تغییر را در آغوش بگیر | قسمت ۱ - صفحه 3 (به ترتیب امتیاز)

خوب داشتم نتایجم از آگاهی های این فایل رو تو دفترم مینوشتم که با خودم گفتم چرا تو این قسمت ننویسم وبزارم اینجا که هم برا خودم ردپا باشه وهم برا بقیه دوستانم

اره استاد عزیزم امروز جمعه بود و من چون طبق روال ایران خانواده همه دور هم جمعیم یکی دوساعت داشتم کامنت های سایت رو میخوندم که یه هو همسرم گفت که اینکه تو همش داری بر اطلاعاتت زیاد میکنی و همش داری به مغزت آگاهی میدی که فایده نداره وقتی این اطلاعاتت مهم وبه درد بخوره که بتونی یه جایی استفاده کنی و ازش بهره ببری

وای استاد وای دوستانم چه جمله وحشتناک برانگیزاننده ای چه نجوای مخربی که خدارو شکر ببینید که این شاگرد زرنگ مکتب عباسمنش چه جوری از پسش براومد و هم منطق طرف مقابلش رو ساکت و قانع کرد و هم خودش یه عالمه افزایش مدار وفرکانس پیدا کرد

اول از همه قبل از همه توضیحاتم بگم که اگه این چالش رو منِ زیبا فتح الهی قبل داشتم اول از همه که بسیار واکنش گرا بودم به هر سوال وحرفی که بهم زده میشد و دوما اینکه اینقدر از لحاظ عزت نفس و خودباوری ضعیف بودم که حسابی بهم میریختم و چند روزی درگیر بودم وخلاصه نمیدونم آخرش چی میشد، ولی حالا در آخر برمیگردم به پاسخ همین سوال وچالشی که امروز با همسرم داشتم، پس فعلا اینحا رو داشته باشید.

خوب برمیگردیم سراغ بحث اصلی و اساسی امروز چون مطالب که خیلی زیاد بود ولی من مهم ترینش رو که باز ذهن من رو به چالش وتفکر برد اینجا برا خودم و شماها ذکر میکنم واونم دسته بندی انسانها در زندگی بود، بایدعرض کنم خدمتتون که خدارو شکر این مبحث رو ما دریکی از قدم های دوازده قدم داشتیم با استاد عزیز و یادمه که من خیلی خودمو اون قدم به چالش کشوندم که جزو کدوم دسته ها هستم و یادمه که در یه سری از مواردِ زندگیم جزو اون پُتک خورده ها شده بودم و در یه سری سریع خودمو بهبود داده بودم ،ولی نکته اصلی اینجا بود که مطمئنم جزو گروه دسته اول نبودم یعنی اون دسته که شرایطشون خیلی خوبه و در همین شرایط خوب مثل استاد دارن بازم خودشو بهبود میدن که حالا باید برم و کامنت های اون قسمت رو که نوشتم بازم مرور کنم چون یادمه خیلی مبحث مهمی بود ممنون استاد که دوبازه یاداوری کردید مبحث بهبود مستمر رو در زندگی که واقعا الان من میگم یکی از اصول اساسیه واز پایه های اصلی زندگیه ،

خوب وقتی خداور شکر امروز دوباره به لطف الله مهربون این مبحث دوباره پیش اومد بدون اغراق من خودمو باز به چالش کشوندم و دیدم واقعا به لطف آموزه های دوازده قدم که دارم هرروز مثل وحی منزل دوباره از اول گوش میدم و نکته برداری میکنم و خیلی از جاهای مهم رو قیچی میکنم که دوباره مرور کنم و از یه طرف دیگه به لطف کلاس های آموزشی عملی سریال بهشت من واقعا جزو دسته اول شدم و هرروز دارم یه ذره بهتر از دیروزم میشم چون وقتی داری روی خودت کار میکنی، وقتی داری هرروز ذهنت رو وباورهات رو با ورودیهای درستی تغدیه میکنی، وقتی روی کنترل ورودیها حواست هست و خلاصه هزاران کار دیگه ای که داری با یه تعهد مستمر انجام میدی لاجرم، لاجرم ،جهان تورو در مسیر رشد وبهبود قرار میده چون دیگه چاره ای نداره، این قانون جهان هستیه، اینا قوانین بدون تغییر خداوند هستند که لاجرم این اتفاقات عالی برات پیش میاد، خداروشکر خدارو شکر استاد من هرروز در این مسیر تشنه تر میشم ،متعهد تر میشم، تسلیم تر میشم و دارم جدی روی خودم کار میکنم

خوب تا اینحا که همش حرف بود تو چه جوری مطمئنی که در مسیر درستی چه جوری مطمئنی که داری تو راه صحیح و مستقیمی قدم برمیداری، اینا که همش یه مشت حرف قشنگ بود و همه هم بلدند که بزنن،

حالا اینجا لازم میدونم که جوابی که به همسرم دادم و در واقع بهش گفتم میدونی عزیزم اینارو دارم به ذهن خودم میگم نه به شما ،که خدا رو شکر یه جورایی به مبحث امروزمون هم ربط داشت تو بحث استاد با دوستان هاوس کلابیمون پس گفتم بزار اینجا هم برا خودم وشماها مکتوبش کنم ،

استاد چنان همون روش فکت ومنطق دادن به ذهن در لحظه و کنترل ذهن کردن در لحظه داره برام یه مهارت قوی میشه که به خودم میگم و صد البته تو کامنت های قبلیم هم چندبار این جمله رو تکرار کردم که بابا به خدا این خودش میلیاردها دلار میارزه و اینقدر نتیجه ذکر کردم برا همسرم که بنده خدا دیگه خودش تسلیم شد وسکوت اختیار کرد،

اره استاد اره دوستانم میدونم کامنتم باز طولانی میشه ولی چاره ای نیست خیلی وقته از اول سال میخوام یه دل پر بنویسم حتی گفتم بزار برم پروفایلم و ویرایش دومش کنم نمیدونم چرا حسم خیلی قوی نبود ولی خوب امشب میخوام اینجا بنویسم و باید بنویسم

من خیلی با آرامش به همسرم ودر واقع به ذهن خودم گفتم، اره راست میگی منم در گذشته همین طور بودم، اصلا دلیل اومدنم به سایت عباسمنش همین بود که سریع بیام و یه عالمه نتایج مالی بگیرم و به همه هم نشون بدم که دیدید، دیدید من موفق شدم بالاخره من پولدار شدم و دیگه به ته دنیا و آرزوهام رسیدم و دیگه نمیدونم اخرش چی میشد و اون مباحث مهم در ثروت از جمله باور فراوانی، احساس لیاقت در کسب ثروت، مولد ثروت بودن،وخلاصه هزاران باوراساسی که نقش مهمی در حفظ روند رو به رشد ثروت داشت کجا میرفت،

حالا بگذریم ،وای وای وای استاد اره درسته من هنوز به مرحله تصاعد در رشد مالی نرسیدم، میدونم هنوز برای رسیدن به اون مرحله نیاز داره که خیلی روی خودم کار کنم، منی که از سال نود وسه،چهار هزاران بار به در ودیوار خوردم و به این و اون تکیه کردم ودر واقع روی تواناییهای دیگران حساب کردم برا رسیدن به اهداف مالی خودم الان دیگه فقط وفقط به خداوندی خودش روی خودم و خداوند خودم حساب باز کردم، تازه بعد از این همه سال رسیدم به این مرحله که ای دل غافل تو در شرک محض بودی و فکر میکردی که دیگران باید تو رو به رشد مالی برسونن و تو خودت لیاقت و توانایی پول ساختن و ثروتمند شدن رو نداری و تنها وتنها با یه کس دیگه و با استفاده از دانش و تواناییهای یه کس دیگه ای میتونی به اون معیارها و خواسته هات برسی، وای وای استاد اصلا من دیگه به بقیه نتایجم و اگاهی هام کاری ندارم شما خودتون قضاوت کنید آیا همین یک نکته همین یه خودشناسی در من که تازه اصلا این نکته رو به ایشون نگفتم و اینو فقط اینجا دارم برا ذهن خودم مینویسم کافی نیست برای ادامه این راه الهی و توحیدی، من در مسیری بودم که به خاطر همین شرک و تکیه بر توانایی و قدرت دیگران برا رسیدن به خواسته هام داشتم زندگی مشترکم رو فقط وفقط بر پایه همین باور منفی و اشتباه تموم میکردم ولی وقتی که گفتم خدایا من نمیدونم من راه حل مسئلمو به تو میسپارم من قلبمو باز میزارم من محیا هستم و خودت وفقط خودت راه حل مسئله زندگی من رو پیش پام بزار یه هو پرده هایی از جهل و غفلت از قلب من برداشته شد و من یه هو متوجه شدم ای دل غافل علت و مسبب همه این اتفاقات من خودم بودم، خود شخصِ من، من مشرک بودم، من دنبال روزی از دست بنده خدا بودم و چون اون روزی رو که من حق مسلم خودم میدونستم از من دریغ کرده بود پس حالا باید من هم تلافی میکردم و دیگه هیچ راه حلی به جز خاتمه این رابطه در پیش روی خودم نداشتم، خدایا من رو ببخش به خاطر شرک هام به خاطر اشتباهاتم وشکرت که مسیر درست ومسیر توحیدی رو در پیش روی من گذاشتی و به خاطر همینه که من با قاطعیت میگم که من در دسته اول این انسانها هستم چون قبل از اینکه اون پتک ها به سرم بخوره من سریع ترمزهامو و باورهای منفی واشتباهم رو تشخیص میدم وسریع خودمو در مسیر بهبود مستمر قرار میدم ،و هزاران نتیجه برای این اعتقاد وباورم دارم چون تضاد ها به حداقل رسیده در زندگیم، چون در همین شرایطی که کل دنیا دارن در بیماری و عذاب سرمیکنن من دارم یه زندگی عالی و بهشتی با همسر ودوقلوهام سپری میکنیم و اصلا انگار از بدنه اصلی جامعه جدا شدیم، اره درسته، درسته که شاید به قول همسرم هنوز به اون ویلا و اون ماشین دلخواهم هدایت نشدم که اونم مثل اوایل من فقط فکر میکنه نتیجه گرفتن همینه که تو به اون ماشین و ویلای شخصیت برسی، چون اون وقته که داری در مسیر درستی پیش میری و نتیجه ها درستند، اره منم اوایل همین طور بودم خیلی عجله داشتم، میخواستم مدارهامو طی نکرده یه شبه با یکی دوتا حرکت مالی به اون قله موفقیت مالی برسم که به لطف الله مهربون واموزشهای دوازده قدم دیدم که ای دل غافل هرچی جلوتر میریم من باید عمیق تر بشم، من باید ریشه ای تر اصلاح بشم، چه قدر باورهای مخرب، چه قدر اعتقادات شرک آمیز که به قول حرف همیشگی استاد مگه اینا یه شبه به وجود اومدن که تو بخوای یه شبه از ذهنت، از ضمیر ناخودآگاهت که سال ها توش ریختی برن بیرون ،ولی میرن من مطمئنم که خیلیهاش رفتن چون دارم از احساسم، از حال خوبم از زندگی کردن در لحظه و یه عالمه تغییرات مثبتم در زندگی میفهمم،

اره دوستان، اره استادم حرفامو ادامه دادم که باز ذهنمو بیشتر قانع کنم باز نجواهارو با فکت و استدلال های محکم تری خاموش کنم ،میدونی به همسرم چی گفتم، گفتم نتیجه رو شما در چی میبینی،( البته استاد در پرانتز بگم ها فکر نکنی داشتم بحث میکردم و یا اتلاف انرژی میکردم، ها، نه، و اصلا واکنش هم نشون ندادم خیلی آروم و با عشق داشتیم باهم صحبت میکردیم و من درواقع داشتم اینارو به خودم توصیح میدادم)بعد برگشتم و به ایشون گفتم میدونی همین که یک سال ونیم من هم در نقش مادر و هم معلم بودم برا دوقلوهامون چه قدر رشد کردم، مگه َالَکیه که هم مادر باشی وهم معلم اونم برا دوتا پسر بچه بازیگوش وشیطون ولی من عشق کردم من هرروز عاشق تر شدم ،هرروز رو دوش خدا سوار شدم و اون کارهامو برام انجام داد ،من باهاشون درس صبوری و کنترل خشم رو یاد گرفتم ،صفت اخلاقی که سال ها آرزوم بود در وجودم حلش کنم ، واقعا اگه صادق بخوام باشم اکثر روزها با لذت و عشق بوده برعکس خیلی از مادرها که تو این شرایط یا دیوانه شدن ویا کلا دیگه ول کردند وبیخیال تدریس آن لاین بچه هاشون شدن، آیا اینا نتیجه نیست شما نتیجه رو در جی میبینی، اینکه دیگه سرت رو از زندگی دیگران حتی پدر ومادرت برداری و نخوای نقش خدارو برا کسی بازی کنی وفقط وفقط روی خودت متمرکز بشی روی رشد وبهبود خودت متمرکز بشی آیا رشد ونتیجه نیست؟ وقتی آدم های دور وبرت رو میبنی به جای اینکه همش با اون ذهن نجواگرت شروع کنی به قضاوت و تجزیه و تحلیل فقط بگی وظیفه من الهی دیدن، وظیفه من تمرکز بر وجه زیبا و الهی آدمهاست حتی فرزندم ،حتی همسرم، حتی خانواده همسرم که شاید خیلی در تضاد واختلاف عقایدی با من هستند ولی من کاری به اون وجهشون ندارم من فقط سمت خودمو درست دارم انجام میدم آیا اینا نتیجه نیست؟

اینکه من هرروزم عیده، هرروزم پر از انگیزه و اهدافه هرروزم پر از شکر گذاریه و شبم رو با این حس زیبا به صبحم میچسبونم ایا نتیجه نیست؟

اینکه دیگه الان وقتی دارم پول هامو خرج میکنم با لذت با ایمان و باور به اینکه ده برابرش به حسابم میاد و واقعا موقع پول خرج کردن حالم خوبه برعکس نود ونه درصد مردم دنیا آیا نتیجه نیست؟

اینکه تمام کارهای خونمو مثل مریم جون شایسته با عشق انجام میدم و غر نمیزنم و میگم وای انرژی تمیزی چه قدر مثبته آیا نتیجه نیست؟

اینکه صبح ها بلند میشم و ساعتها به طلوع خورشید نگاه میکنم و میبینم که وای چه قدر زیبا و چه قدر با آرامش خورشید داره طلوع میکنه و اصلا یه هویی و با عجله و شتاب هیچ چیزی رخ نمیده پس من هم باید با آرامش و تکامل به هرچه خواستمه برسم آیا اینا نتیجه نیست؟

اینکه من با اعتمادبه الله مهربان و تسلیم شدم به این باور که ثروت یه امر ذهنیه و تو از هر شعلی و هر فعالیتی میتونی پول وثروت بسازی پس برو دنبال علایقت و از زندگیت لذت ببر وبه این سیستم جهان هستی اعتماد کن، راه ها بهت گفته میشه، نتایج لاجرم خودش میاد تو این مسیر توحیدی وزیبا آیا نتیجه نیست؟

استاد موارد که خیلی زیاده و اگه بخوام بنویسم که باید کل نتایجی که از دوازده قدم گرفتم رو اینجا مکتوبش کنم ولی فقط وفقط اینارو اینجا برا خودم نوشتم که بگم وقتی من متعهدم و وقتی دارم اینجوری با ایمان و تعهد هرروز روی خودم، افکارم باورهام کار میکنم و نتایج رو به صورت کاملا مشهود و ملموس دارم در زندگیم میبینم پس قعطعا من در دسته گروه اول به حساب میام و ان شاالله که به زودی از نتایح بسیار بسیار پررنگ تر و عالی تر براتون خواهم نوشت پس تا کامنت بعدی فعلا