زیبایی ها را ببینیم - صفحه 117

سلام.

بعد از چند روز که اومدیم خونه مامان بزرگ و اقاجونِ حافظ، امروز وسایلمون رو جمع کردیم و داریم برمیگردیم خونه ی خودمون.

روزهای خوشی رو گذروندیم کنار هم.

اهنگ گذاشتیم رقصیدیم.

حافظ هم خیلی خوشش میاد و با دستهاش میرقصه کوچولوی قشنگم.

تا اهنگ تموم میشه، سریع به عمه اش میگه اِ اِ که یعنی اهنگ قطع شد، بذار برام.

دور هم غذا میخوریم.

بازی کردیم.

استراحت کردیم.

تو انجام کارهای خونه مشارکت کردیم.

بیرون رفتیم، خرید کردیم.

حافط عسلی رو دَدَر بردیم.

کنار هم خوش گذروندیم و زندگی رو جلو بردیم.

همسرم گفت مثل اینکه ما هم چند روز اومدیم مسافرت.

یکی از زیبایی هایی که من دیدم شهرم تهران بود.

خب ما ساکن استان تهران هستیم و دلم برای شهر قشنگم، تهران دوست داشتنی تنگ شده بود تو این ایام.

وقتی اومدیم خونه مادرشوهرم تو مسیر دیدم همونطوری بود که قبلا بود.

یعنی من خرابی یا اسیبی ندیدم و بسیار خوشحال شدم.

حقیقت اینه که حتما یه جاهایی اسیب دیده تو این ایام ولی الحمدالله من تهرانم رو زیبا دیدم مثل همیشه.

خیابون ها خلوت بودن و راحت عبور و مرور کردیم.

خریدهایی که لازم داشتیم رو به اسانی انجام دادیم.

صبح ظرف هارو شستم، الانم سطح خونه رو تمیز کردم، وسایلمون رو جمع کردم و اماده ایم برای بازگشت.

ما برای تنوع و دیدار خانواده اومدیم، و دقیقا فردای روزی که اومدیم اینجا، ساعت 6 صبح، با تلفنِ پدرشوهرم به مادرشوهرم، متوجه شدیم اعلامِ اتش بس شده.

و چه خبری زیباتر از این.

الحمدالله برای امنیتی که هر لحظه داریم.

حافظ کلی راه رفت تو خونه، کاوشگری هاشو ادامه داد، با خانواده شادی و بازی کرد، آقاجونش براش کفش و جوراب خرید هدیه ی راه رفتنش.

خانوادگی پیاده و با ماشین رفتیم بیرون.

هزار هزار هزار بار شکر برای پاهای کوچولویی که تو خونه راه میره.

دیروز دیدم دندون های بالاییِ قند عسلم هم در اومدن و ذوق کردم.

فداش بشم من قند عسلمو.

خدایا شکرت برای این روزهای قشنگی که سپری کردیم.

در کنار خانواده لذت بردیم، شادی کردیم.

با برادرزاده های همسرم بازی کردم.

به سودا اوریگامی یاد دادم.

با مانی و سودا توپ بازی کردم.

با مانی مسابقه سوالات حل کردیم.

خدا رو شکر برای جنسِ ارتباطِ قشنگمون با اعضای خانواده.

الحمدالله برای همه ی نعمت ها و داشته ها و روزی هامون.

فَاللَّهُ خَیْرٌ حَافِظًا وَهُوَ أَرْحَمُ الرَّاحِمِینَ

الهی شکرت

سلام.

حافظ یه چراغ خوابِ کوچولوی شارژیِ هاپو داره.

هم رنگی روشن میشه هم سفید، خودشم سفیده.

حافظ عاشقشه. بهش میگه هاپ.

خودش یاد گرفته دکمه شو بزنه و روشنش کنه.

علاوه بر اینکه موجب شادی و نشاط حافظ میشه،

منم شب ها با نور سفیدش تو دفترم سپاس گزاری مینویسم وقتی میخوابه.

وقتی هم برق میره فضا رو برامون روشن میکنه.

هاپو جون دوستِ مشترکِ حافظ و منه.

ممنونم ازش برای حضورش در زندگی مون.

هاپو جون خیلی قشنگه.

وقتی روشنش میکنیم قسمت کله اش یه رنگی میشه، بدنش یه رنگ دیگه.

و این جذابیت چراغ خوابشه.

ممنونم از ایده ی جذاب خالق این چراغ خواب و خلاقیتی که به خرج داده.

یکی از مواردی که خودم خیلی دوستش دارم منبعِ تغذیه شه.

شارژیه، پورتِ تایپ سی داره و با شارژر موبایلم میزنم برق، شارژ میشه و نور سفیدش به شدت قوی و روشنه.

وقتی تو شارژه قسمت انتهاییش قرمز میشه، وقتی هم پر میشه سبز میشه.

ممنونم از طراحش که با این روش متوجهمون میکنه کی فول شارژ شده تا از شارژ در بیاریمش.

یه نکته مثبت دیگه هم داره، اینکه پُرتابله، قابل جابجاییه و هر جایی بخوام میتونم ببرمش.

کوچولو هست و بسیار کاربردی.

من به شخصه خیلی راضیم ازش.

الهی شکر برای تکنولوژی.

برای طراحی خالاقانه.

الهی شکر برای امکانات کاربردی زیبا.

الهی شکر برای فراوانیِ نعمت ها و ایده ها.

الهی شکر برای ثروت.

تقدیر و تشکر و تحسینِ من برای چراغ خوابِ هاپو کوچولوی سفیدِ حافظ عسلی.

الان حافظ شارژر موبایل دستش بود و موبایل منم برداشت که وصل کنه بهش.

دیدنِ کاوشگری ها و تجربه های فنی اش منو به وجد میاره.

چند روز پیش هم میخواست کابل شارژر موبایل رو وصل کنه به لب تاب.

فَاللَّهُ خَیْرٌ حَافِظًا وَهُوَ أَرْحَمُ الرَّاحِمِینَ

الهی شکرت

سلام.

برخی زیبایی های روزانه مو اینجا مینویسم، برخی رو توی دفترم، برخی رو هم اینجا و دفتر.

الان یاد یه زیباییِ خاص افتادم که تو دفترم نوشتم.

دیروز حافظ برای اولین بار منو بوس کرد.

دقیقا بوس کرد.

انقدر ذوق کردم که حد نداره.

فداش بشم قند عسلمو.

جدیدا بیشتر متوجه بزرگتر شدنش میشم.

دستمال برمیداره پاک میکنه یه سطحی رو.

لباساشو میذاره تو کشوش.

خیلی قشنگ لیوان کوچولوشو برمی داره آب میخوره.

قبلا با چنگال غذا مثل ماکارانی یا هندوانه میخورد، الان دوست داره قاشق رو خودش مستقل برداره و بذاره دهن قشنگش.

با دستمال کاغذی پاشو تمیز میکنه وقتی چیزی میریزه روی پاش موقع غذا خوردن.

ناز میکنه سر من و باباییشو.

خدایا وقتی میشه توجه و تمرکزمو بذارم روی قشنگی های پسرم، چرا نکنم اینکارو.

برای همین میگن بچه ها کوهِ نکات مثبت و زیبایی هستن.

محکم بغلش میکنم و ماچش میکنم.

چند شب پیش یه فیلم از خودمون گرفتم سلفی موقع ماچ کردنش، که واسه خودمم یادگاری بمونه.

میخندید و کیف میکرد.

منم بیشتر از حافظ کیف میکردم که ماچش میکردم.

وای که چقدر خوشمزه است.

الهی شکرت.

خدایا

تو نعمت بزرگی بهم دادی.

قدر دانت هستم.

الحمدالله.

فَاللَّهُ خَیْرٌ حَافِظًا وَهُوَ أَرْحَمُ الرَّاحِمِینَ

الهی شکرت

سلام.

چند روز هست یه خواسته تو دلم شکل گرفته:

اینکه با تمام قلبم دوست دارم استاد یه فایل جدید بذارن تو سایت.

امروز صبح دیدم روز شمار، فایل اومده.

با چه عنوانی؟

همونی که باید.

قلبی که به سوی خداوند باز می شود

بله، خداوند بسیار دقیق عمل میکنه.

میدونه چی نیاز داره روحم برای ترمیم و تقویت خودش، همونو بهم نشون میده.

خدایا مچکرم ازت.

الهی شکر، این روزها با همسرم فایلهای هدیه رو داریم گوش میدیم.

فایلهای لایو که شدن خانه تکانی ذهن.

فایل جدید سایت رو هم دیروز گوش دادم.

در رابطه با نگاه ذهن در مورد خدا و ثروت.

فوق العاده بود.

صدا و کلام استاد، دقیقا چیزیه که الان به بهبود شرایط در ذهن، خیلی کمک میکنه.

همیشه و الان.

چون الان وقتِ آزمون هست.

چند سال فایل شنیدم، دیدم، تغییراتی داشتم و دارم.

اما الان، یه بزنگاهه تا خودم رو به خودم نشون بدم.

که چقدر فایلها رو درک کردم و باعث تغییر شخصیتم شدن.

استاد گفتن عملکردتون نشون میده، باورهاتون چیه یا چقدر عوض شده.

استاد گل گفتن.

بقیه و خودمو میبینم، حس میکنم واکنش ها متفاوته.

من سپاس گزار الله هستم برای ارامش و امنیتی که تجربه میکنم.

منم دارم تو این شهر و کشور تو همین شرایط زندگی میکنم.

امروز نوشتم که سطح ارامشم بالاست الهی شکر.

بعضیا تو سطح استرس بالایی دارن روزگارشون رو میگذرونن.

متوجه شدم مداری که توش هستم، جای بهتری هست.

از فضل و محبت خداست، ممنونشم.

برای همه ارامش و امنیت و ثروت میخوام، همونطور که برای خودم و زندگیم میخوام.

همچنان به لطف الله، مومنتوم مثبت برقراره.

اینو از احوالات و احساساتم متوجه میشم.

الهی شکرت برای همه چیز.

فَاللَّهُ خَیْرٌ حَافِظًا وَهُوَ أَرْحَمُ الرَّاحِمِینَ

الهی شکرت