلی از اون ترسها وهیجانات، وبدو بدو ها، عجله ها،واشتباهات ودرجا زدنها وشکست ها و دردکشیدنها و استپ کردنها …

به خاطر بی ایمانی به خدا بود، به خاطر عدم اطمینان به خود بود، به خاطر باور به کمبود بود، به خاطر شرک وکفر وناسپاسی بود…

وقتی تصمیم میگیری بشینی و داشته هات رو ببینی، وقتی به یاد میاری که کجاها خداوند دستتو گرفته ونجاتت داده، وقتی اون مسیرهای درست زندگیت رو مرور میکنی، خودش بهت جرات وجسارت میده که بازم بتونی همه چیز رو اونطور که شایسته هست ودرست هست بسازی، خصوصا دیگه حالا میدونی حامی قدرتمندی مثل خدا داری که هم اسپانسرت هست وهم خودش بهترین برنامه ریز هستی وهم خودش عشقش اینه وقتی بهش چیزی رو میسپری صفر تا صدشو مثل دسته گل بهت تحویل بده، وتو بشینی وبخندی و فقط ازش تشکر وقدردانی کنی…

بارها توی زندگیمون شنیده بودیم که یک ساعت تفکر بهتر از هفتاد سال عباده….

وشما استاد قشنگم اون تفکر رو برام معنا کردید ومن به لطف الله الان چندساله قدر وارزش تفکر در مورد تغییر شخصیتم رو میدونم.

اینکه با تمام وجودم درکش کردم تجربش کردم باورش دارم، که صرفا کار سخت وطولانی وفیزیکی کردن، یا حتما کار خاصی کردن، مهم نیست بلکه، خیلی جاها اصلا کاری نکردن یا به قول معروف کار اشتباه رو نکردن خیلی بیشتر باعث پیشرفت آدم میشه..

اینکه من در طول شبانه رو چند ساعت یا حداقل یک ساعت، مثلا نیم ساعت صبح نیم ساعت شب، برای خودم وقت بذارم، خودم رو اموراتم رو مسائل روزمره ام رو بررسی کنم، در اتفاقات تفکر کنم، برای انجام کارها وبرداشتن قدم های بعد تحقیق کنم، تفکر کنم با خداوند مشورت کنم ازش هدایت بخوام وقدم به قدم، پله به پله جلو برم پیش برم…

همین دست برداشتن از عجله و تردیدها ودودلی ها، خودش نصف کارو پیش میبره، خودش کلی آدمو جلو میندازه..

اینکه مثلا من به جای زور زدن برای تغییر شرایطم به یکباره، یه کم آروم بگیرم، یه کم صبوری کنم، یه کم به درونم سفر کنم، یه کم به اعمالم توجه کنم به احساساتم توجه کنم ببینم چه چیز باعث شده که مثلا نتونم روی کلامم یا روی اعمالم تسلط داشته باشم، چه ترسی در من وجود داره، درگیر چه احساساتی هستم که باعث شده بیقرار و ناآرام باشم که بخوام یه دفعه همه چیز رو به نفع خودم تغییر بدم یا چه چیزی باعث شده که توان حرکت نداشته باشم و گوشه گیر ومنزوی وبی تحرک بشم، اونقدری که انگیزه ای برای تغییر نداشته باشم..

صبح هر روز با هر بیداری، جهان داره بهم یه فرصت میده، که فقط برای امروز درست زندگی وبندگی کنم..

فقط برای شاید 12 تا 18 ساعتی که بیدارم، حالا اگه سختمه که 12 تا 18 ساعت بتونم خودم واموراتم رو درست مدیرییت کنم ، میام و اون رو به تایم های کمتری تقسیم بندی می کنم…

مثلا میگم خب برای یک الی دو ساعت بیام تمرکز کنم روی داشته هام ونعمتهایی که الان در اطرافم در حیطه روابط وسلامتی ومعنویت وثروت دارم، همین تمرکز روی دیدن نعمت ها و زیبایی ها وحسن ها وداشته ها، کلی به آدم امید وانگیزه میده وحال آدمو جا میاره وقلب آدمو باز میکنه برای دریافت الهامات وایده ها ی بهتر وقویتر وجدیدتر ….

کل زندگی همینه…

زندگی نه در گذشته هست نه در آینده..

فقط برای یک روز اگه بتونم سهمم ونقشم رو به عنوان یه انسان ویک بنده، درست انجام بدم یا حداقل سعی کنم که بهترینه خودم رو ارائه بدم، همین باعث میشه این روزها کنار هم قرار بگیره وبعد ماهها وسالها ببینم که شکر الله زندگیم افتاده روی قلتک، و چرخ زندگیم توی همه ی جنبه ها داره روان میچرخه..

البته باید همیشه یادم بمونه ، که قرار نیست من بی نقص وکامل باشم، وهیچوقت قرار نبوده که من به تمام رویاهام وآرزوهام برسم، اینکه یادم باشه جهان مادی، جهان تضادها وتفاوتهاست، وقرار نیست خداوند طبق نقشه وبرنامه ریزی من پیش بره، بلکه این منم که باید خودم رو با برنامه ریزی وپلن خداوند هماهنگ کنم…

منظورم اینه که قرار نیست من حتما با اون شخص خاصی که مدنظرم هست رفاقت یا ازدواج کنم، یا حتما دقیقا همون خونه همون مکان وهمون شرایط رو تجربه کنم که توی ذهنم تجسم کردم، بلکه من خودم رو رها وآزاد میذارم ودست خدارو هم باز میذارم، تا منو خدا در کمال هماهنگی و شراکت، با مشارکت هم، یه پکیج راضی کننده از اونچه که نیاز من هست برای ارتقاء روحم وبرای تجربه این زندگی مادی، رو تجربه کنم.

تجربه ای که دلنشین ولذت بخش وراضی کننده باشه…

و از کجا معلوم؟ شاید انقدر خودمراقب ومتواضع و فروتن وتسلیم باشم که خدا بگه هرچی تو خواستی میشه، اصلا حال کردم به خاطر این تواضع وفروتنی وخشوعت در برابرم، دقیقا چیزهایی رو بهت بدم که حال دلت رو خوب میکنه ودقیقا همونیه که خودت نقشه اش رو کشیدی و تجسمش کردی و ….

ودر نهایت نیت مهمه، نیت قلبی آدم که پاک ودرست باشه، تمام راهها سر راه آدم سرراست و دقیقا به مقصد دلخواه ختم میشه.چون خداوند پاک ومنزه هست و نیت ها و افکار وگفتار واعمال پاک ودرست رو به مقصد میرسونه…

خدایا مهربونم نمیدونم چطور ازت سپاسگزاری کنم که از اونهمه جهالت ونادانی نجاتم دادی ومنو آوردی توی مسیر آگاهی وشناخت ودرک خودت وجهانت، که در این مسیر همواره نصیبم خیر وخوشی هست واین از لطف بی حدو حساب توست ، که اون حد از ناسپاسی ها وکج رویها و شرک ورزیدنهام رو عمدا نادیده گرفتی وبه همون سر سوزن نیت پاکم، به همون مقدار کمی که بهت اعتماد وایمان داشتم برکت دادی وسعتش دادی، تا الان اینجا باشم و به این درک رسیده باشم که تنها راه درست، تنها راه نجات، تنها راه سعادت وخوشبختی، راه صداقت ودرستی وپاکی وتواضع وخشوع وفروتنی وسپاسگزاری از نعمت ها، در برابر توست …الهی هزاران بار شکرت که بهم فرصت دادی تا انقدر بشناسمت وانقدر بهت نزدیک بشم وانقدر عاشقت بشم، که رضای تو مهمترین چیز زندگیم باشه..

حتی وقتی اوضاع و شرایط جوری پیش میره که انگار به نفع من نیست، وباید صبوری کنم، باید تسلیم باشم وباید بهترین ورژن خودم رو به خودم وبه دیگران وبه جهان نشون بدم، تا خواست تو اجرا وعملی بشه در زندگیم.