پیدا کردن الگوهای تکرار شونده | قسمت 10 - صفحه 6 (به ترتیب امتیاز)
- نمایش با مدیاپلیر کلاسیک
- فایل تصویری پیدا کردن الگوهای تکرار شونده | قسمت 10181MB22 دقیقه
- فایل صوتی پیدا کردن الگوهای تکرار شونده | قسمت 1021MB22 دقیقه
شاید این موارد نیز مورد علاقه شما باشد
بنام خداوند روزی دهنده و هدایتگر
سلام استاد عباس منش عزیزو خانم شایسته همیشه خندان
در مورد سوال تکرار شونده این فایل که چه بازخوردهای تکرار شونده ای رو از دیگران در مورد خودمون میشنویم
اتفاقا چند روزه فکرم مشغول این بود که من چند مورد بازخورد دارم حتما باورهایی داشتم که داره تکرار شونده میشه
مثلا چند ماه پیش با خواهر شوهرم به اتفاق هم رفتیم مهمونی با ماشین من و در راه یه تصادف کوچیک اتقاق افتاد و من چون خودم و مقصر نمیدونستم گازش و گرفتم و رفتم و خلاصه چون عجله داشتم برسیم به مهمونی با سرعت تمام رانندگی کردم و خواهر شوهر گرامی هم کلی از تند رفتن من ترسیده بود طوری که وقتی رسیدیم مهمونی داستان تصادف و با سرعت رفتن من شد نقل مجلس و دیگه حالا بیا جمعش کن هر کس یه چیزی میگفت مادرشوهر از یه طرف جاریها ازیه طرف که بله کاشف دراومد من کلا خیلی سرعت میرم و کلا خیلی بد رانندگی میکنم در صورتیکه اصلا خودم اینو قبول ندارم و سرعت میرم ولی کنترل شده و از رانندگیم لذت میبرم و همیشه به رانندگی خودم افتخار میکنم واین داستان و داستانهای مشابه اش باعث شد هر دفعه بحث رانندگی پیش بیاد من راننده بده باشم و همش انتقاد کنن که بله نسرین رانندگی چطور و فلا و بهمان
واز اونجایی که من خودم و قبول دارم زیر بار نمیرفتم و ناراحت میشدم
حالا با توجه با آگاهیهای دوره کشف قوانین و الگوهای تکرار شونده این مورد داره منو از مسیر دور میکنه و میدونم یه سری فرکانس و با باور قوی فرستادم که نتیجه اش شده این انتقادها و کم کم داره باورم میشه که من رانندگیم خوب نیست از قضا هر بارم که خانواده همسرم با من هستن و من رانندگی میکنم یه اتفاق کوچیک تو رانندگی میوفته که این بد روندن منو تایید میکنه حتی همسرم داره اینو میگه حالا یا واقعا من دارم بد رانندگی میکنم که از نظرخودم خوبه یا باور و فرکانسم این و میگه خودمم به خودم شک کردم و داره عزت نفسم میاد پایین
یه مورد دیگه همسرم همیشه میگه تو بی نظمی شلخته ای و به دخترمم میگه (دخترم 6سالشه) با تیکه انداختن به من که تو هم به مامانت رفتی و شلخته ای و بی نظمی و کلی بحث و جدل که من قبول نمیکنم چون خودشم خیلی با نظم نیست و علاوه بر اینکه من همیشه خونه رو تمیز میکن و همه چی و سر جاش گذاشتم دقیقا همون چیزی که همسرم میخواد تو خونه گممیشه و من دوباره متهم میشم به بی نظمی الان که فکر میکنم چند بارم مادر شوهرم این حرف و غیر مستقیم به خودم و اطرافیانم گفته
باز من این انتقاد قبول ندارم در مورد خودم
و کلا نمیدونم چکار باید بکنم و چه باوری بسازم که این بازخوردها تبدیل بشن به نقاط قوت من از سوی دیگران استاد و دوستان عزیز لطفا اگر راهکاری دارید برای تغییر باورها در این موارد راهنمایی کنید که آیا من باید بیشتر تو رانندگی و نظم خونه و کارام دقت کنم یعنی این انتقاد و بپذیرم واین درصورتیکه من این بازخوردها رو در مورد خودم درست نمیدونم یا باید باور درستی بسازم و کدنویسی شو انجام بدم
یه موضوع دیگه وقتی استاد تو دوره میگه کدنویسی اونطور که میخوایی عمل نمیکنه باید بری باورهاتو درست کنی من دقیقا نمیدونم چکار باید بکنم
به نظر خودم فکر میکنم باید اینطوری عمل کنم که
مثلا من قراره یه قرار داد بزرگ و تو مناقصه برنده بشم و بیمه اشو صادر کنم و کدش و مینویسم که دوست دارم با شرایطی که دارم و فارغ از اینکه شرکتهای دیگه چه شرایط بهتر و قیمت مناسبتری دارن ولی من برنده مناقصه میشم و این اتفاق نمیوفته بنا به صحبتهای استاد باید بیام باورشو بسازم خوب مشکل اینجاست چطور اینکارو بکنم چه باوری بسازم که تو مناقصه بعدی برنده بشم کجای کارم ایراد داره و چه باور غلطی و کد زدم
یکی دیگه از الگوهای تکرار شونده اینکه من خودم خیلی تو گروههای واتساپ و تلگرام فامیلی فعال نیستم این بازخورد دارم که من اهمییت نمیدم همیشه غایبم فعالیت نمیکنم. … که البته درسته چون نمیخوام از فضای منفی اون گروه ضربه بخورم و فرکانسم منفی بشه و یه مشکل که فکر میکنم بر میگرده به عزت نفس میخوام تو گروه هاشون باشم چون اگر گروه ترک کنم احساس میکنم هم اعضای گروه ناراحت میشن و من و قصاوت میکنن هم یه مقدار خودم دوست دارم کم و بیش باهاشون باشم و یه جایی بینشون داشته باشم و با توجه به قانون میدونم که صد درصد باید از این گروهها لفت بدم ولی عزت نفس ندارم که اینکارو انجام بدم
استاد و دوستان خواهشا راهنمایی کنید
الگوی بعدی اینکه من تو کارام خصوصا صدور بیمه دقت نمیکنم برای فامیلها و خواهرهای خودم بیمه که صادر میکنم از قضا مثلا پلاک ماشین یه رقمش اشتباه میشه یا تخفیفاتش یا رنگش و ….. و اینم هر وقت بحث میشه بازخورد دارم که من بیمه هارو اشتباه و بی دقت صادر میکنم که میبینم این اتفاق و اشتباه صادرشده بیمه ها برای اعضای خانواده ام کما بیش اتفاق افتاده ولی برای غریبها خیلی دقیق بوده و من به ندرت کلا اشتباه دارم تو کارم ولی این بازخورد با کنایه ها از سوی فایلها دارم و نمیدونم چطور باوری باید بسازم دوستانی که وقت باارزشتون و برای خوندن کامنت من گذاشتید لطفا شفاف وبا مثال زدن و جایگزین کردن باورها توضیح دهید که راهکار راحت و ساده و اساسی چیه باتشکر فراوان از استاد عزیزو دوستان عزیز و هم فرکانسم در این سایت بارزش درسهای زندگی
در پناه الله مهربان شاد پیروز سربلند سعادتمند و ثروتمند در دنیا دنیا آخرت باشید
سلام دوست خوبم نسرین جان
بسیار سپاسگزارم از بابت کامنتت که اینقدر ساده و روان نوشته ای.
چون در کامنتت راهنمایی برای مسیرت خواسته بودی من خواستم از مثال های از خودم راهنمایی برای شما و خودم باشم باشد که خداوند مرا در این مسیر همراهی کند.
یک مثال از خودم :
من شخصیتی به شدت آرام هستم و باز خوردی که بیشتر از دیگران میگرم هم آرام بودن بیش از حد من هست.
در نظر بسیاری از افراد این ویژگی حسن و در نظر برخی افراد عیب محسوب می شود.
یعنی من آرام و شمرده شمرده صحبت می کنم
آرام و در مدت زمان زیاد حدود نیم ساعت غذا میخورم
آرام لباس میپوشم
آرام ظرف می شویم
آرام غذا درست می کنم
آرام کتاب میخوانم و نوشته ای مینویسم
آرام………
این در حالی هست که حداقل در شهری که من زندگی می کنم بهترین کوه نورد بهترین شخص در پیادهروی و بهترین شخص در بحث آموزش هستم.
حال سوالی که مطرح می شود این است که با وجود بازخورد های فراوانی که من از این جنبه( آرام بودن ) از زندگی ام داشتم به تغییر من کمک می کند یا نه ؟
پاسخ این است:
درست است که من نسبت به بقیه زمان بیشتری برای برخی کارها می گذارم ولی اتفاقی که می افتاد این است که همیشه در زمان مناسب به قرار ملاقات هایم میرسم – هیچ وقت از کار کردن احساس خستگی نمی کنم – اکثر مواقع شاد و خوشحال هستم – هیچ وقت به خاطر سریع نبودم به مشکلی بر نخوردم – همیشه خانه ام تمیز و مرتب هست بدونه اینکه من زیاد کار کنم – آرام بودن من باعث می شود حداقل در جمعی که هستم فقط احساس آرامش بیشتر را تجربه کنم و …..
پس من این اخلاق را در خودم دوست دارم چون به من کمک می کند، فارغ از این که بقیه چه بگویند.
چون من با این جنبه از زندگی احساس خوبی دارم انتقاد یا تحسنین دیگران برایم اهمیت ندارد.
و به نظرم عذت نفسی که با تعریف دیگران بالا رود و با انتقاد دیگران پایین بیاد عذت نفس نیست و هم مثال استاد هست که : وقتی کسی به یک استاد دانشگاه می گوید بی سواد ؛ استاد دانشگاه هیچ واکنشی نشان نمی دهد چون سواد در نظر استاد برای خود او ثابت شده؛ نیازی ندارد به دیگران ثابت کند که او سواد دارد یا نه.
من دو هفته پیش دوباره با این انتقاد که « نرگس تو خیلی آرام کار می کنی » از طرف خواهرم روبرو شدم ؛ با یک لبخند زیبا از ایشان پرسیدم:
خواهر جان مگر شما با این سرعت بالایی که تاکنون داری چه کارهایی انجام داده ای که من نتوانستم ؟
خواهرم با این سوال به فکر فرو رفت.
در حالی که خواهرم ازدواج نکرده و فقط کارهای خودش را انجام میدهد ولی من 11 سال هست ازدواج کردم دو فرزند دارم و همیشه همسرم بابت آرامش زیاد من از من تشکر می کند.
عذت نفس من نه با تعریف های همسرم بالا و نه با انتقاد های دیگران پایین نمی آید.
من کسانی را سوار ماشین ام می کنم که اخلاق سپاس گذاری داشته باشن.
من با کسانی صحبت می کنم که احساس مرا خوب کنن.
من در مهمانی هایی شرکت می کنم که حضور خداوند در آنجا باشد.
مهمانی هایی که در آن ها تهمت – غیبت – قضاوت – مسخره کردن دیگران باشد یعنی خداوند در آن مهمانی حضور ندارد و جایی خدا آنجا نباشد عزیز ترین آدم های زندگی ام باشد من در آنجا نخواهم بود.
در جمع ها خانوادگی و دوستان که از من دعوت می شود اول قبل از اینکه بروم از خودم سوال میپرسم:
آیا حضور من در آن جمع باعث بالا رفتن انرژی من میشود؟
آیا حضور من در آن جمع باعث شکرگذارتر بودن من میشود؟
آیا حضور من در آن جمع باعث بالا رفتن آگاهی های من میشود؟
آیا حضور من در آن جمع باعث بالا رفتن عزت نفس من می شود؟
آیا حضور من در آن جمع به معنی فرار کردن من از تنهاییست؟
آیا حضور من در آن جمع به معنی ترس از ترد شدگیست؟
و خداوند است که با طرح چنین سوالاتی؛ با نشانه های که به من میدهد وارد عمل می شود و باعث انتخاب صحیح من از رفتن یا ماندن می شود.
امیدوارم با خواندن این کامنت به سوالاتی که پرسیده بودید برسید.
شاد و پیروز باشید.
سلام استاد عزیزم و مریم عزیزم
من از شما به خاطر سوالات عالیتون بسیار سپاسگزارم به نظرم سوال چالش برانگیزیست
مثلا من درخانواه خودم بهم میگن تو خیلی خسیسی وبه اندازه خرج نمی کنی ولی باز درمورد خانواده همسرم به من میگن تو خیلی ولخرجی ولی ازنظر خودم من چیزی رو که لازم است تهیه می کنم به همین دلیل خیلی روم تاثیر نمی گزاره مثلا خانوادم میگن مااگه جای تو بودیم اینجوری خرج میکردم ولی باز خانواده همسرم میگن شوهرت به زحمت پول درمیاره وتو آفتاب سوزان کار میکنه تونباید پولهاشو هدر بدی وبرای خودت اینقدر خرج کنی البته تا حدودی متوجه هستم که خانواده همسرم افکارشون از کمبود میاد و انها بیشتر فکرشون اینه که پول رو باید پس انداز کنی برای روز مبادا
این مال قدیم تر والان خیلی تغییر کرده من قبلا که تازه ازدواج کرده بودم چون خیلی خیلی هل میشدم استکانها از دستم میافتاد ومی شکست به همین دلیل همیشه وقتی صدایی از تو آشپزخونه میامد همه بهم گفتن باز چی شکستی !!! ومن هرچی بیشتر تلاش میکردم بیشتر برام این اتفاق می افتد ،ولی الان با کار کردن روی خودم خیلی وقته این اتفاق نیافتاده ولی بازم هنوز همه توقع دارن هر اتفاقی می افته اول اسم منو میارن ولی نا امید میشن چون من نبودم
اینم برای قدیمه وبا کارکردن فراوان روی خودم تونستم به اینجا برسم ،من همیشه برای همه چیز زود گریه می کردم خیلی زیاد تا جایی که همیشه همسرم به من میگفت توخیلی ضعیف هستی واینقدر این حرف تکرار کرد وحتی ،گاهی دعوامون میشد و بیشتر عصبانی میشد ،ولی انقدر باخودم صحبت کردم ودلیل آوردم که خیلی خیلی بهتر شدم
خودم خیلی از خودم راضی هستم وهرروز دارم قوی وقویتر میشم،به قول استاد چیزی که مرا نکشد قویترم میکند ،شده گاهی اگه اشک میخواد از چشمم بچکد بهش اجازه ندادم وبهش یادآوری کردم باید قوی باشی ،ادم ضعیف له میشه
همه به من میگویند تو هیچ وقت از خودت دفاع نمی کنی وبا دیگران دعوا نمی کنی به همین دلیل همیشه حقت پایمال میشه…..
نمی دونم این الگوی بدی هست یانه من کلا دوست ندارم با آدم ها کل کل کنم چون اعتقاد دارم من آرامشم رو از سر راه نیاوردم که برای چیزهای کوچک یا زخم زبانهای دیگران ازبین ببرم
من اعتقاد دارم کسی که به من ظلم میکنه اول باید خودش رو از درون له کنه تا بتونه به من آسیب بزنه در صورتی که شاید همان لحظه دلم بشکنه ویک روز ناراحت شوم ولی یاد گرفتم این بار رو ،رو دوشم نکشم وانو تو گذشته بزارم البته دیدم آدمها عذاب وجدان می گیرند وحتی فشارشون میره بالا ولی این خودشونن که باخودشون اینکار رو کردن وحتی گاهی من برای ازبین رفتن عذاب وجدانشون پیش قدم میشم..نمی دونم این رفتارم بده یا خوب،چون که همه ازاین رفتار سو استفاده هم میکنن🫣🫣
میدونم این رفتار گاهی اوقات باعث شده دیگران به خودشون اجازه دخالت بدن ولی پاشنه آشیلم هست ودوست دارم دیگران ناراحت نشن گاهی اوقات ازاینکه از دستشون دلخور میشم عذاب وجدان میگرم وبا خودم میگم چقدر کینه ای هستی آدم باید دلرحم باشه نباید بدجنس باشه ،حالا این دفعه یکم بهت بدی کردند نباید خوبی هاشون رو فراموش کنی ،همه بهم میگن آخه یکم ناراحتیتو نشون بده تا بفهمند از دستشون ناراحتی ……
همه به من میگن تو درمورد فرزند اولت خیلی سخت گیر هستی ،اون هنوز کوچیکه یکم باهاش آرم تر رفتار کن،البته وقتی موقعش میشه همه دخترم رو دعوا میکنند ومن به خاطر اینکه دیگران بهش چیزی نگن ،میگم بزار خودم دعواش کنم تا دیگران روشون باز بشه واین رفتار همیشه تکرار میشه ،وگاهی اوقات به خودم میگم این دیگه خیلی سخت گیرانه بود،البته میدونم این رفتارم به خاطر رفتار بالایی تاثیر گرفته،چون نمی تونم از خودم دفاع کنم وفرزندانم هم برعکس من شدن وبرای دفاع از مادرشون زود عصبی میشن ودوست ندارند که دیگران این طور رفتار کنن
خیلی کم نه میگویم وهمه بهم میگن قدرت نه گفتن نداری ،چرانمی تونی به هیچ کس نه بگویی
یکی که دیگران بهم میگن تو خیلی لجبازی وروی یک چیزی پا فشاری میکنی اینو نمی دونم چرا بهم میگن در صورتی که من اصلا آدم لجبازی نیستم وخیلی زود قانع میشم البته روی اعتقاداتم وچیزهایی که بدونم درست هست هیچ وقت به حرف نا معقولشان نمیکنم ،البته الان فهمیدم چرا بهم اینو میگن چون دوست دارم به دیگران بفهمانم این من نیستم که اشتباه میکنم بلکه انها اشتباه میکنند وحرف هاشون غیر منطقی است البته از زمانی که یاد گرفتم سکوت کنم خیلی بهتر شده ،به قول استاد تضاد هامیان تا یادبگیریم چطور رفتار کنیم اگه زود بفهمیم دردش کمتره ولی اگه خیلی تکرار کنیم به مراتب دردشون زیادتر میشن…..
این موارد جز پاشنه های آشیل سفت وسخت من است ودارم روشون کار میکنم تو بعضی هاشون خیلی بهتر شدم ولی تو بعضی هاشون کمتر
البته همین قدم های کوچولو کوچولو ،می بینی یکی دیگه شدی وگاهی باخودت میگی واقعا این منم که تونستم اینجوری رفتار ونگاه کنم واونجاست که از ته ته قلبت به خودت میگی ایول چکار کردی ،من خودم توقع نداشتم این جوری شده باشی ،بابا ایول تو دیگه کی هستی
من برام اتفاق افتاده وخودم گاهی وقتها تشویق می کنم وبهش میگم ایول ،بابا ایول
خداکنه بتونم برای همه پاشنه های آشیم یک روزی به خودم تبریک بگم این آرزو رو برای شما هم دارم چون خیلی به آدم میچسبه
شاد پیروز باشید️️️
سلام مریم جان
هر چی تو زندگیت هست، به خودت مربوطه، من جسارت نمیکنم فضولی کنم، فقط..
اینکه گفتی به خاطر باز خورد و فضولی اطرافیان، خودت جلو جلو با بچه ت دعوا میکنی….!
یادت نره که این طفلک، فقط تو رو داره تو این زندگی!
من این اشتباه رو کرده م مریم جان، به این خاطر میگم. یادمه یه روز جلو همه، دستش رو گرفتم و کردم تو لیوان چای،تا دیگه نزدیکش نره….نگو بچه م چشماش ضعیف بود و به این خاطر به در و دیوار میخورد.پسرم، حالا در ده سالگی، برای دستشویی رفتن هم اجازه میگیره! و این ، نتیجه رفتار منه. تو رو خدا با بچه ت فقط بگو و بخند و شاد باش! گور بابای حرف مردم! احساس خوب: اتفاقات خوب.
خوشبخت و خوش شانس و پولدار باشی
سلام به استادای عزیزم و خانواده دوست داشتنی عباسمنشی
من یک هفته ی فوق العاده شلوغ و پرکار رو پشت سر گذاشتم و اصلا نتونستم بیام کامنت بنویسم
ولی فایلا رو دیدم و تا جایی که تونستم کامنت هم خوندم و مثل همیشه کلی لذت بردم و چیز یاد گرفتم
خواستم همینجا بدین وسیله یه آپدیت به دوستان بدم;) اگه یادتون باشه من داشتم کارم رو عوض میکردم،
خداروشکر به خوبی و خوشی از اون شرکت قبلی درومدم (زیاد از شرایطش راضی نبودم ولی با کمک و هدایت خدا سعی کردم کانون توجهم رو کنترل کنم و خداروشکر همه چی به خوبی و خوشی گذشت) روز آخر مدیرمون یه کیک کوچولوی خوشگل هم گرفت و یه خاطره ی خوب شد برام، همین یه کار کوچولو خییییلی برام ارزش داشت و خیلی خدارو شکر کردم بابتش.
روز سه شنبه اول آگوست رفتم شرکت جدید
اینجا همه کارمنداش ایرانی نیستن و مجبورم انگلیسی هم حرف بزنم و بشنوم… این یکی از خواسته های من بود و فکرشم نمیکردم که اینجوری و به این خوبی محقق بشه، همش تو ذهنم این بود که مثلا اونایی که تو فروشگاه کار میکنن، که همش با مردم در ارتباطن و مکالمه روزمره انگلیسی دارن چقدر خوبه براشون، تو اون شرکت قبلی هم چون حقوق کمی میگرفتم و وحشتناک کارم زیاد بود بعضی وقتا با خودم فکر میکردم خب من با این حقوق برم برای یه کار جنرال اپلای کنم هم این حجم کار اضافی رو ندارم (من تقریبا هرشب و هر آخر هفته اضافه کاری میکردم) هم در معرض زبان هستم. ینی من درواقع تو ذهنم این بود که برای کار تو محیطی که تعامل انگلیسی هم داشته باشی، خب یا باید تو یه شرکت غیر ایرانی کار کنی که کلا زبانشون انگلیسی هست، که اون رو اصلا بهش فکر هم نمیکردم چون زبانم زیاد خوب نیست و اصلا خودم رو در اون حد و اندازه نمیدیدم که همچون جایی کار کنم، یا اینکه همین کار جنرال و تو فروشگاه و اینا… اصلا فکرشم نمیکردم که تو یه شرکت ایرانی با رییس و مدیر ایرانی و همکارای میکس ایرانی و غیر ایرانی مشغول بشم که بیشتر کلاینتهامون ایرانی و ارتباط با مشتری به فارسی هست ولی با همکارا یکی درمیون فارسی و انگلیسی باید صحبت کنیم. ینی قشنگ همون چیزی که من بهش نیاز داشتم و به بهترین شکلی که میشد بشه… الان که دارم مینویسم خودم موندم از لطف و صنع خدای!
خلاصه ماجرای اینترویوی اول و بعدم دوم و اون حس خوبی که بعدش داشتم رو تو یه کامنت دیگه تعریف کرده بودم…
دو هفته مشغول پروسه ی تحویل کار بودم و سه تا از پرونده ها رو هم چون به مراحل نهایی رسیده بودن گفتم خودم کاراشو انجام میدم برای سابمیت، از طرفی هم از همون فرداش قرار بود برم سرکار و 9 و نیم تا 5 و نیم سرکار بودم و غروب که میرسیدم خونه باید وقت میذاشتم رو این پرونده ها، که عملا بیشتر کاراشون موند برای آخر هفته. این هفته گذشته ما دوشنبه هم تعطیل بودیم خداروشکر، به قول معروف لانگ ویکند داشتیم. من شنبه و دوشنبه رو کامل کار کردم، و البته اینم بگم که اون وسط یکشنبه خیییلی خیییلی خوش گذشت با خواهرام رفتیم ساحل و تفریح و حسابی رفرش شدیم.
دوشنبه شب ساعت 11 بود فکر کنم دیگه کارو تعطیل کردم، ینی دیگه نمیکشیدم:) ولی از فکر اینکه “وای خدایا این کارایی که رو دوشم سنگینی میکردن و این باری که چند هفته به دوش میکشیدم داره تموم میشه” انقدر خوشحال بودم که خستگی هم حس نمیکردم… یاد فایلای استاد میفتادم که راجع به هدف داشتن و انگیزه داشتن میگفت، که وقتی یه هدف و انگیزه ای داری خستگی هم حس نمیکنی، وقت نداری مریض هم بشی… دقیقا من دوشنبه صبح که از خونه خواهرم میومدیم خونه خودمون کمرم درد میکرد، شبش انگار بد خوابیده بودم کلا پشتم درد میکرد، ولی وقتی مشغول کار شدم اصلا درد هم یادم رفت، غروب که رفتم برای تنفس دو دقیقه تو پارک قدم بزنم یادم افتاد عه من صبح چه کمردردی داشتم ولی دیگه اصلا حسش نمیکردم:)
خلاصه… ازون سه تا پرونده تا دیروز عصر کار دوتاشون رو کامل کردم و یکی هم امشب تا الان مشغول بودم، الان که دارم مینویسم اینجا ساعت 11 و نیم شبه. بعد از اینکه کارم تموم شد اومدم تو سایت یه سری زدم ببینم فایل جدید اومده یا نه که نیومده بود، دلم میخواست بیام کامنت بنویسم یه حس خوبی داشتم یه جور احساس شعف و رضایت (اونم تو اوج خستگی!) ولی دودل بودم یه کم، چون خیلی خسته بودم و دیر بود،یه دفه چشمم به ساعت افتاد دیدم 11:11 ست، گفتم دیگه واجب شد بیام بنویسم:)
همین دیگه، خانواده عزیز و دوست داشتنیم:) دوست داشتم از حسم و از کار جدیدم و اینکه خدا چجوری خواسته ها رو واقعا “من حیث لانحتسب” جور میکنه براتون بنویسم:)
احساس میکنم اینجا، این محل کار، قراره یه نقطه عطفی برای من باشه، ینی تصمیم گرفتم که باشه، دارم اینجوری کُد مینویسم که باشه. همونطور که تصمیم گرفتم دوره کشف قوانین برای من اون دوره هه باشه که نتایج بزرگ و شگرف میگیرم:)
به امید خدا
شب و روز همگی به خیر
به نام الله مهربان خداوند هدایتگر
سلام و درود ب استاد عزیزم
سلام و درود ب مریم بانوی دوست داشتنی
سلام ب دوستان عزیزم
سوال این قسمت
چه الگوهای تکرار شونده ای از بازخوردهایی ک افراد بهت میدن میتونی پیدا کنی ؟؟
رب الشرح لی صدری و یسر لی امری وحل العقدت من لسانی یفقهو قولی
اتفاقا همین دیشب بین جمعی بودم ک یه سری باز خوردها از ایشان گرفتم در خصوص خودم
من چندبار این تیکه سوال رو گوش دادم
اولین چیزی ک به ذهنم اومد صحبتهایی بود ک دیشب بهم گفتن
تو چقدر شیطونی
تو چقدر انرژیت بالاست
یه لحظه دیدم این همیشه برای من تکرار میشه ک هر جایی رفتم میگن چقدر شیطونی چقدر پر انرژی هستی اینها نمیدونم خوبه یا بد
من به بازخورد خوب نگاهشون کردم این ک سرشار از انرژی هستم شادم پر از هیجانم هر جا میرم اونقدر خوشحال میشم از این اتفاق و دیدن افراد ک پر از شور و هیجان میشم من عاشق دورهمی ام
خدای من ی چیزی الان به ذهنم رسید(نکنه خودم رو دوست ندارم) باید به این موضوع بیشتر فکر کنم ک چرا اینقدر پر شور و هیجانم وقتی کنار کسی قرار میگیرم
(نکنه نیاز به جلب توجه دارم) یه لحظه فکرم درگیرشده
ایا من حقیقتا ی شخصیت شیطون و پر انرژی دارم
اصلا چرا باید شیطون و پر انرژی باشم
من از بچگی این شکلی بودم هر چی یادم میاد چنین دختری بودم
اما ایا واقعا این رو دوست دارم یا نکنه چون بچه اخر خانواده بودم توی ی خانواده پر جمعیت
خواستم ک دیگران بهم توجه کنن .
خدایا چ چیزهایی داره ب ذهنم میاد !!!!!
واقعا باید به این موضوع فکر کنم
اما استاد فرمودن ک بیشتر اونچیزهایی رو بگید ک حالت انتقاد دیگران از شماست و بهتون اسیب میزنه
چیزی ک همیشه توی جمع کنار همه این شیطنت ها و حال خوبی ها از دیگران میگیرم ک تقریبا حالت انتقاد هست اینه ک من یه ماریای همه چیز دان هستم
هر موقع میرسم ب بقیه میخوام هر آنچه تجربه کردم و می دانم بگم
مثلا دیشب میگفتم باید وقتی ظرفی رو کثیف میکنید خودتون بشورید همون لحظه تا این همه ظرف جمع نشه صاحب خانه ک گناهی نداره
یا اینک بهتره وقتی دارید برای ی جمعی غذا درست میکنید جوری غذا بپزید ک سلیقه همه باشه ن اینک مثلا چون خودت سیر زیاد دوست داری هر چی سیره بریزی توی غذا
این ک من همیشه به جوری رفتار کردم ک انگار بیشتر از بقیه میدونم
آیا واقعا مهمه ک من بیشتر از بقیه میدونم ؟
آیا واقعا این بیان من از تجربیاتم از روی احساس کمک ب دیگران هست یا از روی غرور ؟
خدایا من هیچوقت فکر نکردم ک توی زندگی آدم مغروری باشم اما آیا واقعا این کار درستی هست دیگران حق دارن هر جور دوست دارن زندگی کنن همینجور ک من حق دارم هر جور دوست دارم زندگی کنم.
اگر من فکر کنم کارهایی ک من انجام میدم درسته
اگر من فکر میکنم روش من روشی هست ک برای همه مفیده و باعث میشه ک جمع لذت بیشترری از دورهمی ببرن شاید دیگران دوست نداشته باشن شبیه من فکر کنن
من باید خودم رو در مداری قرار بدم ک با کسایی رفت و آمد کنم ک شبیه من هستن یعنی دلسوزانه جایی ک مهمانی میرن رفتار میکنن همونجور ک دوست دارن با خودشون رفتار بشه
استاد واقعا مهمانی ها به دو دسته تقسیم میشه
قبل رفتن من و بعد رفتن من به مهمانی .
اما من احساس میکنم پشت این همه زیبایی ی چیزهایی مخفی شده ی باورهایی ک جلوی رقم خوردن نتایجم رو گرفته
باید مشخص کنم این رفتار از روی کمبود عزت نفس نیست ؟؟
یا من از کاری ک میرم لذت میبرم ایا از خودم خوشحالم یا ن بعدش دارم خودمو سرزنش میکنم
ایا این همونچیزی ک من میخوام یا ن این چیزی هست ک فقط دارم رقم میزنم چون میخوام نظر دیگران رو بخودم جلب کنم و همه ب من توجه کنن
خدایا بهترین راهنما تویی
خدایا منو هدایت کن ک بفهممم پشت این بازخوردهای دیگران و این رفتار های من چ باورهایی هست
استاد چقدر سوالاتتون عالیه
چقدر من رو به فکر فرو میبره
الگوهای تکرار شونده …. هر بار ی سوال
همین الان احساس کردم باید برگردم به قبل به اولین سوالتون
باید همه سوالات رو بنویسم کنار هم و فقط نگاه کنم فکر کنم
وبذارم قلبم هدایتم کنه بهم بگه برای هر کدومشون چکار باید بکنم و بعدش بنویسم بزنم ب دیوار
بزنم ب جایی ک همیشه ببینمش و بتونم باورهای درست بسازم و باورهامو تغییر بدم
اصلا بفهمم چی میخوام
انگار شما دارید روی این موضوع فوکوس میکنید ک چطور بفهمیم چی میخوایم
ما چی میخوایم ….
سپاسگزارم استاد سپاسگزارم از شما از مریم عزیزم از بچهای سایت و از دوستان گلی که کنارشون توی سایت دارم رشد میکنم.
خدایا شکرت سپاسگزارم تو خدای بی نظیری هستی خوشا به حال من ک چنین خدایی دارم
خدایا سپاسگزارم ک هستی خدایا سپاسگزارم ک خدای من شدی یا بهتره بگم خدایا سپاسگزارم ک منو افریدی و بهم این فرصت رو دادی ک بنده تو باشم و تو خدایی منو بکنی و من لذت ببرم از وجود همچنین خدایی
خدایا وقتی تو رو میبینم میگم ماریا ببین خدا رو چقدر عشقه چقدر خوبه
تو باید همچین مادر خوبی باشی ها برای بچهات
مادری ک قانونهاش باعث احساس خوب بشه توی بچهاش
مادری ک بچهاش راحت بهش اعتماد کنن
مادری ک بچها خودشون بیان سمتش و بهش اعتماد کنن حرفاشونو بهش بزنن
مادری ک بچها ببینن ک ی مادر قویه، ی مادریه ک خودشو دوست داره ، ی مادریه ک موفقه
خدایا تو موفقی، قدرتمندی،بی نیازی ، مهربانی، قانون مندی، بخشنده ای، تو زود میبخشی ،تو خشمگین نمیشی میدونی هر کسی خطا بره نتیجه خطاش رو میبینه و این بدترین تنبیه
تو کسی رو ب زور همراه خودت نمیکنی
تو چیزی رو ب زور به کسی اموزش نمیدی
تو حتی صراط المستقیمتم به زور ب کسی تلقین نمیکنی
همه چیز رو گذاشتی به خواسته خودمون
اینقدر ما رو دوست داری ک هر جا پدر بخواهیم پدر میشی
مادر بخواهیم مادر میشی خانواده بخواهیم خانواده، دوست بخواهیم دوست
تو هر چی ما میخواهیم همان میشی
خدایا ی چهارچوب و قانون قرار دادی ک از اون خارج نمیشی ولی توی همون چهارچوب همیشه هستی
کاش منم بتونم همچین مادری بشم
چقدر سخته خداا بودن
خدایا تو چه کار سختی انجام میدی
خدایا سپاسگزارم ازت عاشقتم و میدونم ک تو بیشتر از من منو دوست داری
خدایا با همه وجودم سپاسگزارم ازت
بنام الله مهربان
کاش اینقدر قلمم روان و سلیس بود که میتونستم حداقل خودم رو با کلامم بشناسم
استاد عزیزم من یکی از بچه های پروپاقرص سایتم و اکثر دوستانی که شاگردان درجه ی یک شما هستند رو میشناسم
موفقیتهاشون و میخونم،کامنت ها رو تا بتونم دنبال میکنم و تشویق میشم برای تغییر
همیشه فکر میکردم من ذهنم خالیه و مقاومت ذهنی در برابر حرفهای شما ندارم
همیشه باخودم میگفتم حرف استاد مثل وحی منزله،و خداروشکر که من شخصیتی دارم که حرف گوش کنه و سریع راه میاد
اما بعد از مدتی دیدم ای دل غافل باورهای مخرب چنان بتن ریزی شدند توی وجودم که با وجود تمام این روزها باز هم نتونستم باور درست جایگزین کنم
من فهمیدم ذهن من درمورد باورسازی مقاومت میکنه
استاد جانم من سختمه باورهای درست رو جایگزین کنم،دوسه صفحه باور جایگزین مینویسم ،اما سختمه بخونم
باورها رو با صدای خودم ضبط میکنم اما سختمه گوش کنم
میدونید چجوری؟وقتی که میخونم نجوای شیطان میگه برو بابا این باور خوندنات بدرد خودت میخوره اصلا نمیتونی تمرکز کنی و خودتو تو شرایط داشتن اون باورها تصور کنی
یا وقتی گوش میدم میگه مسخره کردی خودتو،مگه اینجوری باور جایگزین میشه؟!!
اگه اهمیت ندم باز این نجواها میگه،حداقل میخوای باور سازی گوش کنی یه ساعت مشخصی گوش کن،مثلا اول صبح و آخر شب….انگار میخوام قرص بخورم که اگه بیوقت یا با معده ی پروخالی باشه اثر نکنه
استاد عزیزم
من یه عالمه درخواست دارم از جهان و پام و گذاشتم رو گاز…پام درد گرفته اما ماشین حرکت نمیکنه
من مرتب دارم فایل گوش میدم و کامنت میخونم
اینقدر تونستم روی خودم کار کنم که عزمم و جزم کردم و یکساله دارم واسه پزشکی میخونم
اینقدر تونستم عزت نفسم و بالا ببرم که خودم و ارزشمند بدونم و لایق بهترینها
وجود من فقط حرفهایی رو باور میکنه که در کلام شما جاری بشه
کاش میشد تمام دوره ها رو میخریدم تا بتونم با کلام شما باورسازی کنم
شما فرمودید الگوهای تکرار شونده ریشه در باورها و افکارتون داره
من خیلی وقتها خیلی چیزا رو یادم میره کجا گذاشتم یا یادم میره که بردارم
من خیلی جاها از افراد شنیدم که بمن گفتند تو خیلی خودخواهی و به هیچکس بجز خودت اهمیت نمیدی
اما درونم به چیز دیگه است…من خیلی اطرافیانم رو دوست دارم
اما از ذره ذره از دست دادن بدم میاد
من دقیقا تو همین دوره ی ذره ذره ازدست دادن موندم
دارم شوهرم رو ذره ذره ازدست میدم و این یعنی مرگ تدریجی با بدترین شکنجه ها
من دلم میخواد یه روز از خواب بیدار شم و ببینم این همسر دیگه کنارم نیست و واسه همیشه محو شده از زندگیم
دوست داشتم یه آپشنی مثل فرمت کردن حافظه داشتم
دلم میخواد از خواب بیدار شم و ببینم تمام روزهای درس خوندنم گذشته و من رسیدم به روز کنکور
آره استاد جانم
من از طی کردن تکاملم هم گریزانم و باز هم نمیدونم چطور باورهام و جایگزین کنم
هرروز با عشق سایت رو چک میکنم تا توسط کلام شما یا دوستان عزیزم پیام خداوند رو بشنوم
خدایا مارا به راه راست هدایت کن
راه کسانی که به آنها نعمت دادی
نه کسانی که به آنها غضب کردی
ونه گمراهان…..
در پناه ایزد منان شاد باشید
سلام به استاد دوست داشتنیم، به مریم بانوی نازنین و به دوستان جان که خیلی دوستشون دارم…
این کامنت رو بیشتر برای غلبه بر ذهن نجواگرم می نویسم که هی میگه بابا بی خیال… دو روزه از فایل گذشته دیگه چه کامنتی می خوای بذاری… دیده نمیشه خونده نمیشه ولش کن بذار فایل بعدی… دقیقا با همین نجواها رو فایل گربه ی چکمه پوش هم کامنت نذاشته بودم، و با خودم گفتم عا عا تو دام نجواهای ذهن نباید بیفتم… پس می نویسم تا بفهمه قدرتی نداره و تحت کنترله! منم مثل خیلی از بچه ها وقتی سوال رو شنیدم کلی فکر کردم ولی جواب خاصی به ذهنم نیومد که چه انتقادی بصورت تکرار شونده دریافت می کنم… فکر می کنم بخش عمده ایش به این دلیله که داریم رو خودمون کار می کنیم و در مداری هستیم که انتقاد بی دلیل نمی شنویم. مسلما تا دلمون بخواد نکات مثبت که چقدر آرامش داری چقدر شادی… چقدر راحت با مسایل برخورد می کنی و …. ولی واقعیتش این که هیچ انتقادی به ذهنم نمیاد بنظرم ممکنه خوب هم نباشه. با خودم میگم نکنه… نکنه من هنوزم بخاطر مورد انتقاد قرار نگرفتن خود خود واقعیم نیستم؟؟ می دونم که با اینکه به زبان می گم نظر دیگران دیگه برام مهم نیست ولی deep inside هنوز نمی تونم بگم کوچکترین اهمیتی برام نداره. خلاصه این نکته رو به خودم گوشزد کردم که حواست باشه… شیطان همیشه در کمینه و به هر نحوی می خواد ما رو از پیشرفت باز بداره. اما خدا رو شکر ما به جایی وصلیم که همه اوست. علی کل شیئ قدیر هست و قدرت فقط دست اوست. خدای مهربانم شکرت که استاد و مریم جان با این سخاوت آگاهی های ناب رو در اختیار ما قرار می دن. خدای مهربونم کمکمون کن سپاسگزارتر باشیم و بیشتر به این آگاهیها عمل کنیم.
برم که تا چند دقیقه دیگه میتینگ کاریم شروع میشه. همگی رو به خدای بزرگ و مهربون می سپارم :)
به نام خداوند یکتا
سلام به شما استاد عزیز و مریم خانم شایسته عزیز
خیلی خوشحالم که دوباره خداوند فرصتی را برای من پیش آورد که بیام داخل این سایت و ببینم فایل های بینهایت ارزشمند الگوهای تکرار شونده رو تا به خودشناسی برسم و تمام راه هایی که اشتباه میرفتم در سال های گذشته رو بتونم الان با راحتی بیشتر و سختی کمتر ادامه بدم.
استاد من در تمام الگوهای تکرار شونده زندگیم حداقل یک بار این جملات رو شنیدم و حتی مادرم بر سر تمیزی خیلی به من گیر میداد و حتی خواهرم،میگفتند تو چرا اتاقت تمیز نیست یا تو چرا خوب تمیز نمیکنی.
یا زمانی که درس میخواندم مادرم همیشه به من میگفت و حتی پدرم به من میگفت که الان موقع امتحانات چرا درس نمیخونی حتی موقعی که امتحانات نداشتیم میگفتن چرا درس نمیخونی که برای امتحانات آماده شوی
و الگویی بود که همیشه در خانه هر روز صبح تا شب حداقل به مدت 5 بار تکرار میشد.
یک چیز مثبت که خیلی در شخصیتم وجود دارد این است که همیشه خوش خنده و برخوردم با بقیه افراد مثل یک دوست است همه از من خوششان میآید و خیلی مرا دوست دارند.
قبلاً سر فراموشی یک چیز بسیار تحقیرها شدم و همیشه ترس داشتم وقتی جایی مهمونی میرم وسایلم را جا نذارم حتی جایی مسافرت میرفتیم درگیر پیدا کردن وسایلم بودم ولی الان به امید از خدا خیلی در این قضیه بهتر شدم خیلی یعنی تا الان یک دو سالی هست که چیزی رو گم نکردم ولی باز هم این الگو تکرار شد و یک وسیله با ارزش رو که هندزفری باشه گم کردم و خیلی فکر کردم سر این قضیه که چرا وسیلهام گم شد و بسیار خودم را ناراحت کرده بودم ولی با جهت دهی به کانون توجه با خودم مرور کردم که من قبلاً هر روز یک چیزی رو گم میکردم چه ارزشمند و چه بی ارزش ولی الان دو سالی بود که چیزی رو گم نکردم و این تغییر شخصیت بسیار بزرگی هست و با این احساس خود را خوب کردم و متوجه شدم که حرف استاد واقعاً درست بود که وقتی باوری را درست میکنی به صورت تکاملی این اتفاق میافتد یعنی فاصله تکرار اتفاقات زیاد و زیادتر میشود.
باز هم از خداوند مهربان سپاسگزارم که فرصتی رو داد که من بتونم کامنت بنویسم و توجه کنم به درونم به چیزی که میتونه کاملاً زندگی رو تحت تاثیر خودش قرار بده.
از شما استاد عزیزم سپاسگزارم که دوباره این فایلهای الگوهای تکرار شونده زندگی رو ادامه دادید تا ما به خودشناسی بهتری نسبت به خودمان برسیم واقعاً دم شما گرم.
خدانگهدار تون باشه ️
به نام خداوند مهربان.
سلام استاد عزیز.
استاد تو این مجموعهی الگوهای تکرار شونده من واقعا موندم که چی بگم و روی کدوم قسمت باید وقت بزارم.
مخصوصا قسمت هدف.
واقعا بعضی وقتا سردرگم میشم و با خودم میگم خدایا کمکم کن و بهم بگو که روی کدوم موضوع دست بزارم تا بتونم از جام بلند بشم.
وقتی نگاهی میکنم به تجربیات گذشتم البته از دیدگاه قانون و آگاهی هایی که از شما یاد گرفتم و پی میبرم به نواقص شخصیتی که تو مسیر زندگیم داشتم،
از یه طرف خوشحال میشم که متوجه کد مخرب شدم و از طرفی هم میمونم که چیکار بکنم با کوله باری از باورهای محدود کننده و ترمزهای زنگ زده.
استاد از وقتی دوره ی کشف قوانین رو شروع کردم هنوز نتونستم از جلسه سوم جلوتر برم.
از بس که کدهای نامناسبی رو تو وجود خودم پیدا کردم.
از خداوند هر لحظه دارم مدد میخواهم که ایمانی بهم بده که بتونم باهاشون رو به رو بشم.
استاد عزیز من در زمینه های دیگه خیلی راحت کدها رو زدم و ران شده و داره عالی عمل میکنه. فقط با دیدن و الگو گرفتن از شما.
خدا شاهده استاد این حرفها رو از دیگران میشنوم.
اطرافیان بهم میگن، تو چقدر رابطه ی خوبی با همسرت داری،
تو چقدر پسرای گلی داری، میگن ما ندیدیم یه همچین رابطه ی پدر فرزندی رو، حداقل با فرزند پسر،
حتی به همسرم و بچه هام میگن که خدا رو شکر کنید که یه همچین خانواده ای دارید،
خدا شاهده استاد من برای این رابطه ی زیبا و دوستانه هیچ زجری نکشیدم و خودش درست شده و من اصلا متوجهش نشدم.
بعضی وقتا که رابطه های داغون بعضی خانواده های اطرافمون رو میبینم میگم خدایا تو چقدر به من لطف داشتی، کی اینا رو برای من ساختی که خودم متوجه نشدم.
بزرگترین سپاسگذاری من خانوادم هستن.
یا مثلا توی هزینه های غیر مترقبه من تقریبا صفر هستم، اینم درست از زمانی که با شما آشنا شدم و پیگیر آموزه های شما شدم به راحتی برام اتفاق افتاده.
تو زمینه ی سلامتی هم خدا رو هزاران مرتبه شکر که سالمیم.
و برسیم سر اصل مطلب این فایل، در مورد روابط من خارج از خانوادم،
استاد من تا حالا چندین مورد رو از نزدیکانم و دوستانم و افرادی که حالا به هر دلیلی باهاشون برخورد دارم و رابطه دارم،
این مورد رو شنیدم که میگن تو آدم خوبی هستی، قلب مهربونی داری، ولی چرا زود با همه رفیق میشی و این باعث میشه که ازت سوء استفاده بشه.
و این الگوی تکراری هست که خودمم خیلی وقته بهش رسیدم و دلیل تمام تجربه های نادلخواه مالیم طی چندسال گذشته رو همین عامل میدونم و واقعا برام یه معظل شده که چه جوری باید این قسمت از روابطم رو درست کنم،
و امشب وقتی که داشتم با پسرم در این مورد صحبت میکردم رسیدم به بحث عدم عزت نفس و رودربایسی با دیگران و دلسوزی به حال بقیه. (البته اینا رو روشون کار کردم و دلسوزی رو کلا حذفش کردم و رودر بایسی رو هم کمتر کردم) و خیلی دوست دارم اون غدی که شما تو دوره ی روانشناسی ثروت یک توضیح دادید رو در خودم ایجاد کنم، نه برای برخورد با دیگران که برای تغییر شخصیت خودم.
استاد بازم ازت ممنونم که یه ترمز دیگه رو برام مشخص کردی.
خدا نگهدارتون
به نام خداوند یکتا
سلام به استاد عزیزم و خانم شایسته مهربان
سلام به همه عزیزان
در پاسخ به این فایل قبل از اینکه شروع به کند و کاو کنم راجع به بازخورد هایی که از دنیای اطرافم میگیرم، ذهن منطقی من بلند بلند میگفت ببین تو که بسته عزت نفس رو کار کردی هر جا میری و با هر کسی هم ارتباط میگیری بازخورد ها خوبه ولی سوال من این بود که پس اگر همه بازخوردا خوبه از نظره ذهن من، چرا بعضی وقتا من از بعضی برخورد ها ناراحت میشم یا بعد از دیدن بعضی برخورد ها تو ذهنم طرفمو میگیرم میزنم گاهی؟هههههههه
اینجا بود که گفتم آهااااا ببین چه چیزی درونته که بعضی بازخورد ها بازم تورو بهم میریزه
قبل از اینکه به سوال فایل جواب بدم اول فایده بررسی بازخورد رو بگم چون من در شغلم این عادت رو دارم و خیلی کمکم کرده
در زمینه شغلیم، من هفته به هفته رویداد های روز و نحوه برخوردم با اون رویداد ها رو بررسی میکنم و برای هفته جدید ایده ها و تصمیمات جدید میگیرم
با این کار به طرز باورنکردنی در شغلم شخصیت خودمو شناختم و برای حل مسائلم ایده هایی میاد که گاهاً من با خودم میگم من تایم کم میارم برای اجرای این ایده ها.
مثلا من اصلا فکر نمیکردم عجله در شخصیتم داره باعث میشه که من چندین کارو همزمان انجام بدم، اینجوری خودمو گول میزدم که: تو با انجام چندین کار همزمان قطعا فرصت های بیشتری داری برای موفقیت و خب نتیجه همیشه برعکس بوده و تمرکز روی یک حیطه همیشه نتیجه خیلی بهتری برام داشته و داره
حتی الان میفهمم من وقتی دفتر ثبت وقایع و شکرگزاریم رو میخونم بازخورد میگیرم از رفتار های گذشته خودم که کدوم رفتار ها منجر به کدوم نتایج شد و باعث شده رفتار های توحیدی رو بهتر بشناسم و بدونم کجاها دست در دست خدا پیش رفتم و کجاها دچار منیت بودم.
و اما سوال این فایل:
1-از کودکی من از دنیای اطرافم دلسوزی رو دریافت کردم و همیشه وقتی حس دلسوزی اطرافیان رو برانگیخته میکردم مثل یک معتادی که بهش مواد رسیده، رضایت موقتی ای داشتم، البته که تکرار این الگو باعث شد در سنین نوجوانی از نظر روابط عاطفی خودمو نابود کنم و در نظره پارتنرم آدم ضعیفی تلاقی بشم، ولی تو رفاقت های پسرونه هیچ تاثیری نداشت چون معمولا پسر ها یا بهتره بگم آقایون با برچسب معرفت و مشتی بازی دلسوزه رفیقاشونن همیشه و آدم همیشه میدونه پیش رفیق میتونه مظلوم نمایی کنه و از بدبختی هاش بگه
2-اغلب از رفتار های دیگران ناراحت میشم، یعنی میگم فلانی چرا اینجوری فکر میکنه اینجوری عمل میکنه بابا قانون اینه باید این کارو کنن چرا این ملت اینجورین وسط یه مشت مشرک داریم زندگی میکنیم و… میرم توی ذهن خودم رئیس جمهور میشمو هشتاد میلیون نفرو از جهل آشکار نجات میدم، نتیجه اش شده همیشه برخورد با آدمایی که کاملا با من وارد بحث میشن و من همیشه تو قانع کردنشون شکست خورده ام، باز خورد آدما توی این موارد معمولا اینه که هنوز جوونی بذار به سن ما برسی، بذار بالا و پایین زندگی رو بیشتر ببینی بعد میفهمی دنیا چخبره
3-محتاج کمک بودن همیشه، مخصوصا توی شغل با آدمایی برخورد میکنم که بازخوردشون نسبت به من اینه که تو پتانسیل زیادی داری بچه منظمی هستی امااااا ذهنیتت اشتباهه و جالب اینه هر وقت با ذهن بقیه جلو رفتم اذیت شدم حتی با اینکه بعضی وقتا نتایجی هم داشته اما خیلی با رنج
4-خیلی وقتا هم هست که احساس میکنم بقیه نسبت به من فکر میکنن خیلی منم منم دارم و ناراحت میشن از اینکه من توی حرفام و رفتارم خیلی از خودم مثال میزنم و صحبت میکنم احساس میکنن من بدون هیچ دلیلی مغرور و خودخواهم
از جنبه های مثبت هم بخوام بگم خدایی خیلی زیاده، آدما خیلی زود باهام صمیمی میشن، جدیدا توی هر جمعی میرم قشنگ میفهمم دوست داشتنی میشم براشون و احترام خیلی خیلی زیادی بدست میارم هر جمعی که میرم و همش به لطف کار کردن روی عزت نفس هستش
اولش که میخواستم کامنت بنویسم مقاومت شدیدی داشتم که تو بازخورد بدی نداری ولی وقتی کامنت خیلی از دوستان رو خوندم و آیه هایی از قران اورده بودن راجع به اندیشیدن و رسیدگی به حساب خود گفتم من حتی شده یک مورد هم باید پیدا کنم و از ترمزم آگاه بشم، خیلی ممنون از دوستانم که کامنت مینویسن ازشون یادمیگیرم خداروشکر بابت وجود تک تکتون
چقدر زیباست صحبت خداوند راجع به کتابش
بقره:2
ذَلِکَ الْکِتَابُ لَا رَیْبَ فِیهِ هُدًى لِّلْمُتَّقِینَ
این کتاب که در [کلام خدا بودن] آن هیچ تردیدی نیست، راهبری است برای پروا پیشگان.
بقره:3
الَّذِینَ یُؤْمِنُونَ بِالْغَیْبِ وَیُقِیمُونَ الصَّلَاهَ وَمِمَّا رَزَقْنَاهُمْ یُنفِقُونَ
همانان که به غیب [=حقایق پنهان] ایمان میآورند و نماز [=رویکرد به خدا را] بپا میدارند و از آنچه روزیشان دادیم انفاق میکنند.
بقره:4
وَالَّذِینَ یُؤْمِنُونَ بِمَا أُنزِلَ إِلَیْکَ وَمَا أُنزِلَ مِن قَبْلِکَ وَبِالْآخِرَهِ هُمْ یُوقِنُونَ
و کسانی که به هرآنچه بر تو و بر [پیامبران] پیش از تو نازل شده ایمان میآورند و به آخرت [=سرای بازپسین نیز] یقین میکنند.
بقره:5
أُولَئِکَ عَلَى هُدًى مِّن رَّبِّهِمْ وَأُولَئِکَ هُمُ الْمُفْلِحُونَ
آنها بر هدایتی از پروردگارشان [رهسپار] هستند و همانان رستگارانند.
و خدا را سپاس گزارم بخاطر عباسمنشش، محمدش و کتابش
عاشقتونم آرزوی بهترینا
سلام مهدی جان
ممنون بابت کامنت بسیار کاربردی ات
نکات خیلی خوبی از کامنت شما دریافت کردم و آموختم که شما حتی دفتر شکرگزاری خودت را هم می خوانی و بازخورد می گیری
چقدر نکته جالبی بود امروز من با خودم تصمیم گرفته بودم بیشتر روی رفتارهای خودم تمرکز کنم و خودم را بهبود بدهم
کامنت بچه ها را که خوندم بازخوردهاشون را خواندم باز نکاتی را مشترک در خودم پیدا می کردم و خیلی بهم کمک کرد
کامنت شما در مورد عجله برام جالب بود چون من هم همین ایراد را دارم و نتیجه ای که گفتید دقیقا برای من هم همین است و یاد گرفتم که در این مورد خودم را بهبود بدهم
ممنون از آیه های قرآن که نوشتید خیلی روشنگر بود
شاد و سلامت باشید
سلام خانم ایزدی عزیز
خوشحالم که نوشته ی من تونسته ایده ای به شما بده و خدارو شاکرم که تونستم در این مسیر با دوستان بی نظیری هم مسیر باشم.
تلاش من برای مهار عجله ام باعث شد در های زیادی از آگاهی برویم باز بشه و باور های قدرتمندی راه باز کنه به ذهن و قلبم که قطعا شماهم با کنترل عجله این تجربیات و چه بسا بهتر رو خواهید داصت چون قانون خداوند یکیست.
ممنون که برای من نوشتید
در پناه حق
به نام خدای وهابم.
سلام به استاد سخاوتمندم و خانم شایسته مهربان و دوست داشتنی و دوستان پرانرژی و فوق العاده.
خداروشکر بیشتر بازخوردهایی که از دیگران داشتم خیلی خوب بوده.
اینکه همیشه آن تایم هستم.
خوش برخورد و مودب هستم.
شجاع و قوی هستم.از پس مسایل و مشکلات به خوبی برمیام.
همکارام همیشه میگن خوش به حالت که در مورد بچه هات و مسایلشون انقدر راحت برخورد میکنی و نگرانشون نمیشی.تو این مورد من خیلی توحیدی عمل کردم وقتی دخترم که 6 ماهش بود گذاشتم مهد و رفتم اداره همه میگفتن بچه گناه داره و تو مهد اذیت میشه ولی من مطمئن بودم که خدا از بچه ام مراقبت میکنه و نگرانشون نبودم خداروشکر با اینکه دوتا دخترم تا 6 سالگی مهد بودن هیچ مسئله و مشکلی براشون پیش نیومد و خیلی هم خوشحال و شاد بودن.در مورد مدرسشون هم از کلاس اول خودشون پیاده می رن مدرسه و برمیگردن و کی بهتر از خدا که ازشون مراقبت کنه.
یه مورد دیگه اینکه همسرم و بچه هام بهم میگن تو خیلی گیر میدی همش میگی اتاقتون چرا نامرتبه؟ چرا هرچی بر میدارین سرجاش نمی ذارین؟چرا صدای تلویزیون زیاده؟
یه مورد دیگه اینکه همیشه اطرافیان میگن خوش به حالتون شما همیشه سرتون به زندگی خودتونه و به بقیه کاری ندارید کی مرده و کی زنده است.
خانواده همسرم و خانواده خودم میگن تو اصلا یه زنگی نمیزنی یه احوالی نمی پرسی دیر به دیر میای خونمون همش ما باید بهت زنگ بزنیم.البته زنگ نزدن و نرفتن من دلیل داره.دلیلش هم اینه که وقتی بهشون زنگ میزنی شروع میکنن به گله کردن و غر زدن و غیبت کردن از دیگران و منم اصلا حوصله این گفتگوها رو نداشتم و ندارم.
همیشه از آدمهای پر حرف فاصله میگیرم اصلا حوصلشون و ندارم.
استاد عزیزم بی نهایت سپاسگزارتم بابت فایلهای فوق العاده و عالی که با ما به اشتراک میذارید.