زیبایی ها را ببینیم - صفحه 125

سلام.

چیزهایی که ذهنم نسبت بهشون روان و آسان برخورد میکنه، یعنی ترمزی سر راهش نیست.

یعنی باورهای خوبی دارم یا ساختم براشون.

اونا هم ساده جلو میرن و اتفاق میوفتن تو زندگیم.

بدون سختی، فشار، زمان طولانی و …

حالا اونجاهایی که میوفتم تو سختی، همونجایی که باگ هام خودشونو نشون میدن.

ترمزهام فعالن.

تله های شخصیتیم فعال میشن.

باورهای معیوبم قدرت دارن.

من نیاز دارم به تحلیل، تا ذهنم راحت بفهمه چی به چیه.

تا بتونم به بهبود خودم و شخصیتم، پله پله نزدیکتر شم.

اول باید بفهمم چی شده، تا بتونم درمانش کنم.

حضورم تو سایت و کامنت نوشتن و کامنت خوندن، شنیدن فایلها، منو به خودم نزدیکتر میکنه.

سایت مثل آینه ای میمونه که خودمو به خودم نشون میده خیلی راحت.

کاملا ساده و بدون سر و صدا و حاشیه.

هیچکس نمیتونه خودشو گول بزنه.

اینکه کجاست.

باورهاش چیا هستن.

باورهام دقیقا مشخص میکنن کجای زندگیم ایستادم.

اینکه ایا مسیولیت زندگیمو پذیرفتم یا فقط اداشو درمیارم؟

اینکه چطوری دارم روی خودم کار میکنم؟

عمیق یا سطحی؟

موقت یا ماندگار؟

روی کدوم مباحث بهتر کار میکنم، و روی کدوم موارد کمتر؟

دوست دارم تو تحلیل هام، درونم اشکار میشه برام.

تعارف که نداریم، چیزی که دارم زندگیش میکنیم الانِ من هست.

میشه بهبودش داد اگه تغییر افکار و باورها خوب شکل بگیرن، عمیق کار بشه روشون.

دوست دارم که در لحظه، متوجهِ فکر یا باور اشتباهم میشم، و همون لحظه نسخه ی زیبا و درست و امید بخشش رو به خودم میگم.

الهی شکر برای این رزق.

این تعویضِ باور حسمو بهتر میکنه، امیدوارتر میشم، قلبم سبکتر میشه، آرامشم بیشتر میشه و ترس هام محو میشن.

مرور درس ها، یاداوری نکات مهم و تحلیل های درونی، برای من زیبایی محسوب میشه.

الهی شکر برای این رزق.

به صورت موازی به چیزهایی فکر میکنم که اسانتر جلو میرن و چیزهایی که به سختی، یا اینکه حرکت نمیکنن حتی.

از خداوند کمک میخوام که درکم رو بهتر و بیشتر کنه روی بهبود باورهام، منطقی کردن برای ذهنم از طریق الگوهای درست، تکرار و تمرین های درست و بهبود بخش.

فَاللَّهُ خَیْرٌ حَافِظًا وَهُوَ أَرْحَمُ الرَّاحِمِینَ

الهی شکرت

سلام.

* امروز با دیدن دایره آبی، و خوندن پاسخ فاطمه جان محرمی برام، بسیار خوشحال شدم.

* همچنین اینکه دیدم جلسه 19 دوره هم جهت با جریان خداوند اومده روی سایت.

* سپاس گزارم برای رزق غیر حساب دیروز، هدیه ای که دریافت کردیم.

* یه یاداوریِ مهم برام: به هر چی توجه کنی، تو فرکانسش قرار میگیری.

اگه میخوای تو فرکانس فلان چیز قرار نگیری، بهش توجه نکن.

توجه نکردن یعنی:

نبینش.

نشنو در موردش.

صحبت نکن در موردش.

نخون در موردش.

سرچ نکن در موردش.

هیچ وقتی براش نذار.

گاهی آدم بیشتر میتونه از قشنگی های زندگیش صحبت کنه یا بنویسه، گاهی کمتر، گاهی هم هیچی.

مسیله ای نیست.

ادم تلاشش رو بکنه به یکی دو مورد هم اشاره کنه، یعنی تو مسیر بهبود هست.

و برمیگرده تو موود بهتر از قبلش.

فَاللَّهُ خَیْرٌ حَافِظًا وَهُوَ أَرْحَمُ الرَّاحِمِینَ

الهی شکرت

سلام.

الان دایره ابی دیدم، کامنت قشنگ نفیسه جانم رو خوندم و خوشحال شدم.

همسایه جدیدِ واحد بغلیمون دیروز اومدن.

شب که خانم رو دیدم بهشون گفتم خوش امدید، صدای بچه کوچک هم شنیدم، برام جالب بود.

من هر بار که قراره همسایه جدید بیاد، این باور رو تکرار میکنم:

همسایه ی خوبی هستن و خیر و خوبی دارن.

در حقیقت هر وقت نگاه خودم قشنگ بوده یا قشنگ شده، همینم اتفاق افتاده.

میخوام جریان همسایه هامون رو بگم تا برای خودمم یاداوری شه قانون چطوری کار میکنه:

3 سال پیش وقتی اومدیم این خونه، به دلیلِ تعویضِ در خانه، مقداری به مسیله خوردیم با همسایه ها.

تو ساختمون ما همه ی درها متحدالشکل و یکسان بودن، تا اینکه واحد ما و واحد طبقه همکف که اونام با ما تازه اومدن، درها رو عوض کردیم.

اون ایام خیلی اعصابم خورد بود.

تنش رو حس میکردم، صحبت های نازیبا زیاد بود و خودمونم تکرارش میکردیم متاسفانه. (توجه به ناخواسته)

اعصابم خورد بود، نسبت به همسایه ها حس خوشایندی نداشتم همون اولِ ساکن شدنمون اونجا…

به حدی متشنج بود اعصابم، که تاب نمیاوردم صدای پای همسایه هارو میشنیدم وقتی بالا و پایین میرفتن.

چون ما طبقه ی نیم هستیم و در معرض صداها.

تا اینکه به خودم اومدم و شروع به پیاده روی روزانه از 10 دقیقه به بیشتر کردم و کم کم خارج شدم از خونه و با محیط مجتمع مون بیشتر دوست شدم.

وقتی خونه بودم کمتر تو پذیرایی بودم تا صدای راه پله رو نشنوم.

تو رژیم کاهش وزن رفتم، بعد هم دوره قانون سلامتی.

ورق برگشت.

چون توجهم برداشته شد از نازیبایی ها.

حالم روز به روز بهتر شد، انرژی و روحیه ام فوق العاده تر شد.

مهمتر از همه با هر همسایه ای که میدیدم تو راه پله سلام علیک میکردم.

هر روز موقع پیاده روی با نگهبانان مجتمع سلام و خیته نباشید میگفتم. (این سلام دادن تبدیل به عادتم شد که بسیار خوشحالم بابتش، چون به سلام دادن خیلی اهمیت میدم.)

به عبارتی حسم نسبت به همسایه ها بهتر و بهتر شد.

یادمه اوایل از یکی از همسایه ها خیلی تو دلم ناراضی بودم.

جالبه اولین دوست من تو ساختمون پسر بچه ی نوجوان همون همسایه بود که البته نمیدونستم.

بردیا، و تعدادی از پسربچه ها که همون اوایل جلوی ساختمون بهشون اوریگامی یاد دادم و دوست شدیم.

همون یه بار بود ولی بچه ها از اون به بعد همیشه بهم سلام زیبا میدن و منم سلام با عشق میدم بهشون.

بردیا همون پسر مودبی که همیشه سلام میداد و میده بهم…

گدشت و گذشت الان رابطه مون چطوره؟

با همون همسایه سلام علیک گرم و بامحبت داریم.

ایشون تو روند کارهای بلوک بسیار لطف کردن و مسیولیت پذیرن.

این همون همسایه ای هست که خشمگینم میکرد ولی الان نگاهم کاملا نسبت بهشون مثبته و واقعا هم نسبت به ما و حافظ محبت دارن.

واقعا ارزش دوستی و حسن خلق رو بهتر متوجه شدم تو روابط همسایه ای.

با بقیه همسایه ها هم همینطور حالمون خوبه.

یه واحد هم یه دخترکوچولو دارن که چند ماه از حافظ بزرگتره، با مامان باباش و همینطور مامان بزرگش که میاد برای نگهداریش، سلام علیک داریم.

چی باعث بهبود روابط شد؟

من بابت هر محبت و مسیولیت پذیری که از هر همسایه و مدیر ساختمون دیدم، چه پیش خودشون چه پشت سرشون تشکر کردم.

همیشه به خودم میگم:

کاری نداشته باش در مورد فلانی چی میگن.

ببین اون ادم چه رفتاری در حق خودت انجام داده.

و به این خاطر که فلان همسایه در حق ما محبت کرده و چیزی جز محبت و مسیولیت پذیری نسبت به ساختمون ازش ندیدم، فقط تشکر کردم ازش، و کاری نداشتم به حرف های منفیِ بقیه.

چون چیزی که خودم تجربه کردم برام ملاک هست نه صحبت های دیگران.

البته این باور رو از یه ماجرایی، درس گرفتم و سعی کردم محکمش کنم تو ذهنم.

زمانی که باردار شدم، همسایه هایی که متوجه شدن، بهم محبت میکردن.

الانم وقتی حافظ رو میبینن بهش لطف میکنن.

همسایه های شریفی داریم.

چند بار کلیدمون پشت در مونده، زنگمون رو زدن و بهمون اطلاع دادن.

در مجموع میخوام بگم نوع ارتباطم با همسایه ها، برمیگرده به نوع افکارم نسبت بهشون.

همسایه بالایی مون دو پسر بچه داره که یکیش خیلی پر سر و صداست.

بقیه شاکی هستن، ولی برای من ناخوشایند نیست.

چون تو این مورد هم به خودم گفتم از اول بچه است دیگه، ممکنه ما هم بچه داشته باشیم و صداش بقیه رو اذیت کنه یه روزی.

و برای من دیگه صدای بچه همسایه ازار دهنده نشد، انگار متوجهش هم نمیشم.

و این به خاطر عدم توجه خودم به این مسیله است.

همسایه سابق واحد بغلی خانم بسیار باشخصیتی بودن با بچه هاشون.

که جز خوبی و بی حاشیه بودن چیزی ازشون ندیدم.

براشون دعای خیر کردم.

مطمینم این همسایه جدید هم خیر و خوبی دارن برای همه مون‌.

این بود انشای من در مورد روابط همسایه ای :)

سمانه

شاید تو خودت آگاهانه گاهی متوجه نشی چه زمانی داری به قانون عمل میکنی و چه زمانی خیر، اما همین مثال و یاداوری نشون میده وقتی طبق قانون:

به ناخواسته توجه نکنی، ذهنیتت رو نسبت به مسیله ای خوب کنی و باورش کنی، برای تو اتفاقات خوب میوفته و مسیرت از بقیه جدا میشه.

همین مثال همسایه رو میتونی تو بقیه ی امورت هم بسط و گسترش بدی تا اتفاقات خوب بیشتر رو تجربه کنی.

با تشکر، مرسی.

فَاللَّهُ خَیْرٌ حَافِظًا وَهُوَ أَرْحَمُ الرَّاحِمِینَ

الهی شکرت