می خواهی جزو کدام گروه باشی؟ - صفحه 15 (به ترتیب امتیاز)

درود

روز صد و دوازده از تحول روز شمار زندگی من

سپاسگزارم از استاد

در جواب سوال استاد باید بگم که قطعا جزو دسته ای اول نیستم چون اگر بودم الان در این سایت نبودم ،

اما صادقانه میگم که جزو دسته دوم هستم ، کسانیکه اونقدر جهان بهشون فشار میاره و اونقدر چک و لگد جهان شامل حالشون میشه که تصمیم میگیرند که تغییر کنند .

من حدود ده سال پیش که یک روند عادی و بدون تغییر داشتم ، از اطرافیان می‌شنیدم که تو میتونی نقاشی تدریس کنی از همین دور و اطراف شروع کن و برای خودت منبع درآمد داشته باش و از اونجا که اعتماد بنفس پایینی داشتم و کمالگرا بودم استارت این رو نزدم و اونقدر این پا اون پا کردم که یک بیماری خودش رو در بدنم نشون ظداد ، همون موقع ها یک دوره کوانتمی تهیه کردم خیلی روم تاثیر خوبی گذاشت و تغییرات معنوی بالایی داشتم و خیلی آرامش حکمفرمای قلبم شده بود ،و امید شفای بالایی داشتم ،

اما با تغییرات رفتاری همسرم در یک برهه از زندگی مشترک ، من به لحاظ روحی جوری بهم ریختم که دیگه حتی منکر خدا هم شده بودم . و کامل سقوط کرده بودم ، یک جورایی افکار آدم های به اصطلاح روشن فکر رو پیش گرفته بودم و خدا رو بنده نبودم . تو این اوضاع روشنفکری وقتی دیدم اطرافیان دارن به لحاظ مالی رشد میکنند به این فکر افتادم که منم هنرم رو ارتقا بدم برای کسب در آمد ، یعنی یه جورایی تلنگر بهم خورده بود که تو باید حرکت کنی اما زمانی این حرکت رو شروع کردم که به لحاظ معنوی و روحی خیلی در مدار پایینی قرار داشتم یادمه اون موقع ها دیگه همسرم رو هم که خیلی تو اون چند سال اذیتم کرده بود ، حساب نمی‌کردم و ازش فاصله گرفته بودم.

یک رابطه سرد با یک زندگی بدون امید ، رو داشتم پیش می‌بردم ، یادمه یک صحبتی از استاد در یک فایلی شنیدم که کسانی که سیگار می‌کشند یا مواد مصرف می‌کنند مدارشون پایین اومده ، دقیقا من اون روزها داشتم فکر میکردم دوستدارم سیگار بکشم و واسم خیلی در فکرم عادی شده بود که چه اشکالی داره من سیگار بکشم یک حس لذت در وجودم داشت . الان که در این سایت هستم دقیقا متوجه میشم که چقدر مدارم پایین بوده که به کشیدن و لذت بردن از سیگار فکر میکردم ، حتی موقعی که پشت فرمون بودم و می‌دیدم خانمهای دیگه پشت فرمون سیگار می‌کشند لذت می‌بردم ، شاید این حس من رو کسی متوجه نشه اما من خودم خوب می‌دونم چه حسی بود و اینکه چقدر رفته بودم پایین که یهو جهان یه لگد بزرگی بهم زد و اونم عود بیماریم در یک شب بود و بستری شدن در بیمارستان به مدت بیست و یک روز

سخت ترین روزهایی که در زندگیم میشد رو در بیمارستان تجربه کردم با یک حال روحی داغون ، بیست و یک روز روی ویلچر ، اتاق عمل و …درگیر شدن خانواده به خاطر من . رها شدن دخترم که داشت آماده میشد برای آزمون تیزهوشان ششم به هفتم و رها شدن کل زندگیم …. کارهای همسرم چندین برابر شد . بچه افسرده شد … آموزش نقاشیم رها شد و …. و خونه نشین شدم .

خب من بعد از شش ماه از این اتفاق هدایت شدم به این سایت معنوی

نه ماه فقط فایلها رو گوش میکردم و و حدودا هشت ماهی هست که عضو سایتم.

من حدود دوساله که خونه نشینم . چک و لگد روزگار جوری بود که بعد از دوسال هنوز بیماری در دوران پیشرفت خودش هست.

من دقیقا ایستادم تا مجبور بشم تغییر کنم. تغییرات من تو این مدت در سایت در حد آرام شدن قلبم . امیدوار شدن به زندگی ، و آموزش دیدن دوباره نقاشی هست … و علاقه مند شدن دوباره به همسرم و زندگی م .

گاهی احساس میکنم این بیماری اومد که بگه کجای کاری ؟!

خیلی از خود بی خود شدی . خیلی خودت رو رها کردی و به اصطلاح به نفهمی زدی.

این بیماری فشار جهان بود برای تغییرات من

و حالا تنها دغدغه ی من برای زندگی بهتر ….