«ظلم به خود» از دیدگاه قرآن - صفحه 6 (به ترتیب امتیاز)

به نام خدایی که حضورش همیشگی و هدایتش دائمیست

روز دوم سفرنامه

۱۳ شهریور ۹۹ _ ۳ سپتامبر ۲۰۲۰

خانواده دوست داشتنی عباسمنش سلام

امروز به این نتیجه رسیدم وقتی استاد میگه موندن تو این راه تعهد میخواد ، جهاد اکبر میخواد واقعا همین طوره . شاید اولش ظاهرا ساده باشه و بگی کاری نداره که ! ولی تو طول این مسیر میبینی که واقعا باید قلبا بخوای که متعهد باشی .

من امروز دوباره به خودم قول دادم که تو تک تک روزای این سفر تعهدمو حفظ کنم ، اینو باهم یادآوری کنیم که این به معنی کمال گرایی نیست که اگه لحظه ای حواست پرت شد خودمونو سرزنش کنیم تا در معرض ناخواسته های بیشتری قرار بگیریم بلکه باید تلاش کنیم هر روز بیشتر از روز قبل و هر لحظه بیشتر از لحظه ی قبل متعهد باشیم .

مثل روز قبل اول نکته هایی که از این فایل برام هایلایت شده بود باهاتون به اشتراک میذاریم :

💡تغییر انچه فکر میکنی تو نقشی در ایجادش نداشته ای ؛ تقریبا غیر ممکن است .

💡اصل : تمام اتفاقات زندگی ما بدون استثنا بازتاب باورها و فرکانس های خودمان است .

با پذیرفتن این اصل آیا موضوعاتی مثل بخشیدن یا نبخشیدن فردی که او را مقصر میدانی همچنان برایت موضوعیت خواهد داشت ؟

آیا همچنان بخش اعظمی از انرژی ، تمرکز ، توانایی و زمانی که باید صرف تحقق خواسته هایت نمایی صرف خواهی نمود تا ثابت کنی که یک قربانی و مظلوم هستی ؟

💡تمام تمرکزی که با هر دلیل ، منطق و استدلالی صرف یافتن مقصر یا اثبات تقصیر می شود یک فرکانس ناخواسته ، یک احساس بد است ؛ که ناخواسته ی دیگری را می سازد که اتفاق بدِ بعدی را برایت خلق میکند .

💡باز هم «حق به جانب بودن» مهم تر از «احساس خوب داشتن» است ؟

💡وقتی بپذیری تو بدون استثنا خالق زندگی‌ات با فرکانس هایت هستی ، همه ی حاشیه های زندگیت حذف می شود ⬅ نمیتوانی عوامل بیرونی را مانعی بر سر راه خواسته هایت یا عاملی برای دستیابی به خواسته هایت بدانی … مگر توحید غیر از این است ؟

💡توانایی و خاصیت خداگونه ی تو همواره تو را در زمان مناسب ، در مکان مناسب قرار خواهد داد .

💡خاموش کردن نجواهای شیطانی [ برگرفته از سفرنامه ی یکی از دوستان ] : خود شیطان به روشنی و به وضوح میگه که وعده ی من دروغه ، من گولتون میزنم ، نجواهای من الکی‌ان ( آیه ۲۲ ، سوره ابراهیم )

💡تغییر اساسی در زندگی وقتی شروع میشه که دو تامفهموم رو بفهمیم ، درک کنیم ، باور داشته باشیم :

ما توانایی کاملی بر خلق زندگی دلخواهمان داریم .

ما از ایجاد هرگونه تغییر در زندگی دیگران ( در جهت مثبت یا منفی ) ناتوانیم .

💡توانایی ما در خلق زندگی خودمونه و نه زندگی دیگران .

💡بی آنکه آگاه باشی منشاء و آبشخور اصلی ترین ناخواسته های زندگیت ، دو ترمزِ : احساس گناه _ احساس قربانی بودن و مورد ظلم واقع شدن

💡تا زمانی که این دو ترمز بخشی از باورها ، فرکانس ها و کانون توجه‌ات است ؛ ماجرای این ناخواسته ها تمامی ندارد .

💡تمام آنچه جهان درباره ی ما درک میکنه و بهش پاسخ میده فقط و فقط فرکانس ماست . ( نه کلماتمون و نه هیچ‌ چیز دیگه )

💡جهان یک دستگاه مبدله که فرکانس های دریافت شده رو به اتفاقات و شرایط هم اساس و هم سنگ با باورها ، فرکانس ها و کانون توجه مان تبدیل میکنه .

💡هرکسی نتیجه ی اعمال خودشو میگیره .

💡کسی که مدار رو میشناسه ، فرکانس رو‌ میشناسه ، قوانین خداوند رو میشناسه میدونه که این قوانین با حرف من تغییر نمیکنه .

💡این دنیای ما به اندازه ی حتی یک پلک زدن در برابر ابدیتمون نیست .

💡تو مسئول اعمالت و افکارت هستی ؛ و نه کس دیگه !

💡( خداوند خطاب به پیامبر ) آنها دشمن تواند از آنها دوری کن ، بحث نکن ، درگیر نشو ، اعصاب خودتو خورد نکن ، آرامشتو حفظ کن .

هیچ وقت نگفته که پس توام با اونا دشمن باش ❎

مدار اونا جداست ، کاری بهشون نداشته باش .

💡ما اگر به کسی ظلم میکنیم ، داریم به خودمون ظلم میکنیم .

💡اگر من باور داشته باشم که خداوند به من کمک میکنه ، که تنها فرمانراوی قدرتمند جهان الله … من دیگه نگران نیستم ، از کسی نمیترسم .

کسی که از کسی میترسه اون طرف میتونه اذیتش کنه .

💡خودت هستی که مدارت رو با افکار و باورهات به وجود آوردی نه کس دیگه !

💡ما فقط خودمون رو میتونیم خوشبخت یا بدبخت کنیم .

💡اگه بی ایمان باشی ، حرکت نمیکنی .

این فایل هم مثل هر فایل استاد پر از نکته بود و ۱۲ صفحه از دفترمو به خودش اختصاص داد😀 به نظرم بحث به کار بردن توحید در عمل خیلی خیلی گسترده اس و پر از آگاهی ، به خاطر همینه که اصل و اساس خوشبختی اینه که بتونیم توحید رو واقعا در عمل یه کار ببریم و در زندگی یکتاپرست باشیم .

امروز که مطالب روز دوم سفر رو میخوندم این به ذهنم رسید که یکی از صفاتی که خداوند خیلی قاطع و مطمئن درمورد خودش به کار برده ، عادل بودنشه .

عادل بودن خدا فقط و فقط وقتی که قانون رو باور کنیم درست درمیاد .

این عدالتی که خدا ازش حرف زده همینه .

همین که من قدرت کامل برای خلق لحظه به لحظه ی زندگیمو دارم . ( خدایی که قدرت مطلق جهانه این قدرت رو به دست خودم داده )

عدالت خدا اینه که من نمیتونم روی زندگی و سرنوشت هیییچ کس اثر بذارم به جز خودم .

من نمیتونم کسی رو خوشبخت یا بدبخت کنم .

و برعکس کسی هم توانایی اثر گذاشتن رو زندگی منو نداره ، نه دعای اونا تو زندگیم اثر داره نه نفرینشون .

حتی وقتی من باکسی حرف بزنم و حرفای من اونو متحول کنه بازم من کسی نبودم که باعث تغییر زندگیش شدم ، به دو دلیل :

یک اینکه ، خود اون فرد خواسته ، و چون خودش خواسته بعد از حرفای من زندگیشو تغییر داده .

دوم هم اینکه ، با اینکه اون حرفا رو من بهش زدم ولی در واقع من فقط یه وسیله بودم که خدا از طریق من بنده‌اشو هدایت کنه ، من نبودم هم قطعا از یه طریقی این کارو انجام میداد .

نکته ی دیگه ای که تو متن بهش برخوردم این بود که وقتی به این حد از توحید برسی و نه به خودت ( برای تغییر زندگی بقیه ) و نه به دیگران ( برای تاثیر روی زندگی تو ) قدرت ندی ، اون وقته که هیچ عامل بیرونی رو سد راه رسیدن به خواسته هات یا عامل دستیابی به خواسته هات نمیدونی .

یعنی چی ؟

وقتی من به این باور رسیده باشم

مثلا فلانی به من قول داده کارمو راه بندازه ، اگه این کارو نکنه ؛ من بهم نمیریزم ، چون من اونو عامل رسیدن به خواستم نمیدونم و اینکه کارمو نکرده سد راه من هم نخواهد بود ؛ چون بقیه قدرت خوب یا بد کردن زندگی منو ندارن ، اون نشد قطعا خدا از یه راه دیگه منو به خواسته ام میرسونه .

اون وقت کمک کردن یا نکردن بقیه انچنان برامون مهم نمیشه چون اونا نه عامل موفقیت مان ( که اگه نباشن موفق نشیم ) و نه میتونن سد راه ما بشن ( که اگه باشن به خواستمون نرسیم )

دلم میخواد تا جایی که میتونم توحید رو تو زندگیم عملی کنم ، وقتی بتونی واقعا موحد باشی اون وقته که به هیچ کس جز خدا قدرت نمیدی و وقتی به هیچ‌کس قدرت ندی پس ترسی هم از کسی نخواهی داشت .

یه چیز دیگه که فهمیدم و یه مدتی هست که میخوام درستش کنم اینه :

وقتی کسی با من هم عقیده نیست ، فقط باید اعراض کنم .

بحث نکن❎

درگیر نشو❎

سعی نکن قانعش کنی❎

این کار هم اعصابتو بهم میریزه و ناخواسته های بیشتری به زندگیت میاره .

هم اینکه همون طور که استاد گفت در مدار غلط که باشی هر چیزی رو که بفهمی اشتباه برداشت میکنی .

حالا من کسی رو میبینم که این قانونو نمیدونه ، راهو‌ داره اشتباه میره ، با من هم عقیده نیست ، علاقه و برنامه ای هم برای تغییر نداره … من هرچه قدرم باهاش بحث کنم ، بخوام ثابت کنم حرفام درسته ، چرا نتیجه ای نداره ؟ چون اون چون تو مدار دیگه ایِ هرچی هم من بگم طور دیگه ای برداشت میکنه .

ماها معمولا با بقیه بحث میکنیم چون فکر میکنیم ممکنه بتونیم تهش اونو با خودمون همراه کنیم ، قانعش کنیم ، این امید رو داریم که تهش قراره حرفای منو قبول بکنه … حالا اگه بفهمیم اون آدم چون تو‌ مدار دیگه ایِ اون طور که خودش بخواد برداشت میکنه از حرفامون و در واقع نمیشنوه چیزی که میخوایم بگیم ، بازم این قدر بحث میکنیم ؟ خودمونو درگیر میکنیم ؟

از این به بعد هر وقت دیدم نظر کسی مخالف من هست ، قبل اینکه بخوام مثل همیشه تلاش کنم تا اون حرفامو قبول کنه ، قبلش به این فکر میکنم که تا وقتی خودش نخواد زندگیش تغییر نمیکنه .

همون طوری که شیطان نمیاد یقه ما رو بگیره بندازه وسط گناه ، خب ما هم نمیتونم کسی رو مجبور کنیم که الا و بلا این راه درسته بیا باهم بریم 😐 اونم تا وقتی که خودش نخواد این راهو نمیره پس بحث کردن چه فایده ای داره ؟

یه جمله ی طلایی که استاد داره

✅هیچ اشکالی نداره اگه شما با من هم عقیده نباشین ، نیازی هم نیست که هم عقیده باشیم .

البته اینکه کسی مثل ما فکر نمیکنه به این معنی نیست که اون اشتباه فکر میکنه . یه بار استاد گفت که شاید بی نهایت راه برای خوشبختی تو این دنیا وجود داشته باشه .

ولی خب بازم قرار نیست ما همه ی این راه ها رو بدونیم و همه شو بریم .

من وقتی یه راه رو پیدا کردم و باور کردم که راه موفقیت همینه تنها کاری که باید بکنم اینه که اون مسیر و با تمام وجودم باور کنم و تو همون مسیر بمونم

( برای موفقیت کافیه بیست قدم در یک مسیر برداری ولی کاری که عموم مردم میکنن اینه که یک قدم تو بیست مسیر برمیدارن )

ما فقط باید تو مسیر خودمون بمونیم ، صبور باشیم تا تکاملون طی بشه

و مهم تر از همه کاری به کار کسایی که اوناهم مسیر موفقیت خودشونو پیدا کردن ( ولو مسیری متفاوت با مسیر ما ) نداشته باشیم .

هربار خواستیم با کسی بحث کنیم یادمون بیفته که اون آدم هم میتونه مسیر موفقیت اثبات شده برای خودشو داشته باشه و لازم نیست همه مسیر ما رو برن .

اون یه آدم اشتباه نیست

اون دشمن ما نیست

اون فقط یه آدمه با طرز فکر متفاوت ، دیدگاه متفاوت ، باورهای متفاوت و مهم تر از همه مسیر و هدف متفاوت از زندگی

هر آدمی خواسته ی منحصر به خودشو از این زندگی داره

و همینه که این دنیا رو زیبا میکنه

این همه انسان ، با این همه تفاوت و عشقی که با وجود همه ی این تفاوت ها جاری میشه♥

قطعا که شما دوستای مهربونم اینا رو خیلی بهتر از من میدونین ، بیشتر خطاب به خودم نوشتم تا یادم بمونه .

سپاسگزارم که وقتتون رو به من و خوندن مطالبم اختصاص میدین و ایده های پر از آگاهی‌تون رو با من درمیون میذارین⭐

سپاسگزارم به خاطر این همه عشق و دوستی که تو این خانواده جریان داره⭐

یه چیز دیگه هم بگم وقتی برمیگردم و کامنتای خودمو میخونم ، خودم تعجب میکنم 😂😐 که عه این جمله رو تو‌ نوشتی فاطمه !

ولی بهتر از هرکسی میدونم که هربار قبل کامنت از خدا میخوام هدایتم کنه و هربار دستی میشم از بی نهایت دستان الله مهربانم تا حرفایی رو که میخواد ، من به قلم بیارم ؛ به خاطر همینه که بعضی جملاتم برا خودمم تازگی داره …

در پناه همین الله مهربان پر از حس خوب ، آرامش و آگاهی های ناب باشید🌠

۱۱:۱۷ p.m