مصاحبه با استاد | مفهوم «ایمان + عمل صالح» در مسیر هدف - صفحه 9 (به ترتیب امتیاز)

به نام خدای مهربان

سلام به استاد عباسمنش عزیز و خانم شایسته گرامی،

خانم شایسته عزیز از شما سپاسگزارم بخاطر این پروژه، یه چیز جالب را الان دارم تجربه میکنم بدون اینکه به کیبورد نگاه کنم دارم تایپ میکنم بدون خطا نیست اشتباه میکنم ولی بعد برمیگردم پاک میکنم درستش را مینویسم

ببینم تا اخر این کامنت چقدرش میتونم بدون نگاه کردن بنویسم وای خدای من

استاد عزیزم نمیدونم چجوری بگم استاد الان اشک توی چشامه نمیدونی من چه بهای زیاد فیزیکی و کمی ذهنی پرداخت کردم

که به نظرم همون یه ذره ذهنی برام یه سری درها رو باز کرد وگرنه من صبح ها و شب ها توی فکر این بودم که چجوری به این خواسته برسم یادمه پارسال وقتی بازی پالایش نفت ابادان و ملی حفاری اهواز ،در اهواز قرار بود برگزار بشه من گفتم حالا که امسال تیمی ندارم برم یه قدم بردارم حداقل بازی تیم مورد علاقم ببینم ولی اینقدر ترس داشتم که یه صبح جمعه مثل امروز بلند شدم ولی نرفتم چون خیلی ترس داشتم

اما امسال خودم تنهایی رفتم اهواز و دقیقا همین بازی را دیدم، یکسال طول کشید هرچقدر پدرم اصرار کرد که خودمم میبرمت میریم بعدش فلان جای گرون هم ناهار میخوریم ولی من قبول نکردم وسایلم اماده کردم و صبح در حالی که همه خواب بودند سوار قطار شدم و برای اولین بار بود که رفتم اهواز و اسنپ گرفتم و تا اون سر اهواز رفتم و بازی دیدم

یا درمورد فعالیت فیزیکیم درمورد علاقم اگر تونستم برم سالن یا بدوم 50روز و.. همش بخاطر این بود که یه جایی تصمیم گرفتم دس از ثابت کردن خودم به پدرم که من به پول تو احتیاج ندارم بردارم

اما در کل بخوام بگم حجم بسیار زیادی من فیزیکی بها پرداخت کردم

دل درد داشتم توی هضم غذا دکتر میگفت ممکن میکروب باشه یا زخم من گفتم بشینم بیماری منو بخوره بلند شیم بریم چند کیلومتری بدویم و میرفتم

یا وقتی پریود میشدم اصلا انگار یه دکمه ای بود میزنی میگفت این براش درد نیاد تمرین داره یعنی خودم میگفتم اصلا استاد حوصله نداشتم بهونه بیارم بیوفتم روی تخت

من خیلی بها دادم، من فوتسالیسم توی تمرینات هرجوری بود تلاشم میکردم تمام کمال باشم و مثل بقیه نپیچونم

ولی استاد هرچی زدم به در بسته خوردم

همیشه برام سوال بود چرا قدم هام پراکنده میشه من هر بار توی تمرین صدم خودم میذارم من که روزانه چندین چند کیلومتر میدوم

استاد من توی گرمای تابستون خوزستان هر شب میدویدم

هر شب بدون استثنا ساعت 7 نیم میزدم از خونه بیرون و اواخرم بعدش روپایی تمرین میکردم

هر کی متوجه میشد میگفت این چکاریه گرما.. ولی من حالم بهم میخورد از بهونه اوردن

من نمیخواستم مثل پدرم به گرما قدرت بدم

بعد از این فایل دارم میبینم من باید یه بها های دیگه ای بپردازم نه اون بها رو شاید اونا یه قسمتی بوده و قسمت اصلی اینایی باشه که الان میخوام در ادامه کامنتم بگم

ولی خدای من، من باید یه بهاهای دیگه پرداخت کنم

من اگر اون مسیر نمیومدم نمیرسیدم به شما

من میخوام در لذت و راحتی بازی کنم

من انرژی میذاشتم تمرین میکردم ولی تمرکزم پراکنده بود بشدت بشدت بخاطر همین هیچ اعتمادبه نفس لازم برای اینکه امسال لیگ برتر باشم بهم نداد

هیچ عزت نفس و خودباوری تمام تلاشام بهم نداد و الان میخوام بها هایی که برای رسیدن به خواستم بپردازم بنویسم

خواسته من :

بازیکن حرفه ای فوتسال لیگ برتر ایران – بازیکن تیم ملی – لژیونر بشم به یکی از بهترین لیگ های خارجی

قراردهای مالی ببندم و در مسیر علاقم بالاترین کیفیت رو ارائه بدم – باعث رشد خودم و دیگران و فوتسال در جهان بشم.

چه بهایی حاضری برای تحقق این خواسته بپردازی؟

حذف یکسری موارد که باعث میشه دچار حواس پرتی در مورد هدفم میشه

1) حذف عادت محدودکننده جواب دادن به غیر خدا بخاطر هرکاری که انجام میخوام بدم یا هرجوری که هستم یا هر مسیری که میخوام برم

2)حذف عادت محدودکننده راضی نگه داشتن دیگران یا خشنودی دیگران باهرشکل و شمایلی

دیگران اعم از پدر، مادر، خواهر، دوست، رفیق، همسر یا پارتنر، مردم کشور،استان، شهر، فامیل دور، فامیل نزدیک، همسایه، استاد عباسمنش و شاگردانش، تیم ها،سرپرست تیم، کادر فنی، هم تیمی، مردم کشور های دیگر، مردم استان های دیگر، رهبر ،رییس جمهور، حیوانات و…

3)حذف باور محدود کننده وابسته بودن رزق و روزیم به عوامل بیرونی مثل پدر، دولت، همسریا پارتنر،دوست و رفیق، وام، چک سفته، قرض دادن و قرض گرفتن، جنسیت، وضعیت مالی خانوادم، کشور، شهر و استان و..

4)حذف وابستگی و ترس از مرگ نسبت به پدر و مادرم، رها شدن از اونها و به خدا وصل تر شدن تا بتونم به راحتی از شهر خودم مهاجرت کنم و سفر ها برم و به ارزوهام برسم

5)دوست ندارم که دیگران با پارتی بازی کارشون بکنن خودم باید چشمم به پارتی نباشه نه اینکه کلا بخاطر نداشتن پارتی بیخیال خواسته ام بشم نه چشم بر پارتی ببندم و ایمان ام به خدا و دستانی که میفرسته نشون بدم

6)هر روز تایمی برای ورودی های قدرتمند کننده ذهن میگذارم

7)ماندن در محیط ایزوله برای تمرکز بیشتر

8)برداشتن تمرکزم از عوامل بیرونی و فکر نکردن و رها کردن و قدرت ندادن به افرادی که دیگه توی زندگیم نیستن و منبع عشق و محبت و احساس خوب و توجه که بهم داشتن به خدا بدم و باور کردم دستان بی شمار خدا

9) قدر کیفیت و خدمات که دیگران و شرکت ها بهم میدن بدونم و بهای مالیشو پرداخت کنم اگر خودم میخوام به عنوان بازیکن قدر کیفیت و بازیمو بدونن و بهاشو نقد پرداخت کنند منم باید اینجوری باشم – کیفیت برام مهم باشه حاضر باشم بهاشو بدم

10)دوست ندارم مورد قضاوت قرار بگیرم پس باید دست از قضاوت دیگران و محیط بیرون بردارم.

قبلن مچ پاهام داشت بیشتر بها میداد الان مچ دستام دارن بهای رسیدن به خواسته ام میدن خوبه دستام و پاهام دارن کم کم هماهنگ میشن :)))))) شوخی

وقتی داشتم متن این فایل میخوندم همون لحظه بیاد یادم اومد که یکسری عادت این اخیر خوب به صخرشون برخورد کردم و دارم میشناسمشون بخاطر همین میدونستم اینا جز همون بهایی اند که باید بدم

من وظیفمه که این قدم ها بردارم چون خیلی از این عادت ها انرژی بسیار زیادی از من میگیره

خانم شایسته عزیز ممنون و سپاسگزارم بخاطر این فایل، دقیقا این مسیره میخواد در ما یه عالم با عمل بسازه نه بی عمل

پس من متعهد میشم که بهای رسیدن به خواسته ام بپردازم منکه تا الان هررررررررررررکاری که میدونستم و میتونستم انجام دادم اینم انجام میدم

با ایمان

مریم درویشی

جمعه 21 دی 1403