تغییر را در آغوش بگیر | قسمت ۳ - صفحه 14 (به ترتیب امتیاز)

بنام خداوند مهربان

سلام به استاد عزیزم وتمامیه دوستان بینظیرم دراین پروژه الهی

درمورد سوال اولتون مثالی از خودم یادم نمیاد

ولی یادمه حدود 8 سال پیش همسرم خیلی خوب پول در میورد و به شکل نااگاهانه داشت از قوانین به نفع خودش استفاده میکرد

هرکدوم از دوستاش بهش میگفتن فرید تو خیلی خوش شانسی

همه چی برات روبه راهه

هرچی میگی میشه و در واقع میخواستن بگن ساز زندگی برات کوکه

واقعا پیش بینی هاش همه درست از اب درمیومد واقعا تو مدار درستی بود

ولی همش میگفت من به خدا گفتم اگه به n تومن برسم دیگه نمیخوام کار کنم و دیگه فقط میخوام عشق وحال کنم

نمیدونم چرا با اینکه سرش خیلی تو حساب کتاب بود و بازاری بود و میدونست ارزش پول همیشه داره کم میشه ولی این حرفو میزد

الان داره یادم میاد یه جاهاییم حساب کتاباش درست از اب درنیومد

روی یه ملک قدیمی که اون روز تو رامسر خریده بود خیلی حساب میکرد که اگه بکوبیم وبسازیم و بدیم اجاره و ……

در واقع داشت روی چیزی حساب میکرد که اونروز وجود خارجی نداشت زمین رو داشت البته با چند شریک

ولی اون اگه های بعدیش نبودن

خلاصه همسرم به اون مقدار پولم رسید و با توجه به اینکه خواستش بیکارشدن بود عملا بیکارشد

به شکلی که الان 5 ساله کار درست و استیبلی نداره و هرچی تلاشم میکنه هرکدومشون یه جور به سرانجام نمیرسن

اون اوایل که به اون پول رسید همین خونه ای که الان داریم توش زندگی میکنیم رو داست میساخت

خب خیلی هم خوش وخرم بود که هم به اون مقدار پول رسیده هم داره میاد رامسر زندگی کنه و دیگه بقیه زندگیش فقط مسافرت و تفریحه

ولی به قول شما وقتی حرکت نکنی میری پایین تر از اونجایی که هستی

اوایلش که اومدیم همه چی عالی بود بنظرش

از اوتجایی که همسر من آدمیه که اصلا تو خونه بند نمیشه واهل تحرک و جنب وجوشه

خیلی زود همه چی براش تکراری شد

تا یکم احساس خستگی میکرد سریع میرفت چند روز اصفهان و برمیگشت

ولی این دقیقا همون اشغالها رو کردن زیر مبل بود

اون پول هم بخاطر اشتباه خرج کردنهاش و قرض هایی که داد و برنگشت و اعتمادهای اشتباهی که به یه سری کرد و سرش کلاه رفت و

اینکه دیگه درامدی نبود و مجبور بود مخارج خونه رو از اصل پول بده

واون حسابیم که رو اون زمین کرده بود باز بخاطر شراکت با افراد نامناسب همینطور زمین مونده نه میتونن بفروشن نه بسازن هیچی به هیچی

هربار که میگه چرا برام کار جور نمیشه بش میگم یادته چقدر مصرانه میگفتی دیگه نمیخوای بری سرکار

خب دنیام گفت چشم بیا اینم بیکاری دیگه

الان خیلی پشیمونه که خودش با اهمال کاریاش اونهمه خوشبختی رو لز خودش گرفت

البته چون قانونم نمیدونه و اینکه اون اعتمادبنفس گذشتشم از بین رفته نمیدونه چه جوری باید برگرده به مسیر درست

در مورد سوال دوم

وقتی من رفتم تو مسیر گرفتن پروانه داوری

هرچی بیشتر باقانون اشنا میشدم بیشتر میفهمیدم این کار مورد علاقه ی من نیست

چون شما هم همیشه میگید اگه یه مسیری رو رفتی وفهمیدی اشتباهه برگرد

منم هربار با خداوند صحبت میکردم و میگفتم خدایا من حس میکنم این راه من نیست این علاقه ی من نیست بیخیالش بشم ؟

ولی هربار خداوند محکم میگفت ادامه بده

با اینکه انصراف از اونکار وسط راه خودش یه جهاد اکبر و اراده ی قوی میخواست که باید جوابگوی کلی آدم دور وبرم هم مبشدم

ولی چون دیگه داشتم سعی میکردم حرف مردم برام مهم نباشه اگه خداوند میگفت بسه

انصراف میدادم

ولی خب با دستور خداوند ادامه دادم تااینکه اواخر خرداد پارسال پروانه رو گرفتم

خداجون بلافاصله دوتا پرونده هم برام جور کرد

میرفتم دادگاه پرونده قبول میکردم ولی اون کاری نبود که حاضرباشم براش همه کارکنم

همش میگفتم خدایا چون تو میگی دارم ادامه میدم ولی بهم بگو اون علاقه ی واقعیه من چیه ؟ اونی که استاد میگه اگه پولم بهتون ندن حاضرین براش شبانه روز وقت بزارین چیه؟

تا اینکه تو دیماه از طرف دادگستری کل مازندران یه شرایطی رو برا ورود تو کانون داوری قرار دادند

ومنم طبق معمول رفتم سراع خداوند که چیکارکنم این شرایط رو بپذیرم یا نه ؟

وخداوند خیلی واضح گفت نه قبول نکن

اولش شکه شدم باز پرسیدم وباز همون جواب

وباز پرسبدم و باز همون جواب

یه آن موندم پس این دوسال جرا باید وقتم رو میزاشتم واسه اینکار که اخرش به همین راحتی بیام بیرون ؟ خودت گفتی این مسیرته پس چی شد؟

از یه طرف خوشحال که خدا اجازه ی خروج داده

از یه طرف پس چی شد ؟ تموم شد ؟ همین بود ؟

از طرف دیگه چه جوری به همسرم بگم ؟

یادم نیست با یکی ازفایلا بود یا کامنت یکی از بچه ها بود که فهمیدم

بابا این قسمتی از مسیرمن بوده نه تمومش

من چقدر با انجام اینکار بزرگتر شدم برترسهام غلبه کردم خودم برا خودم الگو شدم

که سعیده تو که اینکار سخته رو تونستی انجامش بدی

بری تودادگاه میون اونهمه وکیل وقاضی عرض اندام کنی ، اوایلش پاهات میلرزید ولی فقط میگفتی خدابرام کافیه خداهست وبیرونت قوی و محکم بود برا توکل کردنهات

کارای دیگه هیچن برات

و از اونجا که من سجاعت به خرج دادم و پذیرفتم هدایت خداوندو و تسلیم شدم

واون شرایط رو نپذیرفتم با اینکه بهم زنگ زدن و گفتن خانم آیت حیفه تو که این چند سال مراحلشو طی کردی و حالا که به نتیجه رسیدی بیخیال نشو

ولی گفتم نه

وقتی به همسرم گفتم این تصمیم رو گرفتم خیلی راحت و اروم گفت اره کاره خوبی کردی !!!!

من بودم و دوتا شاخ رو سرم

فرید داره اینو میگه اونکه همش میگفت حیفه اینهمه درسی که خوندی اینهمه وقت گذاشتی پاش منصرف نشو برو جلو

حالا میگه خوب کاری کردی ادامه نده

وخداونده که دلها رو نرم میکنه برات

از اونجایی که قبلش همش خدا خدا میکردم بگو کار مورد علاقم چیه حالا که خداوند اجازه ی خروج داد بیشتر پیگیرشدم که خدایابگو

دقیقا دوماه بعدش خیلی واضح و صریح خداوند بهم گفت نقاشی

تو عاشق نقاشی هستی

راست میگفت چرا من تاحالا بش دقت نکرده بودم من عاشق هنرم وقتی میخواستم برم دبیرستان با وجود مخالفت شدید پدرم رفتم هنرستان رشته طراحی دوخت و عاشق اون ساعتهاییش بودم که با قلم مو وگواش طراحی پارچه میکردیم بعدشم تا یه قلم و کاغذ گیر میوردم سریع عکس یه گل یه چهره نیم رخ یه زن میکشیدم

تموم کتابای حقوقیم تو دانشگاه اثار چشم و ابرو و نیم رخ یه زن توشه

دوسال پیش که شیرین کلاس اول بود معلمشون گفته بود مامانا پایین دفترمشق بچشون رو یه نقاشی کوچولو بکشن تا بچه ها ذوق نوشتن پیدا کنن

یادمه منتظر بودم شب بشه وبرم پشت میزم بشینم نقاشی کنم وای چه حس خوبی بم میداد هر روز به عشق اینکه یه فرصت پیدا کنم واسه ابنکار لحظه شماری میکردم

عجب دم دستم بود این علاقه و نمیدیدمش

حالا خدایا چه مدل نقاشی ابرنگ رنگ روعن مدادرنگی

ماشالا هزار جور نقاشی داریم

ولی گفتم استادگفته از همونجایی که هستی شروع کن

وبا هرچی که داری

شروع کردم با مداد مشکی

طرحهای سیاه قلم میزدم

کلی نقاشی کردم وهربار دیدم روند بهبودم رو

که نقاشی بعدی زیباتر از قبلی میشد

بعد رفتم با مدادرنگی یکمم با مدادرتگی کارکردم

که دوباره از دادگاه بهم پرونده ارجاع شد

خدایا چه کنم ؟ دیگه نمیخوام برم دادگاه

ولی گفت قبول کن

ومنم قبول کردم حس کردم خداوند داره از این طریق برام ورودی مالی میرسونه

واین دستمزد کار کردن رو باورای ثروتمه

برا اینکه ورودیم قط نشه

الان میخوام با دوست عزیزم آبرنگ رو شروع کنم اون تو اینکاراستاده

برم چند جلسه پیشش وابرنگم یاد بگیرم

البته میدونم یعنی خداوند هدایتم کرده رنگ روغن رو باید حرفه ای کارکنم

ولی دارم پله پله و نرم نرم میرم جلو

خیلی خوشحالم خیلی راضیم

چون خون من با هنر آغشته شده من باکارای هنری زمان ومکانو نمیفهمم

میدونم که رفتن به سمت داوری قسمتی ازمسیر وچیدمان عالیه خداوند بود

چون یه کار دهن پر کن واسم و رسم داری بود باپرستیژ بود باید میرفتم انجامش میدادم پر میشدم و ازش میگذشتم

تا دیگه تو ذهنم کارهای حقوقی مثله یه حسرت نمونه که نکنه اون برات بهتر بود نکنه اشتبا کرده باشی؟

نه الان مطمئنم مسیر من هنره روح من با اینجور کارا ارضا میشه نه با قانون و دادگاه و ….

و من شادمان و خوشحالم از این هدایت خداوند

از پلن هایی که برام چید وقتی بهش توکل کردم و فقط از خودش یاری خواستم

منو پله پله رشدم داد بزرگم کرد

وبعد اون عشق واقعیم رو برام نمایان ساخت

البته من هنوز داور رسمی دادگستری هستم ولی چون اون شرایط رو نپدیرفتم دیگه پروانه داوریم تمدید نمیشه وبعد دوسال خودبه خود همه چی تموم میشه

استاد ممنونم از وجودتون بخاطر این پروژه که وقتی برا هرکدومشون دارم کامنت مینویسم نعمتهایی برام یاداوری میشه که مدتیه فراموششون کردم درواقع کلیتشون یادمه ولی

ریز به ریز یاداوری اون جزئیات خیلی حالمو خوب میکنه

وهربار میگم سعیده خدا همون خداست ببین چه کارهایی برات کرده

پس بازم میکنه

تو فقط بچسب بهش و ازخودش بخواه .

خدایاشکرت خدایاشکرت خدایاشکرت